{"id":12096,"date":"2020-04-29T06:00:04","date_gmt":"2020-04-29T06:00:04","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12096"},"modified":"2020-04-22T08:04:16","modified_gmt":"2020-04-22T08:04:16","slug":"lingua-de-eva-e-adan-de-xavier-seoane","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12096","title":{"rendered":"Lingua de Eva e Ad\u00e1n, de Xavier Seoane"},"content":{"rendered":"

\"978849479067\"<\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Se vos queredes mergullar no mundo da creaci\u00f3n po\u00e9tica, velaqu\u00ed unha obra estimulante encol dun tema ateigado de misterios: Lingua de Eva e Ad\u00e1n. Sobre poes\u00eda e poetas<\/i>, de Xavier Seoane (Espiral Maior, 2018). No Limiar<\/i> adi\u00e1ntanos que, \u201c\u00e1 maneira de apuntamentos, ou de reflexi\u00f3ns illadas, exp\u00f3\u00f1ense ideas, intuici\u00f3ns, d\u00fabidas e interrogantes que poidan propiciar o di\u00e1logo sobre a experiencia po\u00e9tica\u201d. Xavier Seoane, ademais de poeta, \u00e9 un gran co\u00f1ecedor da pintura e da literatura e un te\u00f3rico que acerta en canta materia de orde cultural pon o seu saber. O que eu non sei \u00e9 de onde saca o tempo para tama\u00f1a obra da que \u00e9 autor. Talvez, como sucede coa poes\u00eda, \u201cviva de \u201cinsomnio perpetuo\u201d, en cita que recolle de Ren\u00e9 Char.<\/p>\n

O libro p\u00f3dese ler abrindo calquera p\u00e1xina, xa que logo imos atopar pequenos (mais profundos e substanciosos) ensaios, como par\u00e1grafos, alg\u00fans case aforismos, que, pertencendo a unha mesma corda, gozan de autonom\u00eda. Div\u00eddese en nove partes, con t\u00edtulos indicativos que nos gu\u00edan por esa fraga creativa do verbo po\u00e9tico. Na primeira, Dunha estra\u00f1a maz\u00e1<\/i>, unha cita de Trakl: \u201cAlgo estra\u00f1o \u00e9 a alma sobe a terra\u201d. Algo estra\u00f1o. \u201cCon palabras. Con lingua. Unha criatura que, como Paul Celan desexaba, non s\u00f3 non se sentiu paralizada polo silencio e o abraio das orixes, sen\u00f3n que foi quen de dicir o seu dicir<\/i>\u201d (p.15), En Poes\u00eda e ciencia<\/i>, aborda temas como o \u201cProgreso das artes\u201d, e as verdades do creador, \u201cMente o poeta?\u201d, ou certos matrimonios improbables noutros \u00e1mbitos: \u201cO poeta pode casar, nas s\u00faas percepci\u00f3ns, Wittgenstein con Juan de la Cruz, a Lao Ts\u00e9 con Darwin, a Saussure con Freud\u201d. Todo coa palabra \u201ce cun don de iluminaci\u00f3n a trav\u00e9s da mesma que non sabemos a\u00ednda moi ben como opera\u201d (p.33).<\/p>\n

Unha cousa \u00e9 a obra e outra o artista. A pol\u00e9mica entre a vida dun autor e a s\u00faa obra v\u00e9n ao caso cada vez que descubrimos comportamentos pouco santos de artistas que admiramos. Porque, como di en O poeta na <\/i>polis, non sempre hai coherencia entre ambos, por exemplo en \u201cSan Juan de la Cruz e Santa Teresa, en H\u00f6ldetlin, en Ketas, en Shellei, en Leopardi, en Rilke\u201d (\u2026) Vidas de poetas\u2026 \u201cCantas veces ser\u00eda mellor non saber nada deles\u2026\u201d (p.47).<\/p>\n

\"La<\/a>
La Voz de Galicia<\/figcaption><\/figure>\n

Da natureza da poes\u00eda<\/i>, cami\u00f1a da man de galegos \u2013Rosal\u00eda, Cabanillas, Pimentel, Avil\u00e9s de Taramancos, etc- e cont\u00e9n reflexi\u00f3ns tan interesantes como \u201cEmoci\u00f3n e raz\u00f3n\u201d, \u201cO intelecto non canta\u201d, \u201cPoes\u00eda e m\u00fasica\u201d, \u201cPoes\u00eda e gram\u00e1tica\u201d, ou \u201cLingua de Eva. Lingua de Ad\u00e1n\u201d,<\/i> que comeza cunha frase de H\u00f6lderlin: \u201cPoeticamente habita o home sobre a terra\u201d. E ti\u00f1a raz\u00f3n, homes e mulleres. \u201cTantos lugares onde as mulleres puideron amosar que tam\u00e9n habitaban, poeticamente, a terra\u2026 a terra da que foran expulsadas\u201d (p. 86).<\/p>\n

T\u00e9cnica e creaci\u00f3n<\/i>, abrangue desde a \u201ccoci\u00f1a\u201d de Maiakovski, ou como facer versos ou dar testemu\u00f1a de \u201cc\u00e1nto traballo \u00e9 necesario para a selecci\u00f3n dunhas poucas palabras\u201d (p. 102), at\u00e9 preg\u00fantase: \u201c\u00c9 libre o verso?\u201d Libre ou non hai que encarnar, como T.S.Eliot nos Catro cuartetos<\/i>, \u201cnada menos que en verso o que \u00e9 a loita do poeta coa palabra\u201d (p.103). Fala dos s\u00edmbolos, da escritura autom\u00e1tica. Nada lle queda atr\u00e1s a Xavier Seoane: Tradici\u00f3n e modernidade, O Rei est\u00e1 espido, Ecos da tribo<\/i> -presentes, entre outros, Luz Pozo e Xohana Torres-, introd\u00facenos nas modas, no vangardismo, no \u201cEstalido da espiral surrealista\u201d, nas capelas e nas seitas, \u201cPoes\u00eda e loucura\u201d, e mesmo nos \u201cNov\u00edsimos da poes\u00eda galega\u201d. A xeito de ep\u00edlogo, o derradeiro apartado an\u00fanciase cunha exclamaci\u00f3n na que confl\u00faen a realidade e o desexo: \u201cLonga vida \u00e1 poes\u00eda\u201d. E longa vida a Xavier Seoane para seguirmos gozando dos seus poemas, da s\u00faa escrita.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fidel Vidal.\u00a0Se vos queredes mergullar no mundo da creaci\u00f3n po\u00e9tica, velaqu\u00ed unha obra estimulante encol dun tema ateigado de misterios: Lingua de Eva e Ad\u00e1n. Sobre poes\u00eda e poetas, de Xavier Seoane (Espiral Maior, 2018). No Limiar adi\u00e1ntanos que, \u201c\u00e1 maneira de apuntamentos, ou de reflexi\u00f3ns illadas, exp\u00f3\u00f1ense ideas, intuici\u00f3ns, d\u00fabidas e interrogantes que poidan … Seguir lendo Lingua de Eva e Ad\u00e1n, de Xavier Seoane<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12096"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12096"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12096\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12099,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12096\/revisions\/12099"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12096"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12096"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12096"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}