{"id":12000,"date":"2020-04-05T06:00:30","date_gmt":"2020-04-05T06:00:30","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12000"},"modified":"2020-03-11T09:26:49","modified_gmt":"2020-03-11T09:26:49","slug":"frases-que-me-tenen-estremecido","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12000","title":{"rendered":"Frases que me te\u00f1en estremecido"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/as-nosas-vacas-descansando-nos-prados.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-12001\" alt=\"as nosas vacas descansando nos prados\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/as-nosas-vacas-descansando-nos-prados-300x169.jpg\" width=\"300\" height=\"169\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/as-nosas-vacas-descansando-nos-prados-300x169.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/as-nosas-vacas-descansando-nos-prados.jpg 700w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Pilar Sampedro<\/strong>.\u00a0<\/em>\u00c1s veces qu<\/span><span style=\"font-size: large;\">e<\/span><span style=\"font-size: large;\">das cunha expresi\u00f3n a martelar no cerebro. Tocou algunha fibra sensible e tes que agardar a que volva ao seu. Daquela, prefiro acollela, acari\u00f1ala, darlle voltas e soprarlle ata que voe soa.<!--more--><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">A humildade do orgullo, dixo David Otero. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Eu repetina para min: a humildade do orgullo. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Un orgullo humilde coma o noso, esa maneira de ser galego pisando suavemente, afirm\u00e1ndose na identidade, querendo ser quen somos ao lado doutros que son outra cousa e nos complementan e os complementamos. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Ser galegos, unha maneira de estar no mundo, nin mellor nin peor, diferente; achegando unha riqueza, a nosa, enriquecendo o universo coa nosa identidade, coa nosa lingua, coa nosa cultura\u2026 <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">N\u00f3s, en realidade, somos humildes, m\u00e1is ben xente pobre e tranquila; queremos ir ao noso sen molestar a ningu\u00e9n, ser quen somos sen erguer a vista nin baixala, mirando de fronte. O noso animal tot\u00e9mico \u00e9 a vaca: a ra\u00ed\u00f1a da mansedume. P\u00f3usase no verde, paseni\u00f1amente vai triscando na herba, rumiando, chega incluso a deitarse ou sentarse para observar mentres remoe.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Outros m\u00f3stranse orgullosamente soberbios; asumiron a situaci\u00f3n de poder, de estar por riba, de mirar en modo plano picado e non s\u00f3 non nos ven sen\u00f3n que tentan que desaparezamos. Daquela, moitos dos nosos vanse esparexendo, transformando noutros, abaix\u00e1ndose para non ser vistas, renegando de quen son, avergonz\u00e1ndose da s\u00faa lingua, considerando pobre a s\u00faa cultura. \u00c9 por iso polo que precisamos o orgullo, para devolv\u00e9rllelo, para erguer esa palabra pobo ou persoa ou galego ou ti. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">\u00c9 por iso que estamos humildemente orgullosos do noso. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Si, a frase pode chegar polo aire cando a escoitas. Outras veces v\u00e9n pola vista, cando a les.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Hai uns d\u00edas atopei no xornal unha noticia sobre un mozo afogado que levaban a enterrar. A nova recoll\u00eda unhas verbas que seica leu unha das familiares: \u201cHarri, agora xa est\u00e1s con n\u00f3s, xa est\u00e1s co teu pobo\u201d. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Notei que me custaba traballo lelo sen afogar eu tam\u00e9n nas augas salgadas dos ollos. \u201cEst\u00e1s con n\u00f3s\u201d, a\u00ednda que morto, t\u00e9moste aqu\u00ed, recuperamos o teu corpo (ou algo m\u00e1is?). <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\">\u201c<span style=\"font-size: large;\">Xa est\u00e1s co teu pobo\u201d, non \u00e9 no teu pobo, non, \u00e9 co teu pobo; est\u00e1s cos teus\u2026 e a palabra pobo era isto; detr\u00e1s das consignas e dos lemas, dos discursos e frases feitas estaba este constitu\u00ednte de mortos e vivos, mortas e vivas nas que se deposita esa enerx\u00eda que nin se crea nin se destr\u00fae, s\u00f3 se transforma. A parroquia dos vivos e a parroquia dos mortos das que falaba o cura da mi\u00f1a aldea. Ese \u00e9 o pobo!<\/span><a name=\"_GoBack\"><\/a><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">A memoria xoga malas pasadas e podes esquecer incluso cousas que te marcaron moito, ou se non as esqueces non tes as verbas para contalas. Unha banda dese\u00f1ada, situada nunha fisterra que pod\u00eda ser bretoa pois non era galega, un problema (que pod\u00eda ser ambiental, de patrimonio constru\u00eddo ou natural) e a aldea que tentaba defenderse, pero eran poucos, ti\u00f1an pouca forza, as\u00ed que han de vir os outros, os que xa non est\u00e1n, os que foron\u2026 os defunti\u00f1os a axudarlles. Era impactante polo que significaba pero, sobre todo, polo ben contado que estaba. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">O que eu vin era pobo. <\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pilar Sampedro.\u00a0\u00c1s veces quedas cunha expresi\u00f3n a martelar no cerebro. Tocou algunha fibra sensible e tes que agardar a que volva ao seu. Daquela, prefiro acollela, acari\u00f1ala, darlle voltas e soprarlle ata que voe soa.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,69],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12000"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12000"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12000\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12002,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12000\/revisions\/12002"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12000"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12000"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12000"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}