{"id":1179,"date":"2014-04-27T07:45:56","date_gmt":"2014-04-27T07:45:56","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1179"},"modified":"2014-04-27T07:45:56","modified_gmt":"2014-04-27T07:45:56","slug":"o-gran-hotel-budapest","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1179","title":{"rendered":"O gran hotel Budapest"},"content":{"rendered":"

\"El_gran_hotel_Budapest-201169276-large\"<\/a>J. Carou<\/strong><\/em>. Stefan Zweig suicidouse coa s\u00faa segunda muller, Lotte, o vinte e dous de febreiro de mil novecentos corenta e dous en Petr\u00f3polis, moi preto de R\u00edo de Janeiro. Inxeriron o veleno convencidos de que a s\u00faa \u201cpatria espiritual\u201d, Europa,\u00a0 se devoraba a si mesma e de que o nazismo acabar\u00eda apoder\u00e1ndose de todo o planeta. Por propia vontade e coa mente clara, segundo escribe na s\u00faa declara\u00e7ao<\/i> de despedida deste mundo, o prol\u00edfico escritor austr\u00edaco de ascendencia xud\u00eda reco\u00f1ece a s\u00faa imposibilidade e a da s\u00faa dona para reconstru\u00edren a vida pasados os sesenta anos de idade. A s\u00faa lingua e a cultura da que foi excelso bi\u00f3grafo intelectual estaban a asinar o xenocidio da humanidade.<\/p>\n

En O gran hotel Budapest <\/i>Wes Anderson constr\u00fae unha parodia deliciosa a partir de distintos relatos de Zweig. O lector de Carta dunha desco\u00f1ecida<\/i>, Momentos estelares da humanidade<\/i>, Amok<\/i>, Novela de Xadrez<\/i> ou das formid\u00e1beis biograf\u00edas (entre moitas outras) de Fouch\u00e9 ou Montaigne pode sentirse confundido ao comezo do filme e, se cadra, ata defraudado ao remate. Ningu\u00e9n debe ir ver a \u00faltima pel\u00edcula do realizador de Life Acuatic (2004) coas expectativas de se encontrar o trazo da letra na imaxe como suced\u00eda en adaptaci\u00f3ns fieis en ton e trama como o foron as soberbias Carta dunha desco\u00f1ecida<\/i> (Max Ophuls, 1948) ou Mar\u00eda Antonieta<\/i> (W.S. Van Dyke, 1938). A estancia do espectador neste particular\u00edsimo hotel vai ser nost\u00e1lxica, exc\u00e9ntrica e imprevis\u00edbel. Todas as caracter\u00edsticas\u00a0 do singular\u00edsimo cine de Anderson se subliman neste filme, autenticando uns dos flasbacks narrativos m\u00e1is intelixentes, sentimentais, maliciosos e esteticistas que un pode acordar. Unha evocaci\u00f3n rom\u00e1ntica e humanista, un vodevil exuberante, rom\u00e1ntico, abrumador. Non hai ridiculizaci\u00f3n dos orixinais literarios. \u00c9 m\u00e1is unha homenaxe humor\u00edstica e incisiva coa hipocris\u00eda de clase que amosaban sen rubor os personaxes daquelas tramas. Unha casa de bonecas escalada con extrema sofisticaci\u00f3n. Entre outros moitos valores, a pel\u00edcula \u00e9 un manifesto antibelicista e antinacionalista. Id\u00e9ntico posicionamento ao de Zweig.<\/p>\n

