{"id":12414,"date":"2020-10-11T06:00:55","date_gmt":"2020-10-11T06:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12414"},"modified":"2020-10-02T17:24:09","modified_gmt":"2020-10-02T17:24:09","slug":"os-ratos","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12414","title":{"rendered":"Os ratos"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/ratones.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-12415\" alt=\"ratones\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/ratones.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" \/><\/a>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0<\/strong><\/em>Unha desas persoas que non soporta a modificaci\u00f3n ou adaptaci\u00f3n \u00f3s novos tempos das antigas obras e dos vellos costumes que o paso dos anos vai volvendo obsoletos \u00e9 a t\u00eda (solteirona por testana) da mi\u00f1a amiga Xoana Salgueiro. Cando a anci\u00e1 soubo que a sobri\u00f1a, tras aprobar unhas oposici\u00f3ns, se \u00eda a vivir co seu mozo<!--more-->, sen vestir de branco nin axeonllarse no altar da Pur\u00edsima, sopesou a conveniencia de non volver a mirarlle \u00e1 cara.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\">Aquela teima d\u00e1balle risa \u00e1 mi\u00f1a amiga, \u201cT\u00eda, hai que ir cos tempos\u201d. E \u00eda falarlle da simbolox\u00eda do branco, do dano que fan as superstici\u00f3ns e de canto escravizan as imposici\u00f3ns, pero tam\u00e9n de que antes de axeonllarse no altar da Pur\u00edsima as mozas axeonllan, por gusto, pracer e amor no de Venus, esa fermosa deusa de quen, os romanos, procuraban arredar o seu templo dos barrios ricos, para que as rapazas da alta sociedade non se visen influenciadas pola s\u00faa libido. Pero non lle dixo nada. Cada quen ten dereito a manter as s\u00faas crenzas e opini\u00f3ns. Comprendeu que aquilo que lle inculcaron desde nena era tan inamovible como o equilibrio do universo (que tampouco \u00e9 tan equilibrado como se pensa). A\u00ednda as\u00ed, respectar non significa acatar. Niso se diferencia o humanismo do integrismo.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\">O caso foi que, pretendendo constrinxir \u00e1 sobri\u00f1a, a se\u00f1ora, tras ameazar con sacala do testamento sen que a rapaza se inmutase, a\u00edndasabendo que toda maldici\u00f3n s\u00f3 fai efecto cando se cre nela botoulle unha coa suficiente dose de rabia como para asustala e amosar ben \u00e1s claras o seu enfado: \u201cA\u00ednda os ratos te\u00f1as por compa\u00f1a\u201d. E tal foi.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\">Xoana e o mozo foron destinados a un pobo da monta\u00f1a e escolleron para vivir unha casa de aldea onde, \u00f3 mes de estar al\u00ed, sent\u00edan cada noite carreiri\u00f1as polo faiado que, lembrando a bocallada da t\u00eda, incr\u00e9dulos e intrigados, armados de lanterna e vasoira non tardaron en confirmar a temida praga. Coment\u00e1rono cuns veci\u00f1os pregunt\u00e1ndolles por alg\u00fan m\u00e9todo para erradicalos, xa fose veleno ou garamelo; e todos se estra\u00f1aron, pois desde que as casas gardan os comestibles en neveiras xa ningu\u00e9n ten ratos. Iso era cousa de antes, de cando po\u00f1\u00edan o froito a secar no faiado, ou cando vacas e gali\u00f1as compart\u00edan teito coma calquera membro da familia. Daquela Xoana, tras analizar o caso, decatouse de que al\u00ed arriba era onde botara a secar unhas casta\u00f1as que apa\u00f1ara durante un dos seus paseos por un souto de preto da casa.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\">Evidentemente, a parella discorreu e preparouse para solucionar o problema retirando as casta\u00f1as esparexidas e tapiando as despensas que os ratos argallaran nalg\u00fan oco das antigas paredes, onde se converteran en verdadeiros ocupas. A t\u00eda da mi\u00f1a amiga, cando ela comentaba o problema nas sobremesas familiares, r\u00eda polo baixo rosmando que era a xustiza divina atendendo a s\u00faa s\u00faplica, e teimaba Xoana que s\u00f3 fora o seu desco\u00f1ecemento dos usos do rural. ata formarse dous bandos: \u201dFose como fose a maldici\u00f3n cumpriuse\u201d, dic\u00edan os que cr\u00edan no poder de invocaci\u00f3n da t\u00eda. \u201cFose como fose, co\u00f1ecida a causa errad\u00edcase o problema\u201d, dic\u00edan os outros.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\">\u00d3 rematar o curso, Xoana decidiu legalizar a s\u00faa situaci\u00f3n sentimental diante dun xu\u00edz, pero s\u00faa t\u00eda volveu protestar, \u201cSen estola nin auga bendita, iso non \u00e9 voda nin farrapos de gaita\u201d, e a\u00ednda sopesou que nova praga lle botar\u00eda para facerlle trocar a sala do xulgado pola nave da igrexa.<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\">Polo que puidese ser, Xoana adoptou un gato de mascota.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0Unha desas persoas que non soporta a modificaci\u00f3n ou adaptaci\u00f3n \u00f3s novos tempos das antigas obras e dos vellos costumes que o paso dos anos vai volvendo obsoletos \u00e9 a t\u00eda (solteirona por testana) da mi\u00f1a amiga Xoana Salgueiro. Cando a anci\u00e1 soubo que a sobri\u00f1a, tras aprobar unhas oposici\u00f3ns, se \u00eda &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12414\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Os ratos<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,52,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12414"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12414"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12414\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12416,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12414\/revisions\/12416"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12414"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12414"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12414"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}