{"id":11115,"date":"2019-09-10T06:00:05","date_gmt":"2019-09-10T06:00:05","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11115"},"modified":"2019-09-05T15:40:12","modified_gmt":"2019-09-05T15:40:12","slug":"apego-de-terra","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11115","title":{"rendered":"Apego de terra"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/48298819827_ce2eb3e909_c.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-11116\" alt=\"48298819827_ce2eb3e909_c\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/48298819827_ce2eb3e909_c-221x300.jpg\" width=\"221\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/48298819827_ce2eb3e909_c-221x300.jpg 221w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/48298819827_ce2eb3e909_c.jpg 590w\" sizes=\"(max-width: 221px) 100vw, 221px\" \/><\/a>Xos\u00e9 Manuel Lobato.\u00a0<\/strong><\/em>Afasta Negrumante deste n\u00e1rtice outonal as sete damas da festa. As\u00ed che reclaman con afouteza, aparta o teu degoxo desta festeira vila.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Fermosos solpores de esgotamento estival decoran as augas da r\u00eda anfitrioa de Ulla e T\u00e9, esplendorosos coloridos sobre ese mar de Rianxo que beixa con delicadeza unha contorna\u00a0 enfeitizada para calquera c\u00e1lida mirada.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A sensibilidade do ser humano consegue que as persoas nunha grande maior\u00eda se identifiquen e mergullen nesa terra onde moran de h\u00e1bito.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O medio natural, pr\u00f3ximo e profundamente co\u00f1ecido, mesmo logra estimular os sentidos ata cotas imprevisibles, logrando unha aureola de ilusi\u00f3ns que aproximan a esa felicidade esquiva, escasamente comprensiva co ser humano.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>\u00a0<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Melodioso retrousi\u00f1o,<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>que do ar acada o cami\u00f1o<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>nun profundo sentimento.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Que nutre coma alimento.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\">Retrousi\u00f1o brincador, amparado nun alumbrigar de imaxinativos so\u00f1os, pode xogar a ser o rechouch\u00edo deses melodiosos b\u00edpedes alados.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ecoar a ecoar no brinquedo zoar do vento, conquistado o x\u00e9lido alborexar de s\u00f3lidas alfaias, acaparando co seu branco esplendor un solleiro amencer.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Empat\u00eda de flora e fauna nunha coral de entrop\u00eda sen par, fen\u00f3meno \u00fanico para observar sen cuestionar tanta magnificencia efervescente de vida.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">At\u00edpica forma de auscultar o medio, fuxid\u00edos r\u00e9ptiles nun repenique axitado e desordenado nunha inquietude de dinamismo exuberante.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Efluvios dunha uni\u00f3n contaxiosa coa terra onde se mora, nun estadio superior para tentar transmitir ese amor \u00e1s novas xeraci\u00f3ns e non tan novas. Na lembranza&#8230; o silencio profundo da monta\u00f1a que se traslada nunha ondada a esa calma da r\u00eda de Arousa. Nese deambular contraste encontro a ese admirado amigo e tam\u00e9n exemplar escolante, nun esforzo por PARABENIZAR a s\u00faa esencia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Comeza, Xes\u00fas Costa Rodil, a s\u00faa colaboraci\u00f3n na revista da Guadalupe 2018 coas seguintes palabras&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201cNa terra que moramos acot\u00edo, sempre achamos recunchos, cantares, paisaxes,&#8230; Velaqu\u00ed como os meus ollos se regalan en Tanxil e nas Cunchas\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Impresionante galano para d\u00faas aras areosas de Rianxo, versos engarzados nun vaiv\u00e9n r\u00edtmico entre o abalo e devalo dunhas ondas que Xes\u00fas co\u00f1ec\u00eda de moi preto. D\u00faas xoias para poetizar e apreixar tanto v\u00ednculo e devoci\u00f3n por ese <i>Preamar en Tanxil<\/i> e <i>\u00c1 praia das Cunchas.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Est\u00edmulos de Rianxo; praias, r\u00eda, ribeira,&#8230; Mais sempre a monoton\u00eda na camp\u00e1 da igrexa de santa Columba, un diapas\u00f3n de di\u00e1logo constante cos seus veci\u00f1os e veci\u00f1as, para lembrarlle que o paso definitivo est\u00e1 moi preto. No seu tristeiro soar est\u00e1 inmersa a mensaxe do Al\u00e9n. Al\u00e9n e Aqu\u00e9n nun requiem que non logra disimular a tristura de tantas amizades que por derradeira vez despide a cantareira camp\u00e1.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Silencio profundo, calma sosegada, a r\u00eda de Arousa segue beixando estas terras de Rianxo. Por iso, malia a dor por tantos, a festa sempre \u00e9 festa e debe ser ese est\u00edmulo para ilusionar e animar un\u00a0 pobo necesitado de alegr\u00eda e diversi\u00f3n.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O vigor dunha celebraci\u00f3n est\u00e1 na poboaci\u00f3n que goza dela, tam\u00e9n no raizame profundo que ampara e protexe a unha celebraci\u00f3n&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A Guadalupe \u00e9 esa estrela permanente que permanece no max\u00edn dos rianxeiros, aqu\u00ed, en agarimoso porto atraca durante un setestrelo de acompasados ritmos e afinadas melod\u00edas. Realmente, para os for\u00e1neos acollidos, estamos ante un paradigma impar, aut\u00e9ntica vencedora do tempo e da tristura, na vida dos nativos sempre como a grande referencia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Unha celebraci\u00f3n que supera calquera adversidade, esa \u00e9 a Guadalupe, a honra de sentir a ilusi\u00f3n do pobo rianxeiro, xentes que moran na face agarimosa da r\u00eda de Arousa. Un mar interior que se une e fai romaxe \u00e1 vila, participa do festexo dende un luar que atrae ese reverberar dunha afinada escala na onda animada.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Acordes soan no ar da punta Fincheira,<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>melod\u00eda dunha serea que engaiola,<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>domina e mergulla vontades&#8230;<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\">Malia tantos xiros e reveses inesperados, a esmorga \u00e9 o ant\u00eddoto de todas as adversidades. Vivir a festa \u00e9 achegar unha lucerna de vida a todos os que nos deixaron. Vai polo amigo Xes\u00fas Costa, tam\u00e9n por todas e todos aqueles que se despediron na derradeira inspiraci\u00f3n.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A Guadalupe, grande acontecemento, segue impregnada na vida do inmenso colectivo que ano a ano celebra a permanencia de ef\u00e9mera temporalidade con fresca ilusi\u00f3n, afastando a pantasma murcha da decadencia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Xos\u00e9 Manuel Lobato.\u00a0Afasta Negrumante deste n\u00e1rtice outonal as sete damas da festa. As\u00ed che reclaman con afouteza, aparta o teu degoxo desta festeira vila. Fermosos solpores de esgotamento estival decoran as augas da r\u00eda anfitrioa de Ulla e T\u00e9, esplendorosos coloridos sobre ese mar de Rianxo que beixa con delicadeza unha contorna\u00a0 enfeitizada para calquera &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11115\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Apego de terra<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[9,10,44],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11115"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11115"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11115\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11118,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11115\/revisions\/11118"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11115"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11115"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11115"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}