\"El-Gran-Hotel-Budapest_03087_Ccrp1-644x362\"<\/a>A historia da amizade entre o contumaz xeront\u00f3filo M. Gustave H, conserxe e recepcionista do sonado hotel, e o seu protexido mozo de vest\u00edbulo e ascensorista, Zero Moustafa, transita de boneca en boneca rusa: unha adolescente nun cemiterio lendo un cap\u00edtulo do libro de \u201co autor\u201d, a narraci\u00f3n de Zero xa anci\u00e1n e agora dono do hotel ao afamado escritor trasunto de Zweig, que \u00e1 s\u00faa vez \u00e9 quen nos conta por boca de Zero.\u00a0 Moi do estilo do narrador vien\u00e9s, que tanto gustaba de comezar atraendo a atenci\u00f3n do lector cara a un personaxe caracterizado por unha aureola de singularidade e afastamento. Comezo da d\u00e9cada dos trinta. Situado nunha imaxinaria rep\u00fablica alpina, Zubrowka, o hotel vive un esplendor sen parang\u00f3n. \u00a0Gustave proporciona unha atenci\u00f3n desmedida \u00e1s envellecidas clientas loiras e adi\u00f1eiradas do hotel. Entre elas Madame D (oitenta e d\u00faas primaveras a contemplan) que de volta \u00e1 s\u00faa mansi\u00f3n e logo dunha derradeira noite de cortes\u00eda amatoria devota e\u00a0 desmedida \u00e9 atopada morta, asasinada talvez. No testamento, para iracundia do fillo da finada, lega a valios\u00edsima pintura renacentista Neno con Maz\u00e1 a Gustave. Fuxida dos protagonistas, co cadro, nin que dicir ten. A guerra ameaza. O fascismo est\u00e9ndese, \u201ca pantasma da puta percorre Europa\u201d.<\/p>\n

\"el<\/a>Cine mudo coloreado. Unha homenaxe. Voz en off de comezo a final. Trucos artesanais para as persecuci\u00f3ns e animaci\u00f3ns. Un xeito de contar cativador, vibrante, fermoso, refrescante, intenso, tenro,\u00a0 inimit\u00e1bel. Fantasioso oficio funerario por unha \u00e9poca. Literaria e visual. De visionado obrigado en pantalla grande. Un repunte de vendas para as coidad\u00edsimas edici\u00f3ns das obras de Zweig en castel\u00e1n. Que ben que Johnny Depp abandonase o proxecto e fose finalmente Ralph Fiennes o elixido para protagonizar o filme! \u00a0Sublime composici\u00f3n de personaxe, inclasific\u00e1bel e fascinante. A troupe actoral e t\u00e9cnica habitual do cineasta dan forma ao mundo de onte, terr\u00edbel nas s\u00faas contradici\u00f3ns, conmovedor, inveros\u00edmil de non ter sido certo, de non poder volver selo: a l\u00f3xica da monstruosidade. \u201cA\u00ednda hai lampexos tenues da civilizaci\u00f3n que quedan neste matadoiro b\u00e1rbaro que unha vez foi co\u00f1ecido como A Humanidade\u201d.<\/p>\n

The Grand Budapest Hotel.\u00a0 2014.\u00a0 EE.UU.\u00a0\u00a0\u00a0 Direcci\u00f3n: Wes Anderson.\u00a0\u00a0 Gui\u00f3n:\u00a0 Wes Anderson.\u00a0\u00a0\u00a0 Int\u00e9rpretes: Ralph Fiennes, Tony Revolori, Edward Norton, Jeff Goldblum, Willem Dafoe, Jude Law, F. Murray Abraham, Adrien Brody, Tilda Swinton, Harvey Keitel, Tom Wilkinson, Bill Murray, Owen Wilson, Saoirse Ronan, Matthieu Amalric.\u00a0 Comedia. 99 min.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

J. Carou. Stefan Zweig suicidouse coa s\u00faa segunda muller, Lotte, o vinte e dous de febreiro de mil novecentos corenta e dous en Petr\u00f3polis, moi preto de R\u00edo de Janeiro. Inxeriron o veleno convencidos de que a s\u00faa \u201cpatria espiritual\u201d, Europa,\u00a0 se devoraba a si mesma e de que o nazismo acabar\u00eda apoder\u00e1ndose de todo … Seguir lendo O gran hotel Budapest<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[6,31],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1179"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1179"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1179\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1184,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1179\/revisions\/1184"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1179"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1179"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1179"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}