{"id":11386,"date":"2019-11-12T06:00:00","date_gmt":"2019-11-12T06:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11386"},"modified":"2019-11-04T11:30:20","modified_gmt":"2019-11-04T11:30:20","slug":"a-lareira","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11386","title":{"rendered":"A Lareira"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/antico_caffe_greco008mk_mob.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-11387\" alt=\"Antico Caff\u00e8 Greco\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/antico_caffe_greco008mk_mob-300x225.jpg\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/antico_caffe_greco008mk_mob-300x225.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/antico_caffe_greco008mk_mob.jpg 706w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Oliveira Casal.\u00a0<\/strong><\/em>Vai xa para trinta anos que andamos a r\u00faa de baixos comerciais que comezaba na Praza de Espa\u00f1a. Deixab\u00e1monos levar polos recendos, polos reflexos do sol nos escaparates e polas conversas en calquera idioma reco\u00f1ecible de entusiasmadas voces an\u00f3nimas. Tendas de moda cara \u00e1 colina de Pincio. Eramos mozos.<!--more--> Detiv\u00e9monos \u00e1 altura do n\u00famero 86, diante da fachada do Antico Caff\u00e9 Greco. Entramos. Cadeiras afelpadas, camareiros vestidos de frac. Nas paredes, ducias de cadros de pintores pensionados na cidade desde a s\u00faa apertura, en 1760. Keats con Byron, Stendhal, Ibsen, Goethe, Gogol, Schopenhauer e Mar\u00eda Zambrano deambularan ao longo dos s\u00e9culos polas s\u00faas salas. Falamos no avi\u00f3n de regreso que ben podiamos ter abandonado Roma sen tomar o cappuccino m\u00e1is caro e literario das nosas vidas.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\">Collemos o costume de consultar, ao programar as viaxes, as r\u00faas e caf\u00e9s literarios que nos \u00edan quedar \u00e1 man. F\u00f3ronche deliciosos sorbos de vida e poes\u00eda. Sento f\u00f3ra \u00e1s veces, nunha mesa a car\u00f3n do estanque. Penso nas persoas que quixen ou me quixeron, nalg\u00fan verso ou nalgunha ap\u00f3cema capaz de restablecer o estado orixinario das almas e os corpos. Doen as separaci\u00f3ns, as distancias, os desencontros. Finalmente, a vida \u00e9 creba se non hai reconciliaci\u00f3ns. Un mandala na tona da auga quere declarar a paz perpetua, un ton de esperanza na li\u00f1a telef\u00f3nica. Un instante: o que duran as doces ondas circulares que provocou o salto do peixe cometa.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\">Epistolario entre Rafael Dieste e Manuel Antonio. Nunha carta, di aquel que Rianxo ben lle poder\u00eda disputar a Roma o nome de Cidade Eterna. Sorna rianxeira. O caudal de talento esixe decantarse por un. Elixo <i>A Lareira<\/i>, no lugar de O Pazo. Paredes de pedra que recenden \u00e1 r\u00faa m\u00e1is literaria do cosmos, lembranzas de vermello farol amante, de vellos que non deben namorar, de mari\u00f1eiros novos namorados de morrer. A quentura resiste aqu\u00ed dentro a invern\u00eda. A terraza \u00e9 <i>stoa <\/i>mic\u00e9nica. O recollido sal\u00f3n obsequia os est\u00f3magos. Fronte ao enreixado, un cadro de Salvador La\u00ed\u00f1o colga da parede: algu\u00e9n se afana a\u00ednda por escribir a vida.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Oliveira Casal.\u00a0Vai xa para trinta anos que andamos a r\u00faa de baixos comerciais que comezaba na Praza de Espa\u00f1a. Deixab\u00e1monos levar polos recendos, polos reflexos do sol nos escaparates e polas conversas en calquera idioma reco\u00f1ecible de entusiasmadas voces an\u00f3nimas. Tendas de moda cara \u00e1 colina de Pincio. Eramos mozos.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,50,22],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11386"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11386"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11386\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11388,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11386\/revisions\/11388"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11386"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11386"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11386"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}