{"id":10728,"date":"2019-05-06T06:00:31","date_gmt":"2019-05-06T06:00:31","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10728"},"modified":"2019-04-30T09:24:29","modified_gmt":"2019-04-30T09:24:29","slug":"duas-visions-autenticas-sobre-o-feminismo","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10728","title":{"rendered":"D\u00faas visi\u00f3ns aut\u00e9nticas sobre o feminismo"},"content":{"rendered":"

\"portada_tierra-de-mujeres_maria-sanchez_201811280910\"<\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong>Terra de mulleres<\/i><\/span> (Seix Barral) e <\/span>Teor\u00eda King Kong<\/i><\/span> (Random House) son dous libros que ofrecen senllas e aut\u00e9nticas visi\u00f3ns, a\u00ednda que con tons e perspectivas moi contrapostas, do fen\u00f3meno feminista. Mar\u00eda S\u00e1nchez (C\u00f3rdoba, 1959), filla e neta de veterinarios, \u00e9 a autora do primeiro t\u00edtulo, un ensaio que no que fala sobre as mulleres no mundo rural, mentr<\/span>e<\/span>s que Virginie Despentes (Nancy, Francia, 1969) aborda de xeito agresivo e descarnado o mundo das mulleres, para o cal se serve da s\u00faa propia experiencia. Ela analiza sen pelos na lingua cuesti\u00f3ns tan espi\u00f1entas como a violaci\u00f3n, a prostituci\u00f3n ou a pornograf\u00eda.<\/span><\/span><\/p>\n

Tal e como indica o subt\u00edtulo, Mar\u00eda S\u00e1nchez, veterinaria de campo e escritora, s\u00e9rvenos unha mirada \u00edntima e familiar sobre as mulleres do agro, do campo. A s\u00faa cr\u00f3nica, tecida de xeito tenro e entra\u00f1able, mais sen resultar sentimentaloide ou paternalista, reivindica a todas as persoas que viven nas marxes, e tam\u00e9n pretende rescatar do esquecemento est<\/span>e<\/span>s territorios menosprezados e as xentes que os habitan, especialmente \u00e1s mulleres, seres vitais na supervivencia dun mundo que se sost\u00e9n en silencio cun extraordinario esforzo que ningu\u00e9n ten reco\u00f1ecido. <\/span><\/span><\/p>\n

O oficio de veterinaria de campo, <\/span>h<\/span>erdado de seu av\u00f3 e do seu pai, fl\u00fae polo seu sangue. O de escritora \u00e9 unha actividade a tempo parcial. A\u00ednda que ela indentif\u00edcase cun extracto privilexiado das mulleres do campo, reivindica \u00e1s s\u00faas compa\u00f1eiras como as grandes invisibilizadas do mudo rural. O seu libro tam\u00e9n pode ser considerado coma unha en\u00e9rxica arenga contra do esnobismo urbanita do turismo rural de fin de semana e reclama de forma <\/span>atronadora<\/i><\/span> parar a demonizaci\u00f3n posta en p\u00e9 contra das mulleres do campo, contra da ignorancia interesada do seu traballo e de comprar o relato da Espa\u00f1a valeira. Neste volume aparecen os nomes de moitas mulleres, entre elas d\u00faas galegas: as poetas Luz Pichel e Olga Novo.<\/span><\/span><\/p>\n

Tam\u00e9n nos parece un ensaio que arremete contra certos t\u00f3picos, contra da imaxe que se d\u00e1 dos homes que viven no campo, aos que normalmente se presentan coma os m\u00e1is incultos, e paletos e coma os que habitualmente e m\u00e1is facilmente fan comentarios machistas. Sen embargo, demostra que os peores est\u00e1n entre as voces cultas e intelectuais, no mundo literario. Mar\u00eda S\u00e1nchez clama contra da “ruralofobia” que campa na literatura, no cine e nos medios. Neste sentido, chega con refrescarnos a memoria en como se presentou diante do p\u00fablico a vila de Huelva donde tivo lugar o asasinato da mestra zamorana Laura Huelmo. E que podemos dicir dunha pel\u00edcula como <\/span>Isla m\u00ednima<\/i><\/span>?<\/span><\/span><\/p>\n

\"81kFBV4GdkL\"<\/a>Nos medios televisivos e escritos aparecen con frecuencia relatos sobre “el terror rural”, que ten feito moito dano ao campo e aos seus poboadores, mais que pasa co “terror urbano”? Non hai moito tempo, no considerado “progresista” El Pa\u00eds lemos un titular tan infame como este: <El terror rural que acab\u00f3 en muerte en una aldea de Galicia llega a juicio>. Durante o tempo de lectura desta magn\u00edfica reivindicaci\u00f3n do medio rural e das invisibilizadas mulleres que o habitan, unhas 10.000 persoas clamaron en Teruel contra da Espa\u00f1a valeira, esa que importa de forma materialista, pero da que todos se esquecen tan axi\u00f1a como acaban de d<\/span>i<\/span>rimirse as batallas electorais.<\/span><\/span><\/p>\n

