{"id":12381,"date":"2020-09-07T06:00:23","date_gmt":"2020-09-07T06:00:23","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12381"},"modified":"2020-08-21T07:06:52","modified_gmt":"2020-08-21T07:06:52","slug":"os-fillos-somos-cicatrices","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12381","title":{"rendered":"Os fillos somos cicatrices"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/O-Andel.-Lumes_Ismael_Ramos.-Abril.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-12382\" alt=\"O Andel. Lumes_Ismael_Ramos. Abril\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/O-Andel.-Lumes_Ismael_Ramos.-Abril-224x300.jpg\" width=\"224\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/O-Andel.-Lumes_Ismael_Ramos.-Abril-224x300.jpg 224w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/O-Andel.-Lumes_Ismael_Ramos.-Abril-765x1024.jpg 765w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/O-Andel.-Lumes_Ismael_Ramos.-Abril-900x1203.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/O-Andel.-Lumes_Ismael_Ramos.-Abril.jpg 1994w\" sizes=\"(max-width: 224px) 100vw, 224px\" \/><\/a><em><strong>Rom\u00e1n Ar\u00e9n.\u00a0<\/strong><\/em>Ismael Ramos naceu en A Picota (Mazaricos) en 1994, pero pasou parte da infancia e adolescencia en Noia. No ano 2013 ga\u00f1ou o Premio Francisco A\u00f1\u00f3n con <i>H\u00e1bitat \/ Interferencias<\/i> e no ano 2015 acadou o Premio Joh\u00e1n Carballeira de Poes\u00eda con <i>Os fillos da fame <\/i>(Xerais, 2015). Xa no ano 2017 sa\u00edu do prelo <i>Lumes<\/i>, un poemario de forte narratividade, que invade \u00e1s veces os bordos do aforismo:\u00a0 <i>\u201cDeus deunos as mans para pedir esmola e amasar o pan. \/ Unha boca grande chea de fame distinta do bado exacto do paxaro\u201d<\/i>, e outras as do microrrelato de ra\u00edz surrealista, entre boas imaxes que van da \u201calta cultura\u201d<!--more--> (S\u00f3focles, Eur\u00edpides) co mundo coti\u00e1n da familia, que \u00e9 a gran fonte de moita da mellor narrativa, mais tam\u00e9n do teatro e a poes\u00eda: <i>\u201cO poema \u00e9 o poema dos pais. \/ A ferida \u00e9 a ferida dos pais. \/ A ferida dos homes. \/ As cicatrices tam\u00e9n\u2026 \/ Os fillos somos cicacitres\u201d<\/i>. Nai, pai, av\u00f3, irm\u00e1, avoa son o referente de moitos destes poemas que te\u00f1en un ton como de \u00e9pica do solpor, de ruptura cun mundo que sempre proe. E abraia tam\u00e9n a potente presenza da morte, un dos grandes motores da poes\u00eda de todos os tempos: somos tempos para a morte, somos nubes pasaxeiras. Quizais o derradeiro verso do poemario explicite o cambio, a creba do mundo da infancia: <i>\u201cSe cadra foi comprender a fervenza. O seu xeito continuo de romper\u201d<\/i>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rom\u00e1n Ar\u00e9n.\u00a0Ismael Ramos naceu en A Picota (Mazaricos) en 1994, pero pasou parte da infancia e adolescencia en Noia. No ano 2013 ga\u00f1ou o Premio Francisco A\u00f1\u00f3n con H\u00e1bitat \/ Interferencias e no ano 2015 acadou o Premio Joh\u00e1n Carballeira de Poes\u00eda con Os fillos da fame (Xerais, 2015). Xa no ano 2017 sa\u00edu do &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12381\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Os fillos somos cicatrices<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[10,28],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12381"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12381"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12381\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12383,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12381\/revisions\/12383"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12381"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12381"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12381"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}