{"id":12133,"date":"2020-05-07T06:00:35","date_gmt":"2020-05-07T06:00:35","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12133"},"modified":"2020-05-03T11:07:55","modified_gmt":"2020-05-03T11:07:55","slug":"lembrando-o-dueto-de-pj-harvey-e-nick-cave","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12133","title":{"rendered":"Lembrando o dueto de PJ Harvey e Nick Cave"},"content":{"rendered":"

\"5099909572423\"<\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Os que gustamos da m\u00fasica pop contempor\u00e1nea tam\u00e9n nos interesamos polas rexoubas que arrodean os nosos cantantes ou grupos favoritos e co\u00f1ecemos os medios para conseguir este tipo de informaci\u00f3ns \u00e1s veces un tanto banais, pero que dan moito xogo. Pois ben, hoxe imos escribir sobre un rumor do que se falou dabondo no seu tempo. Fai 25 anos que se soubo que Nick Cave, o l\u00edder dos Bad Seeds, e mais Polly Jean Harvey viviron ao parecer unha relaci\u00f3n amorosa bastante turbulenta, que terminou rachando coma unha camisa esgazada. Naqueles d\u00edas, a noticia afirmaba que a relaci\u00f3n rompeu porque el estaba cheo dela. Pero agora que se vai celebrar o 25\u00ba aniversario do famoso dueto que os dous protagonizaron no 1995 no disco “Murder Ballads” de Cave, o australiano v\u00e9n de reco\u00f1ecer nunha entrevista que quen rompeu a relaci\u00f3n foi a de Yeovil (Somerset-Inglaterra).<\/p>\n

Nunha entrevista realizada a finais do pasado ano, Nick aclarou deste xeito aquel asunto: <A dicir verdade, eu non deixei a PJ Harvey. Foi ela quen me deixou a min. Lembro que estaba sentado no chan do meu piso de Notting Hill (Londres)\u00a0 e que o sol entraba pola vent\u00e1 (ou non, que sei eu?). Sent\u00edame ben e disfrutaba porque ti\u00f1a por noiva unha cantante preciosa, moza e chea de talento, cando de s\u00fapeto soou o tel\u00e9fono. Collino. Era ela. Dixen ola! e ela s\u00f3 dixo que quer\u00eda romper comigo. Preguntei por que. E respondeu: simplemente, acabouse. Levei unha sorpresa tan enorme que case se me caeu a xiringa>.<\/p>\n

\"Nick<\/a>Corr\u00eda o 1995 cando PJ Havery se pechou nunha casi\u00f1a en Yeovil (Somerset) para gravar “To Bring You my Love”, o seu primeiro disco en solitario, o que lle dar\u00eda fama na escena musical internacional, nunha \u00e9poca na que as cifras de vendas a\u00ednda contaban moito. Sabemos de sobra que nin ent\u00f3n era nin agora Harvey \u00e9 unha best-seller, sen\u00f3n m\u00e1is ben case todo o contrario. Pero estamos falando dunha artista de culto, unha muller cuxa m\u00fasica resulta mesmo escura para unha boa parte da s\u00faa parroquia de fieis admiradores. Os seus acordes negros como \u00e1 de corvo e unha voz estridente non son facilmente asimilables.<\/p>\n

Con todo, as cifras de vendas, un mill\u00f3n de copias en todo o mundo, avalaron o \u00e1lbum, o primeiro que editaba a volc\u00e1nica cantante de Somerset. En UK vendeu 100.000 exemplares, unha cantidade que naqueles anos equival\u00eda a un disco de ouro. En USA colocou s\u00f3 375.000, un n\u00famero modesto. Pero en revistas de moi estimada reputaci\u00f3n como Village Voice, Rolling Stone, USA Today, People, e nun xornal tan ilustre coma o New York Times, catalog\u00e1rono coma disco do ano.<\/p>\n

