{"id":1220,"date":"2014-05-11T08:33:44","date_gmt":"2014-05-11T08:33:44","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1220"},"modified":"2014-05-11T08:33:44","modified_gmt":"2014-05-11T08:33:44","slug":"byung-chul-han-no-ronsel-da-mellor-filosofia-do-presente","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1220","title":{"rendered":"Byung-Chul Han, no ronsel da mellor filosof\u00eda do presente"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/La-sociedad-de-la-tranparencia.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1222\" alt=\"La sociedad de la tranparencia\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/La-sociedad-de-la-tranparencia-184x300.jpg\" width=\"184\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/La-sociedad-de-la-tranparencia-184x300.jpg 184w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/La-sociedad-de-la-tranparencia-628x1024.jpg 628w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/La-sociedad-de-la-tranparencia.jpg 721w\" sizes=\"(max-width: 184px) 100vw, 184px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.<\/strong><\/em> Anunciamos aqu\u00ed hai pouco que ti\u00f1a nacido unha nova estrela no firmamento da filosof\u00eda alem\u00e1: Byung-Chul Han, un coreano afincado en Berl\u00edn ao que moitos xa consideran o sucesor de Sloterdijk, quen, ao parecer, non encaixou de moi bo grao a popularidade e o reco\u00f1ecemento do que arestora goza o seu \u201cexprotexido\u201d na Escola Superior de Dese\u00f1o de Karlsruhe. Sexa certo ou non, o que non ten d\u00fabida \u00e9 que o autor de <i>A sociedade do cansazo<\/i>, <i>A sociedade da transparencia<\/i> e <i>A agon\u00eda do Eros<\/i> (editorial Herder), tres libri\u00f1os de poucas p\u00e1xinas (entre 80 e 96), est\u00e1 no ronsel da mellor filosof\u00eda occidental do presente: testemu\u00f1a dos tempos actuais, implicada nas s\u00faas cuesti\u00f3ns\u2026, filosof\u00eda fonda, densa, reflexiva, sen o mofo dogm\u00e1tico do reseso serm\u00f3n progresista\u2026<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Coa delicadeza e a sensibilidade oriental, Han utiliza frases kamikaze, cortas, precisas, pero enigm\u00e1ticas (<i>a topolox\u00eda da paix\u00f3n<\/i> ou <i>a iluminaci\u00f3n promete unha ganancia m\u00e1xima<\/i>). Como oriental que \u00e9 co\u00f1ece ben a filosof\u00eda zen, tao\u2026 (a\u00ednda que non a cita, ag\u00e1s para algo espec\u00edfico), pero tam\u00e9n \u00e9 co\u00f1ecedor de Heidegger, da cultura occidental. E por isto os seus interlocutores preferidos parecen ser Agamben, Virgilio, Barthes, Baudrillard\u2026 Incluso repesca o repudiado Hegel e, ademais, ten a ousad\u00eda de meterse con Foucault e de reivindicar a un maldito oficial da Europa democr\u00e1tica: Peter Handke, que encabeza o libro da trasparencia con esta marabillosa cita: &lt;Vivo de aquello que los otros no saben de m\u00ed&gt;. A anos luz de Marx, cre que a arma fundamental do capitalismo non \u00e9 econ\u00f3mica, sen\u00f3n cultural, un simulacro de acumulaci\u00f3n contra a morte, e, neste senso, am\u00f3sase fiel ao acontecemento de Badiou, fiel a aquilo que a\u00ednda non chegou.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Han-La-sociedad-del-cansancio_.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-1223\" alt=\"Han-La-sociedad-del-cansancio_\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Han-La-sociedad-del-cansancio_-195x300.jpg\" width=\"195\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Han-La-sociedad-del-cansancio_-195x300.jpg 195w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Han-La-sociedad-del-cansancio_.jpg 600w\" sizes=\"(max-width: 195px) 100vw, 195px\" \/><\/a>No libri\u00f1o da transparencia (95 p\u00e1xinas) Han dinos que a sociedade da transparencia \u00e9 un &lt;infierno de lo igual&gt;, pois a existencia de calquera cousa depende do seu &lt;valor de exposici\u00f3n&gt;. Dado que esta sociedade manifestase primeiro como sociedade positivada, as cousas conv\u00e9rtense