{"id":13148,"date":"2021-02-19T06:00:55","date_gmt":"2021-02-19T06:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13148"},"modified":"2021-02-15T12:58:51","modified_gmt":"2021-02-15T12:58:51","slug":"my-life-in-the-bush-of-ghosts-unha-perla-atemporal","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13148","title":{"rendered":"&#8220;My Life In The Bush Of Ghosts&#8221;, unha perla atemporal"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/64170463.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-13149\" alt=\"64170463\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/64170463-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/64170463-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/64170463-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/64170463-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/64170463.jpg 700w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>No &#8220;Fear Of Music&#8221; (1979), o terceiro LP dos Talking Heads, hai unha canci\u00f3n <i>I Zimbra<\/i>, onde as guitarras estridentes e unha percusi\u00f3n omnipresente, case delirante, constitu\u00eda unha mestura explosiva na que xa se pod\u00eda adivi\u00f1ar a posibilidade de compo\u00f1er este marabilloso &#8220;My Life In The Bush Ghosts&#8221;, un \u00e1lbum que \u00e9 froito da colaboraci\u00f3n entre David Byrne, cantante e compositor de Talking Heads, e de Brian Eno, que tras o seu paso polos Roxy Music de Brian Ferry, empezou a exercer<!--more-->, aparte de compo\u00f1er a s\u00faa propia m\u00fasica ambiental, de\u00a0 produtor de varios grupos da d\u00e9cada dos 70 e 80, entre eles os mesmos cabezas parlantes e tam\u00e9n U2 nos seus primeiros discos, entre outros.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Este fabuloso \u00e1lbum, que foi editado en febreiro do 1981, \u00e9 dicir, hai agora 40 anos, toma o seu t\u00edtulo da novela do escritor nixeriano Amos Tutuola. O libro fala dun mozo que se agocha nun bosque de arbustos que resultou estaban todos posu\u00eddos por pantasmas. A\u00ednda que os autores do disco aseguraron que naquel momento non co\u00f1ec\u00edan o contido do libro, do cal s\u00f3 lles gustara o t\u00edtulo, o certo \u00e9 que cada unha das once canci\u00f3ns que completan o repertorio desta singular obra sonora parecen tam\u00e9n poboadas por seres espectrais e misteriosos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">De feito, os temas son coma colaxes que armaron coa colaboraci\u00f3n\u00a0 doutros m\u00fasicos, como John Cooksey e Chris Frantz (drums), Dennis Keeley (bodhran), Mingo Lewis (bata, sticks), Praire Prince (can, bassdrum), Jose Rossy (congas), Steve Scales(congas, metals), Busta Jons e Bill Laswell (bass) e Tim Wright (Click bass). Eno e Byrne eran moi afeccionados a escoitar m\u00fasica africana e percibiron que ti\u00f1a un certo paralelismo con parte do mundo sonoro avanzado occidental. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/R-5303783-1390066768-1262.jpeg.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-13150\" alt=\"R-5303783-1390066768-1262.jpeg\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/R-5303783-1390066768-1262.jpeg.jpg\" width=\"300\" height=\"262\" \/><\/a>Mesturando serm\u00f3ns radiof\u00f3nicos, exorcismos, discursos pol\u00edticos, un cantante liban\u00e9s da monta\u00f1a, Dunya Yusin (pastor), un alxeriano Moulims Du&#8217;ran e unha int\u00e9rprete popular exipcia (Samira Tewfik), percusi\u00f3ns selv\u00e1ticas e baixos acatarrados, e outros sons pouco habituais, sintetizadores, guitarras tratadas, e obxectos atopados nos pa\u00edses que percorreron e ch\u00edos de paxaros dentro de cavernas, compuxeron unha fusi\u00f3n primitivo-futurista que se adiantou en bastantes anos ao seu tempo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">&#8220;My Life In The Bush Ghosts&#8221; deu carta de natureza ao que m\u00e1is tarde se deu en chamar etnotechno, un x\u00e9nero que tivo moito predicamento na d\u00e9cada dos 90, pero que logo caeu no esquecemento. Mais o disco de Eno e Byrne non aspiraba a tal cousa. Buscaba unha especie de exotismo, m\u00e1is non no sentido do t\u00f3pico tur\u00edstico, sen\u00f3n do estra\u00f1amento e de acadar un sopro de aire fresco nunha escena que estaba ameazada polo aburrimento e a repetici\u00f3n. Neste LP, estra\u00f1o e raro como posiblemente non houbo ning\u00fan outro no seu momento, empezaron a empregarse os sampler, un elemento musical case imprescindible nos anos seguintes. Neste \u00e1lbum, a\u00ednda a d\u00eda de hoxe, o tema <i>America Is Waiting<\/i> \u00e9 un exemplo perfectamente vixente de hip hop abstracto e de culto. Os anos, e xa van al\u00f3 40 dende a s\u00faa publicaci\u00f3n, non pasan por esta perla fant\u00e1stica. Sen esaxerar, estamos falando dunha xoia imprescindible en toda discoteca que se preze de ter un toque de distinci\u00f3n vangardista.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0No &#8220;Fear Of Music&#8221; (1979), o terceiro LP dos Talking Heads, hai unha canci\u00f3n I Zimbra, onde as guitarras estridentes e unha percusi\u00f3n omnipresente, case delirante, constitu\u00eda unha mestura explosiva na que xa se pod\u00eda adivi\u00f1ar a posibilidade de compo\u00f1er este marabilloso &#8220;My Life In The Bush Ghosts&#8221;, un \u00e1lbum que \u00e9 froito da &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13148\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">&#8220;My Life In The Bush Of Ghosts&#8221;, unha perla atemporal<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13148"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13148"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13148\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13151,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13148\/revisions\/13151"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13148"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13148"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}