{"id":12360,"date":"2020-11-27T06:00:53","date_gmt":"2020-11-27T06:00:53","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12360"},"modified":"2020-11-27T18:25:23","modified_gmt":"2020-11-27T18:25:23","slug":"taramancos-tres-escenas-e-un-pedimento","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12360","title":{"rendered":"Taramancos, tres escenas e un pedimento"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><strong><em><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/descarga-11.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-12625\" alt=\"descarga (1)\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/descarga-11.jpg\" width=\"194\" height=\"259\" \/><\/a>Agust\u00edn Agra.\u00a0<\/em><\/strong>PRIMEIRA. Todos sabiamos que a mesa situada baixo a gran vent\u00e1 da traseira da Tasca t\u00edpica, a m\u00e1is cativa do local e cunha soa cadeira, era a de Ant\u00f3n. Mesmo os alleos \u00e1 casa, for\u00e1neos ou locais, percib\u00edan no ambiente que aquel recuncho era intocable. O espazo, nin o propio vate fac\u00eda uso del cando a seiva non rub\u00eda dende a cerna con pulo febril, e adoito permanec\u00eda baleiro. Por\u00e9n, coa xuventude xa ferida polo gume negro, sentou unha vez m\u00e1is para empe\u00f1ar as forzas derradeiras nunha <i>\u00daltima fuxida a Harar<\/i>.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">SEGUNDA. A nova do pasamento chegounos de ma\u00f1\u00e1 \u00e1 facultade e non por agardada \u2013ben sabiamos do mal que o asediaba\u2013 impactou con menos \u00edmpeto no noso \u00e1nimo. Ese d\u00eda non houbo aulas para n\u00f3s. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/O-tempo-no-espello.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-12801\" alt=\"O tempo no espello\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/O-tempo-no-espello-300x224.jpg\" width=\"300\" height=\"224\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/O-tempo-no-espello-300x224.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/O-tempo-no-espello-1024x768.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/O-tempo-no-espello-900x675.jpg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>O Castromil transportounos ata o velorio na vella casa familiar de Taramancos. Al\u00ed, a car\u00f3n do cadaleito e nun cuarto sumido no silencio e a penumbra, recibiu Sof\u00eda o noso d\u00f3; mergullada nun ambiente que quizais ela, a vi\u00fava, o trouxo consigo de al\u00e9n mar: un realismo m\u00e1xico que, sen d\u00fabida, paira no aire do Cauca.<b><\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">TERZA. Xunt\u00e1monos a centos no Campo da Feira. Non querer\u00eda esaxerar ao po\u00f1er por escrito a palabra que a imaxe me trae \u00e1 mente. Milleiros. Milleiros de persoas consternadas, orfas, amuadas. Milleiros \u00e1 espera da peregrinaxe que, a xeito de compa\u00f1a, o acompa\u00f1ou ata a s\u00faa \u00faltima morad\u00eda no camposanto de san Pedro de Boa, baixo a campa cun nav\u00edo e unha rosa dos ventos. Estarame enganando a memoria, convertendo o recordo en mito?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/texto-taramancos.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-12803\" alt=\"texto-taramancos\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/texto-taramancos-238x300.jpg\" width=\"238\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/texto-taramancos-238x300.jpg 238w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/texto-taramancos-814x1024.jpg 814w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/texto-taramancos-900x1131.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/texto-taramancos.jpg 1045w\" sizes=\"(max-width: 238px) 100vw, 238px\" \/><\/a>PEDIMENTO. Honremos, neste pa\u00eds de defuntos, os nosos mortos. Honremos este marzal apocal\u00edptico, cabodano do seu pasamento, o noso poeta. Lean. Lean vostedes, abran as portas, rompan o escuro. D\u00e9ixense levar polo tremor dos versos tel\u00faricos, volc\u00e1nicos coma o Purac\u00e9 e o Sotar\u00e1, coma o Do\u00f1a Juana ou o Nevado del Huila, dos <i>Cantos caucanos<\/i>; d\u00e9ixense mexer polo retorno \u00e1 infancia, lintel no tempo, de <i>As torres no ar<\/i>; deixen, si, que o \u00edmpeto novo do <i>Tempo no espello<\/i> os asolague. Lean, f\u00e1ganse o favor, o vate de Taramancos. Sintan o seu coraz\u00f3n a bruar, a palabra a oulear na gorxa do poeta: espada, arado, cotov\u00eda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Agust\u00edn Agra.\u00a0PRIMEIRA. Todos sabiamos que a mesa situada baixo a gran vent\u00e1 da traseira da Tasca t\u00edpica, a m\u00e1is cativa do local e cunha soa cadeira, era a de Ant\u00f3n. Mesmo os alleos \u00e1 casa, for\u00e1neos ou locais, percib\u00edan no ambiente que aquel recuncho era intocable. O espazo, nin o propio vate fac\u00eda uso del &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12360\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Taramancos, tres escenas e un pedimento<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[23,7,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12360"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12360"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12360\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12804,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12360\/revisions\/12804"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12360"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12360"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12360"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}