{"id":1272,"date":"2014-05-21T06:50:24","date_gmt":"2014-05-21T06:50:24","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1272"},"modified":"2014-05-21T06:51:39","modified_gmt":"2014-05-21T06:51:39","slug":"foi-o-punk-unha-revolucion-musical-ou-unha-estafa","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1272","title":{"rendered":"Foi o punk unha revoluci\u00f3n musical ou unha estafa?"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><i><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/postpunk.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\" wp-image-1274 alignleft\" alt=\"postpunk\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/postpunk-206x300.jpg\" width=\"206\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/postpunk-206x300.jpg 206w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/postpunk.jpg 661w\" sizes=\"(max-width: 206px) 100vw, 206px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.<\/strong> Os Sex Pistols cantaban \u201cNo Future\u201d. Pero si hai futuro, e estamos intentando constru\u00edlo<\/i> (Allen Revenstine, Pere Ubu, 1978).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Foi o punk unha revoluci\u00f3n musical, social e est\u00e9tica ou sinxelamente s\u00f3 foi unha estafa? Ser\u00eda esta en poucas palabras a pregunta \u00e1 que quere dar resposta a trav\u00e9s das s\u00faas 506 p\u00e1xinas <i>Postpunk. Romper todo y empezar de nuevo (1978-1984)<\/i> (Caja Negra Editora, Arxentina). Se ben existen centos de libros que documentan aqueles anos nos que o punk desafiou o estatus quo musical co seu nihilismo de tres acordes e a \u00e9tica do <i>do it yourself<\/i>, o volume de Simon Reynolds (Londres, 1963), <!--more-->que aterrou v\u00eda Arxentina nas nosas librar\u00edas nos primeiros meses deste ano, \u00e9 talvez o primeiro en recobrar as bandas que naquel per\u00edodo (1978-84) souberon ver as condici\u00f3ns xeradas polo punk para encabezaren un rompemento coa tradici\u00f3n reinante e experimentaren por f\u00f3ra dos estreitos par\u00e1metros do rock.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Retroman\u00edaok.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\" wp-image-1275 alignright\" alt=\"tapa retro original cvs\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Retroman\u00edaok-215x300.jpg\" width=\"215\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Retroman\u00edaok-215x300.jpg 215w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/Retroman\u00edaok.jpg 718w\" sizes=\"(max-width: 215px) 100vw, 215px\" \/><\/a>Escrito seis anos despois de <i>Retroman\u00eda<\/i> (1999), neste libro o cr\u00edtico ingl\u00e9s r\u00e9ndelle unha homenaxe a unha das \u00faltimas vangardas que pariu o rock, &lt;m\u00e1is ca un fen\u00f3meno musical, un espazo poboado de m\u00faltiples alternativas que xerou incont\u00e1beis x\u00e9neros e escenas&gt;. Ademais, nestas p\u00e1xinas reponse a memoria perdida dunha \u00e9poca na que o presente era un canon ao que hab\u00eda que desafiar e o futuro un horizonte ateigado de infinitas posibilidades.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">E se ben \u00e9 certo que aqueles anos postpunk viron nacer moitos grupos, alg\u00fans dos cales gozar\u00edan m\u00e1is tarde dunha enorme fama \u2013New Order, Depeche Mode, The Cure ou U2-, a s\u00faa historia non foi escrita polos vencedores. Moitos deles gravaron discos anovadores, pero nunca alcanzaron m\u00e1is que o estatus de grupos de culto, t\u00e9ndose que conformar con ter influenciado a megabandas como Red Hot Chili Pippers, Nine Inch Nails ou Radiohead, ou ter alimentado a retroman\u00eda actual de combos neopostpunks como LCD Soundsystem, Franz Ferdinand, Interpol\u2026<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O 14 de xaneiro de 1978, no transcurso do \u00faltimo concerto dos Sex Pistols, consistente nunha soa canci\u00f3n, unha versi\u00f3n de <i>No Fun<\/i> dos Stooges, celebrado no Winterland Ballroom de San Francisco (USA), Johnny Rotten oficiou o funeral do punk, unha historieta que durou pouco m\u00e1is de dous anos. Se ben na orde da est\u00e9tica e do social, a aparici\u00f3n do movemento punk tivo un potente impacto visual, no eido musical non aportou nada novo: os tres grupos insignia do movemento (Ramones, Sex Pistols e The Clash) limit\u00e1ronse a revitalizar o rock dos 50 como oposici\u00f3n \u00e1 sofisticaci\u00f3n e perfeccionismo sinf\u00f3nico dos 70. Isto \u00e9, en termos xerais, o que sost\u00e9n o autor do libro, onde tam\u00e9n resaltan as innovaci\u00f3ns que incorporaron (electr\u00f3nica, noise, jazz, t\u00e9cnicas de produci\u00f3n do reggae, o dub e a m\u00fasica disco) as agrupaci\u00f3ns que lideraron a ruptura co punk para concretar unha variada e cobizosa escena s\u00f3nica: PiL, Joy Division, The Fall, Gang Of Four, Talking Heads, Devo, Scritti Politti, Human League, Simple Minds, B-52\u2019s, Eyless in Gazza\u2026<\/p>\n<figure id=\"attachment_1276\" aria-describedby=\"caption-attachment-1276\" style=\"width: 300px\" class=\"wp-caption alignleft\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/pere_ubu.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-1276 \" alt=\"Pere Ubu\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/pere_ubu-300x224.jpg\" width=\"300\" height=\"224\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/pere_ubu-300x224.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/pere_ubu-1024x764.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/pere_ubu-900x672.jpg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-1276\" class=\"wp-caption-text\">Pere Ubu<\/figcaption><\/figure>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pese ao seu conservadorismo sonoro, o punk acaparou todos os focos medi\u00e1ticos pola s\u00faa imaxiner\u00eda e a s\u00faa aparencia, &lt;de feito, a moda era m\u00e1is importante c\u00e1 m\u00fasica&gt;, e ocupou numerosos cap\u00edtulos da historia da m\u00fasica popular contempor\u00e1nea. Por\u00e9n, a fertilidade do per\u00edodo 1978-84, no que se exploraron novos cami\u00f1os partindo dun desolado territorio musical, quedou sepultada baixo os entullos\u00a0 que deixaron os dous anos anteriores. Sobre esa parte esquecida desa f\u00e9rtil escena art\u00edstica bota luz o relucente e xusto texto de Reynolds, especialista en m\u00fasica electr\u00f3nica e analista da dimensi\u00f3n social paralela aos sons de cada \u00e9poca, e que mediante un relato discontinuo estuda os diferentes focos dos cambios sonoros daquel per\u00edodo, desde Manchester (Joy Division, The Fall) ao Cleveland de Pere Ubu ou ao Ohio de Devo, un de cuxos fundadores, Bob Casele (1952), morreu (17 de febreiro do 2014), \u00a0case ao mesmo tempo que este volume entraba nas nosas librer\u00edas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Os Sex Pistols cantaban \u201cNo Future\u201d. Pero si hai futuro, e estamos intentando constru\u00edlo (Allen Revenstine, Pere Ubu, 1978). Foi o punk unha revoluci\u00f3n musical, social e est\u00e9tica ou sinxelamente s\u00f3 foi unha estafa? Ser\u00eda esta en poucas palabras a pregunta \u00e1 que quere dar resposta a trav\u00e9s das s\u00faas 506 p\u00e1xinas Postpunk. &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1272\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Foi o punk unha revoluci\u00f3n musical ou unha estafa?<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1272"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1272"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1272\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1309,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1272\/revisions\/1309"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1272"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1272"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1272"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}