{"id":13107,"date":"2021-04-02T06:00:54","date_gmt":"2021-04-02T06:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13107"},"modified":"2021-03-25T09:02:59","modified_gmt":"2021-03-25T09:02:59","slug":"manuel-facal-estetica-e-andel","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13107","title":{"rendered":"Manuel Facal. Est\u00e9tica e andel"},"content":{"rendered":"<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #333333;\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/As-Letras-da-arte.-Imaxe.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-13108\" alt=\"As Letras da arte. Imaxe\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/As-Letras-da-arte.-Imaxe-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/As-Letras-da-arte.-Imaxe-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/As-Letras-da-arte.-Imaxe-1024x682.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/As-Letras-da-arte.-Imaxe-900x600.jpg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Antonio Pi\u00f1eiro.\u00a0<\/strong><\/em>Leva, o noso admirado Manuel Facal, unhas semanas exposto nas paredes da casa do concello de Ribeira. Arte entre corredores, instancias, asuntos, n\u00fameros de rexistro e salas de espera, da man dos fondos do Museo do Gravado de Artes. Sempre me fascinou esa faceta dos oitenta e mais del<!--more-->achegar o taller de artista \u00e1s r\u00faas, aos locais p\u00fablicos, desburocratizar o branco dos organismos e as oficinas, compartir o peixe fresco dunha parede patela, dun andel de bar, de froitar\u00eda, de escaparate, escoller a sixtina inapelable que \u00e9 calquera praza p\u00fablica.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #333333;\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Agora ch\u00e9ganos a nova de que est\u00e1 a encher as beirarr\u00faas do H\u00f3rreo, en Carballo. Est\u00e1 a meter o pensamento nos escaparates. Onde mellor? A\u00ed onde adoito paramos, ollamos a nosa propia imaxe reflectida no vidro e pregunt\u00e1monos: quen son eu?, que \u00e9 isto? Seguro que lles sucedeu algunha vez. Quizais un vidro nost\u00e1lxico e mollado pola \u00faltima choiva. A\u00ed a trans-forma, o pasad\u00edo, que non sei se xa estaba na idea de Manuel Eir\u00edn, o galerista co que comparte iniciativa, pero que, sen d\u00fabida, sei que est\u00e1 no primeiro impulso de Manuel Facal. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #333333;\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Anque \u00e9 certo que isto da presenza peonil v\u00e9n de longo no tempo (\u00e9 algo que est\u00e1 na esencia do oficio: nos retratistas da beira do Sena, nos ambulantes do Prado, nos acuarelistas populares, nos certames de pintura r\u00e1pida ou no neno que mancha co dedo pintado un trapo e chama pola nai para llo amosar), ben poucas veces podemos atopar unha obra tan densamente conceptualizada compartindo espazo co cesto de ovos, coa estada de obra ou co cu\u00f1o administrativo. Admiro a Manuel por moitos motivos, mais nomeadamente por iso. Aprendeume un feixe de claves da actitude art\u00edstica.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #333333;\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Apaix\u00f3name de Facal a forza suxestiva das s\u00faas manchas, a espontaneidade intuitiva, o forte sentido harm\u00f3nico (iso que semella tan sinxelo de estudar nas t\u00e1boas crom\u00e1ticas, pero que sempre \u00e9 tan dif\u00edcil de constatar sobre o papel ou o lenzo), a rapidez da conexi\u00f3n intelectual, a alegr\u00eda do xogo compositivo, a fluidez da linguaxe, mesmo a escolla das formas, ese agromar do universo inacoutado que \u00e9 o pensamento, sexa m\u00e1is ou menos pr\u00f3ximo ao reco\u00f1ecible.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #333333;\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">A pintura de Facal non \u00e9 unha consecuci\u00f3n, sen\u00f3n un comezo. Un est\u00edmulo pola forma, a cor, a textura visual e o significado que estas adquiren na diversidade de quen olla. <\/span><\/span><\/span><span style=\"color: #333333;\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">El s\u00e1beo. O da diversidade e mais o do comezo. A pintura \u00e9 un movemento da alma. Dic\u00edao Erik Levesque, e semella que Manuel adoptase a expresi\u00f3n coma s\u00faa. Paso diante dun seu gravado, na porta da oficina municipal de atenci\u00f3n ao cidad\u00e1n, e de socato at\u00f3pome familiarizado de est\u00e9tica, metido nese murmurio coti\u00e1n dos seus andeis c\u00f3mplices, incentivado ontoloxicamente para o paso peonil da r\u00faa do Horreo, en Carballo, onde estou certo de que volver\u00e1 suceder. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Antonio Pi\u00f1eiro.\u00a0Leva, o noso admirado Manuel Facal, unhas semanas exposto nas paredes da casa do concello de Ribeira. Arte entre corredores, instancias, asuntos, n\u00fameros de rexistro e salas de espera, da man dos fondos do Museo do Gravado de Artes. Sempre me fascinou esa faceta dos oitenta e mais del<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[35,4],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13107"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13107"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13107\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13109,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13107\/revisions\/13109"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13107"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13107"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13107"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}