Nas ant\u00edpodas de <\/span>Mulleres<\/i><\/span>, poderiamos ubicar <\/span>Teor\u00eda King Kong<\/i><\/span>. Falamos dun libro violento. Si. Cheo de agresividade. Aut\u00e9ntico. A carne da autora est\u00e1 exposta en cada unha das s\u00faas li\u00f1as. N\u00f3tase nel coma unha sombra relacionada coa vida popular, brava, salvaxe. A sombra, en definitiva, dun pobo non dominado, que habita paraxes ou espazos pouco protexidos. Podemos afirmar que aborda a cuesti\u00f3n fem<\/span>i<\/span>nina dende unha perspectiva punk ou border. Virginie Despentes non escribe para queixarse. Non \u00e9 unha choromica. Non ten levado unha vida mara<\/span>b<\/span>illosa, pero non a quere cambiar por nada do mundo. Amosa unha empat\u00eda coa estadounidense Camille Plagia no sentido de negarse radicalmente a vi<\/span>c<\/span>timizar \u00e1 muller.<\/span><\/span><\/p>\n

A contrario, como fai Plagia, ela tam\u00e9n aposta por unha <\/span>gallard\u00eda<\/i><\/span> do femenino. Pese a todas as humillaci\u00f3ns e vexaci\u00f3ns, reivindica seguir adiante, fac\u00e9ndose cargo do maltrato ao que se exp\u00f3n toda singularidade. Neste punto, prop\u00f3n levantar unha ofensiva contra da orde masculina. Ela amosa unha simpat\u00eda e empat\u00eda con todo o que cae f\u00f3ra da orde establecida, coa singularidade de cada ser, mesmo co maltrato que tal condici\u00f3n conleva consigo. Nunha palabra, \u00e9 un libro incorrecto, pois est\u00e1 do lado da coraxe, da dureza de vivir. Talvez por este motivo \u00e9 posible que acabe sendo un pequeno o<\/span>b<\/span>xecto de culto.<\/span><\/span><\/p>\n

O libro tam\u00e9n est\u00e1 de parte do proletariado femenino (feas, pouco atractivas, mal folladas, non desexadas…) e contra da gaiola est\u00e9tica na que todos tendemos a caer, especialmente as mulleres. Ela considera que a vida que che toca vivir \u00e9 a que te obriga a estar inventando a cada momento formas de sa\u00edr adiante. Neste sentido, mesmo mostra unha empat\u00eda coa infelicidade que nos xungue a todos nesta dura existencia.<\/span><\/p>\n

Despentes non odia aos homes. Ela aposta pola virilidade do femenino, unha arma para empu\u00f1ar con coraxe fronte a dureza de vivir, dun<\/span>h<\/span>a existencia \u00e1 cal a muller ten sido arroxada, un chan dende onde se permite percibir as verdades antes que os homes. Desde esta singularidade fala a autora, que nos recorda que a condici\u00f3n fem<\/span>i<\/span>nina non se pode identificar coa orde estat\u00edstica e hist\u00f3rico-social.<\/span><\/span><\/p>\n

\"9788490276822\"<\/a>Coma violada que foi, Despentes prop\u00f3n afrontar a violaci\u00f3n coa ob<\/span>riga<\/span> da violencia. Chega a dicir que se por algo odia esta sociedade \u00e9 porque lle te\u00f1an prohibido partirlle as pelotas aos tres bestas que a violaron a ela e a unha amiga nunha viaxe polas aforas de Par\u00eds. Ela tam\u00e9n se amosa partidaria de que a violaci\u00f3n non se converta no mal absoluto, un mal do que non se poda falar, sen\u00f3n que aposta por afrontala coma un risco que as mulleres deben encarar coma outra circunstancia pol\u00edtica calquera.<\/span><\/span><\/p>\n

Ela entrou no \u00e1mbito da prostituci\u00f3n sen ning\u00fan complexo, tomando a decisi\u00f3n coma unha especie de cura postviolaci\u00f3n. Di que mentr<\/span>e<\/span>s estivo militando neste territorio, nunca s<\/span>e<\/span>nt<\/span>i<\/span>u tanta compa<\/span>ix<\/span>\u00f3n polos homes. Escribe p\u00e1xinas realmente gloriosas sobre esta tem\u00e1tica tampouco estimada e falada entre n\u00f3s. Defende ese mundo, moito m\u00e1is humano que a orde chamada decente. Di que ese mundo \u00e9 o que fai decente a promiscuidade reinante no noso “mara<\/span>b<\/span>illoso” mundo, que ve a prostituci\u00f3n coma unha peste que caeu sobre os centros das cidades m\u00e1is espectaculares e glam<\/span>u<\/span>rosas da vella Europa. <\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gonzalo Trasbach.\u00a0Terra de mulleres (Seix Barral) e Teor\u00eda King Kong (Random House) son dous libros que ofrecen senllas e aut\u00e9nticas visi\u00f3ns, a\u00ednda que con tons e perspectivas moi contrapostas, do fen\u00f3meno feminista. Mar\u00eda S\u00e1nchez (C\u00f3rdoba, 1959), filla e neta de veterinarios, \u00e9 a autora do primeiro t\u00edtulo, un ensaio que no que fala sobre as … Seguir lendo D\u00faas visi\u00f3ns aut\u00e9nticas sobre o feminismo<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10728"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10728"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10728\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10732,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10728\/revisions\/10732"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10728"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10728"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10728"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}