Tres parecen ser os aspectos que outorgaron ao \u00e1lbum un car\u00e1cter fundacional. Un dos motivos \u00e9 estritamente musical: o son de Harvey era tan orixinal e a s\u00faa aposta tan in\u00e9dita que mesmo ga\u00f1ou \u00e1 veterana Patti Smith para a s\u00faa causa. A musa do punk neoiorquino, segundo se ten contado, mesmo santificou \u00e1 brit\u00e1nica ao bautizala coma a s\u00faa aut\u00e9ntica sucesora, un trono no que m\u00e1is tarde a cr\u00edtica sentou un bo lote de distintas artistas.<\/p>\n

\u00a0Mais a s\u00faa imaxe tam\u00e9n contribu\u00edu \u00e1 expansi\u00f3n do disco: durante a xira promocional foi cando se fraguou o mito da diva de Somerset, e a ic\u00f3nica estampa que tempo despois se converteu nun chupa-chups para as revistas de tendencias: a s\u00faa silueta recortada no medio dos escenarios nos grandes festivais de todo o mundo, aos que se sub\u00eda cun minivestido de raso encarnado e os seus beizos pintados cun moi persoal carmes\u00ed disposta a comerse o mundo, a berrar a s\u00faa rabia e a s\u00faa furia de mil Rrrriot Girls xuntas. A s\u00faa feminidade sobresa\u00eda a\u00ednda m\u00e1is porque sempre se fac\u00eda arrodear de m\u00fasicos de mediana idade que vest\u00edan traxes escuros e que se dilu\u00edan diante da s\u00faa irresistible posta en escena. Un dos m\u00fasicos era Mick Harvey, guitarrista dos Bad Seeds de Nick Cave.<\/p>\n

\"Nick-Cave-and-PJ-Harvey-monster-children-1068x571\"<\/a>E \u00e9 neste apartado onde xorde o terceiro motivo polo que “To Bring You my Love” ten unha especial carga simb\u00f3lica. Foi nesta etapa cando mantivo a relaci\u00f3n amorosa con Nick. Ambos artistas foron na metade da d\u00e9cada dos 90 a parella m\u00e1is ic\u00f3nica da chamada escena indie<\/i>. Non se paseaban polas alfombras vermellas como fac\u00edan as celebrities<\/i> do brit-pop no seu d\u00eda, nin se deixaban fotografar polas revistas do coraz\u00f3n na intimidade das s\u00faas casas, pero os fans de ambos os dous sab\u00edan que hab\u00eda algo misterioso na forza creativa de cada un deles e como pod\u00edan retroalimentar os seus talentos, o que os transformaba en algo m\u00e1is que un d\u00fao: conformaban unha especie de buque insignia musical naquel momento.<\/p>\n

Estiveron xuntos pouco m\u00e1is de dous anos. E cando romperon, a prensa, por suposto, contou a historia seguindo as pautas convencionais heteropatriarcais: el deixouna. Houbo que esperar 25 anos para que el confesase a verdade, a que narrou Nick Cave nos \u00faltimos d\u00edas do 2019 nunha entrevista con motivo do aniversario do dueto que interpretaron en “Murder Ballads”. A negra sombra das drogas sobrevoa “To Bring You my Love”. Pero PJ Harvey nunca aclarou se a ruptura se debeu ao uso dos estupefacientes, nin se estes tiveron influencia, dun xeito ou doutro, no seu primeiro \u00e1lbum en solitario.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gonzalo Trasbach.\u00a0Os que gustamos da m\u00fasica pop contempor\u00e1nea tam\u00e9n nos interesamos polas rexoubas que arrodean os nosos cantantes ou grupos favoritos e co\u00f1ecemos os medios para conseguir este tipo de informaci\u00f3ns \u00e1s veces un tanto banais, pero que dan moito xogo. Pois ben, hoxe imos escribir sobre un rumor do que se falou dabondo no … Seguir lendo Lembrando o dueto de PJ Harvey e Nick Cave<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12133"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12133"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12133\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12137,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12133\/revisions\/12137"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12133"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12133"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12133"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}