{"id":12078,"date":"2020-05-17T06:00:32","date_gmt":"2020-05-17T06:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12078"},"modified":"2020-05-13T19:58:16","modified_gmt":"2020-05-13T19:58:16","slug":"2020-o-ano-sen-primavera","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12078","title":{"rendered":"2020, o ano sen primavera"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Turner.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-12079 alignright\" alt=\"Turner\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Turner-300x223.jpg\" width=\"300\" height=\"223\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Turner-300x223.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Turner.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Pilar Sampedro.\u00a0<\/strong><\/em>\u201cO ano sen ver\u00e1n\u201d (e tam\u00e9n o ano da pobreza) foi como se lle chamou a 1816. Baixaran as temperaturas e o sol estivo oculto, as erupci\u00f3ns volc\u00e1nicas en Filipinas e Indonesia foron causa de parte desta situaci\u00f3n que provocou escaseza de colleitas e alimentos. Pero non foron s\u00f3 esas as repercusi\u00f3ns da falta de ver\u00e1n, os efectos sobre a cultura fix\u00e9ronse ver nas pinturas<!--more--> de J. M. Turner ou na literatura de Lord Byron e Mary Shelley pechados na Villa Diodati. Ela escribiu <i>Frankenstein<\/i> e Lord Byron legounos versos que describen moi ben eses d\u00edas, baixo o t\u00edtulo \u201cEscuridade\u201d:<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201cTiven un so\u00f1o, que non foi un so\u00f1o.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O sol extinguiuse e as estrelas<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">vagaban \u00e1s escuras no espazo eterno.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Sen luz e sen rumbo, a xeada terra<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">oscilaba cega e negra no ceo sen l\u00faa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Chegou a alba e foise.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">E chegou de novo, sen traer o d\u00eda.\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Agora, que estamos vivindo o ano sen primavera, algu\u00e9n escribiu \u201cEra o 11 de marzo de 2020. As r\u00faas estaban baleiras, as tendas pechadas, a xente xa non sa\u00eda, pero a primavera non o sab\u00eda. E as flores segu\u00edan florecendo e o sol brillando e as andori\u00f1as \u00a0volvendo (\u2026) Ent\u00f3n o medo f\u00edxose real e todos os d\u00edas parec\u00edan iguais pero a primavera non o sab\u00eda. (\u2026) Foi o ano no que se entendeu a importancia da sa\u00fade e dos afectos. O ano no que o mundo pareceu pararse e a econom\u00eda esborrallarse pero a primavera non o sab\u00eda (\u2026)\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Si, foi po\u00f1erlle texto \u00e1 nosa m\u00fasica porque ben viamos que no medio do verde aparec\u00edan margaridas como puntos de brancura que nos sorprend\u00edan, porque, como era posible que o tempo fose tan alleo a n\u00f3s? Quen nos estaba falando da vulnerabilidade dos seres humanos sen sequera mirarnos?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Por todas as redes nos chegou tam\u00e9n un poema de K.O. Meara escrito cando a epidemia de peste en 1800 que rezaba as\u00ed: \u201cE a xente quedou na casa. E leu libros, e escoitou, e descansou, e fixo exercicio, e arte, e xogou e aprendeu novas formas de ser, e ficou queda. E escoitou m\u00e1is profundamente. Alg\u00fans meditaban, alg\u00fans rezaban, alg\u00fans bailaban. Alg\u00fans atop\u00e1ronse coas s\u00faas sombras. E comezaron a pensar de xeito diferente (\u2026) a terra comezou a sandar. E cando pasou o perigo, e a xente se uniu de novo, choraron as s\u00faas perdas\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Noutra orde de cousas, o humor fixo a s\u00faa aparici\u00f3n present\u00e1ndose cunha forza vital que s\u00f3 lembrabamos da ditadura e da transici\u00f3n. A\u00ed estaban eles e elas fac\u00e9ndonos esbozar o sorriso con aqueles animais que miran pola fiestra para dentro da casa e se din uns aos outros: \u201cNon che dixen que estaban castigados? A tenrura tam\u00e9n chegou na inxenuidade daquel neno que contaba: \u201cNon podemos sa\u00edr porque hai un bicho malo na r\u00faa, e se non ve a ningu\u00e9n, vaise.\u201d<\/p>\n<div>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ningu\u00e9n vai negar que podemos ser irresponsables, malignos ata o punto de negociar coa sa\u00fade, perversos ata declarar guerras ou cometer asasinatos, nocivos ata permitir que os outros fagan isto e non actuar. Pero tam\u00e9n gardamos a capacidade de facer o ben e a creatividade que permite mirar dende diferentes prismas e xerar novas iniciativas. Por iso a\u00ednda nos queda a esperanza de sa\u00edr desta situaci\u00f3n co \u00e1nimo de resolver os problemas que se creen e de transformar a realidade.<\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pilar Sampedro.\u00a0\u201cO ano sen ver\u00e1n\u201d (e tam\u00e9n o ano da pobreza) foi como se lle chamou a 1816. Baixaran as temperaturas e o sol estivo oculto, as erupci\u00f3ns volc\u00e1nicas en Filipinas e Indonesia foron causa de parte desta situaci\u00f3n que provocou escaseza de colleitas e alimentos. Pero non foron s\u00f3 esas as repercusi\u00f3ns da falta &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12078\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">2020, o ano sen primavera<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,7,69],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12078"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12078"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12078\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12175,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12078\/revisions\/12175"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12078"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12078"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12078"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}