{"id":10648,"date":"2019-04-17T06:00:31","date_gmt":"2019-04-17T06:00:31","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10648"},"modified":"2019-04-11T07:33:56","modified_gmt":"2019-04-11T07:33:56","slug":"a-banalidade-do-ben","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10648","title":{"rendered":"A banalidade do ben"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasmas-en-el-r\u00edo-14-L.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-10649\" alt=\"Fantasmas en el r\u00edo 14-L\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasmas-en-el-r\u00edo-14-L-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasmas-en-el-r\u00edo-14-L-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasmas-en-el-r\u00edo-14-L-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasmas-en-el-r\u00edo-14-L-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasmas-en-el-r\u00edo-14-L.jpg 600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Estou nun momento de especial alegr\u00eda porque me acaban de dar unha boa noticia e, ao chegar \u00e1 casa, nada m\u00e1is abrir a carpeta de Filosof\u00eda para preparar unha clase, at\u00f3pome con esta frase da moi grande poeta uruguaia Ida Vitale: \u201cExisten os mortos-r\u00edo, seres queridos que seguen con n\u00f3s mentres os pensamos\u201d. Deseguido <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">me v\u00e9n<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> \u00e1 memoria un deses recordos que me quedaron gravados hai moitos anos porque me produciron un enorme impacto emocional.<!--more--> Un neno de oito anos que, vendo fotos da voda dos pais, lles pregunta como pod\u00edan estar tan contentos se, naquela \u00e9poca, el non exist\u00eda. <\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Eu fago algo parecido. Preguntarme se os meus mortos-r\u00edo (meu irm\u00e1n, meus av\u00f3s, alg\u00fan amigo) estar\u00edan nese preciso momento criticando que eu fose tan feliz se eles xa non estaban. Antes de contestar, e por moito que saiba que esa \u00e9 a funci\u00f3n dunha boa poeta, maldigo a Ida Vitale. Co azul que estaba o ceo, non lle perdoo estes negros nuboeiros. E a cousa a\u00ednda empeora. A mi\u00f1a mente filos\u00f3fica xeneraliza o problema record\u00e1ndome aquela famosa pregunta que fixo Adorno en 1951: \u00c9 posible escribir poes\u00eda despois de Auschwitz? Non sei se vos parecer\u00e1 unha comparaci\u00f3n esaxerada e, en moitos sentidos, sen d\u00fabida, \u00e9o, pero non en canto ao sufrimento persoal. A morte dun ser querido \u00e9 m\u00e1is dura emocionalmente para a maior\u00eda das persoas que todas as mortes dos campos de concentraci\u00f3n. Hannah Arendt falou da banalidade do mal para explicar a conduta do nazi Adolf Eichmann. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasma-Azul.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-10650\" alt=\"Fantasma-Azul\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasma-Azul-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasma-Azul-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasma-Azul-1024x682.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasma-Azul-900x600.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/Fantasma-Azul.jpg 1596w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Non produciu masivamente un mal extremo porque fose un monstro sen\u00f3n porque era un tipo normal que fac\u00eda con eficacia e ambici\u00f3n o seu traballo. Eu falar\u00eda tam\u00e9n de banalidade do ben. Non facemos o ben porque sexamos persoas marabillosas, sen\u00f3n porque somos uns tipos normais que queremos darlle un sentido altru\u00edsta ao relato que contamos da nosa propia vida. <\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Meus av\u00f3s morreron pasados os 75 anos, meu irm\u00e1n aos 57 e o meu amigo de adolescencia Laureano aos 17. Nunca me fixen esa pregunta que, ao parecer, tantas persoas te\u00f1en feito: Por que eles e non eu? E quizais sexa esa a raz\u00f3n de que nunca actuara cos mortos como pide Simone Weill: a mellor piedade cara a eles \u00e9 facer todo por quen xa non existe. Sei que o dic\u00eda con sinceridade pero, tal e como ela o concib\u00eda (un enorme sacrificio persoal pola humanidade), esixe un hero\u00edsmo que non est\u00e1 ao alcance da mi\u00f1a psicolox\u00eda banal. Eu creo que, por moi duro que pareza, a mellor piedade cara <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">a<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">os nosos mortos \u00e9 ser todo o agradecido que merece poder seguir sendo felices a\u00ednda que eles xa non estean. <\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Estou nun momento de especial alegr\u00eda porque me acaban de dar unha boa noticia e, ao chegar \u00e1 casa, nada m\u00e1is abrir a carpeta de Filosof\u00eda para preparar unha clase, at\u00f3pome con esta frase da moi grande poeta uruguaia Ida Vitale: \u201cExisten os mortos-r\u00edo, seres queridos que seguen con n\u00f3s mentres os pensamos\u201d. &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10648\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A banalidade do ben<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10648"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10648"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10648\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10651,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10648\/revisions\/10651"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10648"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10648"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10648"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}