{"id":11110,"date":"2019-09-09T06:00:34","date_gmt":"2019-09-09T06:00:34","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11110"},"modified":"2019-08-31T11:55:32","modified_gmt":"2019-08-31T11:55:32","slug":"a-sombra-da-cinza-de-fidel-vidal","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11110","title":{"rendered":"A sombra da cinza, de Fidel Vidal"},"content":{"rendered":"

\"978841205790\"<\/a>Javier Peteiro.\u00a0<\/strong><\/em>\u201cNada m\u00e1is puro, e sen opor ning\u00fan pero, o aire que respira o universo en cada ser, a vibraci\u00f3n e o ritmo en cada \u00fanico verso (Fidel Vidal)\u201d.\u00a0A alma resoa, como dic\u00eda F. Cheng, e parece facelo co universo, no verso. No novo libro de Fidel Vidal estamos ante unha \u201cforma de gozo\u201d, como el mesmo sinala.\u00a0A poes\u00eda de Xulio L. Valc\u00e1rcel \u00e9 tomada por Fidel como f\u00edo condutor da s\u00faa reflexi\u00f3n, como unha senda desde a que dirixir a s\u00faa mirada, en liberdade, que, por selo, ten que ser ampla, fac\u00e9ndose incluso libertinaxe cando de se trata de reflexi\u00f3n, como el mesmo di ao principio.\u00a0<\/p>\n

E ocorre que esa mirada ao coti\u00e1n e ao universal vainos levando polos recunchos da alma humana, que implican o corpo, o nome, o cari\u00f1o, a casa, esa casa que, se \u00e9 aut\u00e9ntica,\u00a0\u201cdebe comezarse polo tellado, coma os castelos deber\u00edan constru\u00edrse no ar. As\u00ed son as casas \u00faltimas, as casas \u00edntimas\u201d.\u00a0Enfront\u00e1monos ao familiar en xeral, que abarca o amor e a morte, que nos nomea e nos permite vivir.<\/p>\n

No texto, todo iso m\u00f3veo e nos conmove se somos receptivos, se nos deixamos levar na calma precisa e preciosa, asumindo que un libro as\u00ed non se pode resumir sen matalo; non \u00e9 comunicable doutro modo que l\u00e9ndoo ou escoit\u00e1ndoo e a\u00ednda as\u00ed \u00e9 dif\u00edcil \u00a0(\u201cLer non nos obriga a comprender\u201d).\u00a0Require esa \u201clectura despaciosa\u201d \u00e1 que se refer\u00eda Garc\u00eda Gual nalgunha entrevista.<\/p>\n

Este novo libro de Fidel, baseado na lectura po\u00e9tica, sostido por ela, \u00e9 tam\u00e9n po\u00e9tico na s\u00faa construci\u00f3n, e nel a palabra compl\u00e9tase coa pintura, na que Fidel amosou ser un adiantado.\u00a0Interc\u00e1lanse co texto ilustraci\u00f3ns que se mostran sinxelas, pero esa sinxeleza s\u00f3 \u00e9 aparente pois as distintas imaxes que se aportan no libro, non s\u00f3 non son f\u00e1ciles de obter, requirindo unha t\u00e9cnica moi depurada, sen\u00f3n que enriquecen o que di e se complementan dun modo peculiar entre si. Falar da alma, tratar de contemplar o seu misterio sup\u00f3n saber do l\u00edmite (\u201cSon os versos que navegan nos l\u00edmites\u2026 os que nos convidan \u00e1 reflexi\u00f3n\u201d). Unha bicicleta parte e retorna d\u00faas veces ao longo do texto. Outras imaxes compl\u00e9tano.<\/p>\n

E reflexionar sup\u00f3n botar man do que se ten. Por parte do autor, perc\u00edbense apoios na experiencia cl\u00ednica e no saber de outros. Fidel conta cunha longa traxectoria como psiquiatra, na que tivo ocasi\u00f3n de se enfrontar ao enigma, de axudar nas peores circunstancias, de proceder coa compaix\u00f3n necesaria, esa que se refire a compartir o pathos de ser humano. E a literatura axudouno, sen d\u00fabida. Vai para vinte anos publicou unha xoia, \u201cAnatom\u00eda da emoci\u00f3n po\u00e9tica\u201d; entre ela e esta, outras obras de narrativa e ensaio amosan a s\u00faa incursi\u00f3n feliz nas letras. E nelas atopou as s\u00faas gu\u00edas. Moitos autores referentes son nomeados aqu\u00ed, ademais de quen lle sirve de sendeiro, Xulio L. Valc\u00e1rcel. Tr\u00e1tase de Pessoa, Zambrano, Todorov, Handke, Borges, Nietzsche, Lacan, Basho\u2026<\/p>\n

\u00c9 as\u00ed que se pode falar do que \u00e9 indicible, acercarse ao que resulta m\u00e1is distante precisamente por ser o m\u00e1is propio, o m\u00e1is \u00edntimo ao ser humano, mirando o \u201cDa\u201d do \u201cDasein\u201d.<\/p>\n

A cinza rec\u00f3rdanos que somos po estelar e esa cinza, que revelou a Cincenta (os contos infant\u00eds sempre encerran grandes verdades), mant\u00e9n o poder luminoso do que a fixo posible. Por iso pode alumear e incluso facer sombras. O t\u00edtulo \u00e9 as\u00ed plenamente acertado. No fondo, non necesitamos un sol enteiro para termos luz; abonda cun leve rescaldo de fogo amable, do que de el deriva, fogar.<\/p>\n

Cada libro parece requirir unha lingua propia. \u00c9ste est\u00e1 escrito en galego, lingua acolledora que remite ao materno, lingua que moitos entendemos, pero moi poucos dominan; cousas da monol\u00edtica represi\u00f3n de tempos pasados e da pereza propia. Pero vale a pena, incluso se nunca se tivo contacto co galego, tratar de facer o esforzo por ler este libro tal e como est\u00e1 escrito. Dise habitualmente que traducir \u00e9 traizoar; o galego non \u00e9 unha excepci\u00f3n a esa lei xeral do que sup\u00f3n ler.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Javier Peteiro.\u00a0\u201cNada m\u00e1is puro, e sen opor ning\u00fan pero, o aire que respira o universo en cada ser, a vibraci\u00f3n e o ritmo en cada \u00fanico verso (Fidel Vidal)\u201d.\u00a0A alma resoa, como dic\u00eda F. Cheng, e parece facelo co universo, no verso. No novo libro de Fidel Vidal estamos ante unha \u201cforma de gozo\u201d, como … Seguir lendo A sombra da cinza, de Fidel Vidal<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,78,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11110"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11110"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11110\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11112,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11110\/revisions\/11112"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11110"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11110"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11110"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}