en transparentes logo de que se ispan de toda negatividade, de que perdan a s\u00faa singularidade, \u00e9 dicir, cando se insiren sen resistencia no torrente liso do capital, a comunicaci\u00f3n e a informaci\u00f3n. Posto que ser vistos (sociedade da exposici\u00f3n) \u00e9 m\u00e1is valioso que existir, posto que a existencia \u00e9 insignificante fronte \u00e1 exposici\u00f3n, ent\u00f3n desaparece o valor cultual das cousas, pois s\u00f3 se revisten de valor cando son vistas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pero quen refira a transparencia s\u00f3 \u00e1 corrupci\u00f3n e a liberdade de expresi\u00f3n, ignora a s\u00faa envergadura. A petici\u00f3n de transparencia na pol\u00edtica, non \u00e9 unha demanda pol\u00edtica, pois, tendo en conta que o mundo \u00e9 un mercado, dos pol\u00edticos o que importa non \u00e9 o que fan, sen\u00f3n que son valorados polo lugar que ocupan na escena. Neste mundo onde se venden e consumen intimidades, intimidade que \u00e9 a f\u00f3rmula l\u00f3xica da transparencia; esta sociedade da intimidade, na que est\u00e1 eliminado o \u201cafora\u201d do sistema, est\u00e1 poboada de suxeitos narcisistas \u00edntimos. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/biung-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1224\" alt=\"biung 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/biung-2-300x166.jpg\" width=\"300\" height=\"166\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/biung-2-300x166.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/biung-2.jpg 630w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>E, a\u00ednda que entre n\u00f3s se comenta fidedignamente que a transparencia \u00e9 a que pon as bases da confianza, Han explica que nesta afirmaci\u00f3n hai unha contradici\u00f3n: &lt;A confianza s\u00f3 \u00e9 pos\u00edbel nun estado entre co\u00f1ecemento e non co\u00f1ecemento&gt;. E isto \u00e9 as\u00ed porque confianza significa, a\u00ednda sen saber, constru\u00edr unha relaci\u00f3n positiva co outro. \u00c9 dicir, se o sei todo, ent\u00f3n sobra a confianza. A transparencia \u00e9 un estado no que o non saber ten sido eliminado. Onde rexe a transparencia, non hai sitio para a confianza.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">E a\u00ednda que \u00e9 verdade que no libri\u00f1o do cansazo debuxa unha \u201csociedad horrible\u201d, onde relata que a sociedade do rendemento provoca depresi\u00f3n, ademais por unha absurda explotaci\u00f3n dun mesmo, polo que o individuo se esixe demasiado, xerando\u00a0 enfermidades m\u00e1is que infecciosas neuronais, co cal anuncia un cambio de paradigma fronte \u00e1 explotaci\u00f3n cl\u00e1sica, Han deixa aberta unha fiestra para sobrevivir a tanta insania: o \u201cinferno do igual\u201d, esa alianza progresista contra a heteroxeneidade do ser, a\u00ednda non penetrou de todo na foresta da existencia e, polo tanto, hai outro universo por achar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Anunciamos aqu\u00ed hai pouco que ti\u00f1a nacido unha nova estrela no firmamento da filosof\u00eda alem\u00e1: Byung-Chul Han, un coreano afincado en Berl\u00edn ao que moitos xa consideran o sucesor de Sloterdijk, quen, ao parecer, non encaixou de moi bo grao a popularidade e o reco\u00f1ecemento do que arestora goza o seu \u201cexprotexido\u201d na &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1220\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Byung-Chul Han, no ronsel da mellor filosof\u00eda do presente<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1220"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1220"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1220\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1225,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1220\/revisions\/1225"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1220"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1220"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}