{"id":11745,"date":"2020-04-19T06:00:17","date_gmt":"2020-04-19T06:00:17","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11745"},"modified":"2020-04-11T07:17:59","modified_gmt":"2020-04-11T07:17:59","slug":"the-ramones","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11745","title":{"rendered":"The Ramones"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-11746\" alt=\"descarga\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga2-300x168.jpg\" width=\"300\" height=\"168\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga2-300x168.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga2-1024x576.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga2-500x281.jpg 500w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga2-900x506.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga2.jpg 1600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Ramiro Ouvi\u00f1a O.\u00a0<\/strong><\/em>A feira de Pedra Leirada era unha cita marcada en vermello nos calendarios da casa dos Patexos. Cada ano, Ram\u00f3n e Ramona renovaban, na intimidade procurada polas \u00e1rbores mestas da estremeira do campo da feira, o seu primeiro encontro \u00abcarnal\u00bb<!--more-->, como Ram\u00f3n gostaba de cualificar aqueles encontros breves e apresurados. Non era m\u00e9rito menor lembrar e celebrar uns \u00abfun polo aire e vin polo vento\u00bb, m\u00e1is voluntariosos que satisfactorios.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tam\u00e9n este ano, como tantos outros, o mellor da feira fora o cocho que nela mercaran. A Ram\u00f3n e Ramona arrubi\u00e1baselles a cara cando cada ma\u00f1\u00e1 lle abr\u00edan a porta da corte para que sa\u00edse saudar o d\u00eda. Ti\u00f1an, e merec\u00edan, sona de famentos e avarentos, el e, tal-para-cal-maragota-e-media, ela.<\/p>\n<div id=\"6TEXTO_DETALLEad_RobaPaginasMobile-id\" itemscope=\"\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/WPAdBlock\" style=\"text-align: justify;\" data-ads=\"true\" data-url=\"\/4900\/webm.EXT.LAVOZDEGALICIA\/galicia\/barbanza\" data-mapping=\"ROBAMOBILE\" data-sizes=\"[[300,600],[300,250]]\" data-param=\"pos\" data-format=\"mobile\" data-targeting=\"robapaginas\">-Non hai nada que pensar, vaise chamar Monchi\u00f1o -dixera Ramona cando \u00e1 casa chegaran despois da feira.<\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dende o primeiro d\u00eda do porco na corte, matinaron en como crialo sen gastar. Foi Ram\u00f3n quen tivo a idea de o guiar leiras arriba, para que buscase o seu sustento. Pata atada e corda longa, non fose que o bicho pasase fame. Polas tardes, antes de que o sol se agochase, recoll\u00edao Ram\u00f3n, non porque crese que a escuridade lle dese medo ao animal, sen\u00f3n porque lle daba medo a Ram\u00f3n, que ben sab\u00eda que a escuridade \u00e9 amiga, e c\u00f3mplice, dos que se namoran de xoias alleas.<\/p>\n<div id=\"ad_Roba2Desktop\" itemscope=\"\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/WPAdBlock\" style=\"text-align: justify;\" data-url=\"\/2260323\/LVDG.Desktop\/barbanza\" data-mapping=\"VOZ_ROBA_DESKTOP\" data-sizes=\"[[300,250],[300,300],[300,600],'fluid']\" data-param=\"pos\" data-format=\"normal\" data-targeting=\"Roba2\">Aprendeu o porco o cami\u00f1o que o levaba a comer en soidade e que o tra\u00eda a durmir onda os seus. Era abrirlle a porta a Monchi\u00f1o, liberado e con fame, e correr o cocho na procura do necesario. Era ser o comezo do solpor e entrar Monchi\u00f1o pola porta da eira.<\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">E Ram\u00f3n e Ramona tan felices, ocupados no seu.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Aquel d\u00eda de novembro, ao deixar o porco a eira cami\u00f1o dos prados alleos, puido ver a Ram\u00f3n que limpaba e alistaba o ba\u00f1o de madeira, namentres Ramona refregaba co cepillo mollado en auga e lixivia o banco que ser\u00eda dous d\u00edas despois a derradeira padiola de Monchi\u00f1o.<\/p>\n<div id=\"ad_Roba2Mobile\" itemscope=\"\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/WPAdBlock\" style=\"text-align: justify;\" data-url=\"\/2260323\/LVDG.Mobile\/barbanza\" data-mapping=\"VOZ_ROBA_MOBILE\" data-sizes=\"[[300,250],[300,300],[300,600],'fluid']\" data-param=\"pos\" data-format=\"mobile\" data-targeting=\"Roba2\">Foron ambos os dous pasando as horas en escoller e arrombar os lenzos limpos, preparar os monllos de palla para o escami\u00f1ado, disporen os sacos de sal groso, afiaren os coitelos, seleccionaren as tarteiras para o sangue, os riles, o touci\u00f1o.<\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">Chegou a noite e atopounos sentados un a car\u00f3n do outro, cansos pero satisfeitos porque xa todo estaba listo para o gran d\u00eda. De s\u00fapeto, ao se miraren, comprenderon que algo faltaba, que Monchi\u00f1o a\u00ednda non estaba na corte.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">E Monchi\u00f1o non volveu. Nin esa noite, nin ningunha outra. Uns din que o viron comandando un grupo de porcos bravos polas chairas do Folgoso, outros sit\u00faano polas congostras que dan ao r\u00edo dos Cestos. En liberdade da procura da comida e do cocho no que durmir. Cada d\u00eda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ramiro Ouvi\u00f1a O.\u00a0A feira de Pedra Leirada era unha cita marcada en vermello nos calendarios da casa dos Patexos. Cada ano, Ram\u00f3n e Ramona renovaban, na intimidade procurada polas \u00e1rbores mestas da estremeira do campo da feira, o seu primeiro encontro \u00abcarnal\u00bb<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[9,100],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11745"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11745"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11745\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11747,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11745\/revisions\/11747"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11745"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11745"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11745"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}