{"id":13183,"date":"2021-03-04T06:00:34","date_gmt":"2021-03-04T06:00:34","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13183"},"modified":"2021-02-28T18:01:15","modified_gmt":"2021-02-28T18:01:15","slug":"eu-son-a-de-steve-tasane-traducido-por-carlos-acevedo-e-publicado-por-factoria-k-narrativa","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13183","title":{"rendered":"Eu son A, de Steve Tasane traducido por Carlos Acevedo e publicado por Factor\u00eda K Narrativa."},"content":{"rendered":"

\"EU<\/a>Pilar Sampedro.\u00a0<\/strong><\/em>\u201cUnha novela para rapaces que todos os adultos ber\u00edan ler\u201d, di a presentaci\u00f3n editorial. Unha obra, escrita por algu\u00e9n marcado por unha infancia pobre e polo abandono do pai (un refuxiado). Polo tanto, o autor sabe do que fala cando novela a historia duns nenos en situaci\u00f3n extrema. \u00c1 ferida do pasado eng\u00e1dese a sensibilidade actual porque se di poeta, novelista e activista, e porque ademais nos conta que se ve impelido a escribir a historia despois de ver un v\u00eddeo no que dous irm\u00e1ns celebran a descuberta dunhas faragullas na lama dun campo de refuxiados.<\/p>\n

<\/p>\n

En primeira persoa, un neno de dez anos vainos documentar a s\u00faa historia presente, sen mirar cara atr\u00e1s porque s\u00f3 hai perdas. A\u00ed est\u00e1, nun campo de refuxiados onde cada un deles leva o nome dunha letra porque son indocumentados. Sen familia, sen obxectos, sen identidade. Os papeis son imprescindibles, por iso o pasaporte pasa a chamarse libro de vida, a comida \u00e9 escasa, e os menores non acompa\u00f1ados andan polo campamento busc\u00e1ndose a vida, coidando uns dos outros, sempre xuntos porque cando alg\u00fan queda s\u00f3… desaparece. Eles sobreviven cos restos dos restos dos restos.<\/p>\n

Tres nenos viven xuntos: A con M que coida do O, o seu irm\u00e1n pequeno, sempre famento. Unha caseta de madeira con moi poucas cousas: unha caixa boca abaixo e sobre ela unha vela, o \u00e1lbum de fotos de M e O, un cadeado para pechar pola noite unha feble porta… a\u00ednda sabendo que se v\u00e9n o lobo malo pode soprar soprar e a casa caer\u00e1. Preto anda R, unha rebelde, moi cabreada co mundo, \u00a0porque sen papeis non pode irse coa t\u00eda que ten unha casa rica nunha fermosa vila. Hadri\u00e1n, o voluntario; E, o fillo da cooperante Caridade, que anda de vacaci\u00f3ns e tam\u00e9n asumiu un nome de letra, e o pequeno U que s\u00f3 sabe dicir o seu nome e cantar la la la la.<\/p>\n

\u201cA\u201d simboliza a esperanza no medio da ru\u00edna, a s\u00faa pregunta: \u201cQuen quere xogar?\u201d, abre a \u00fanica evasi\u00f3n posible; xogar \u00e9 o que te\u00f1en que facer os rapaces e el dev\u00f3lveos \u00e1 infancia cando llelo prop\u00f3n. Caridade, simboliza a subsistencia, ela veu tantas veces ao campo que ao final quedou co seu autob\u00fas de dous pisos convertido no centro de atenci\u00f3n a mulleres e nenos. Os gardas son a burocracia que s\u00f3 obedece os papeis e ese grupi\u00f1o de mocidade voluntaria que tentan axudar constru\u00edndo o que logo algu\u00e9n superior destr\u00fae, nun xogo cruel de erguer e derribar.<\/p>\n

Escoitaran disparos, bombas no principio do fin, agora rep\u00edtense cando o campamento se destr\u00fae porque xa era un perigo para a sa\u00fade e a integridade dos refuxiados, \u00e9 polo seu ben \u2013din\u2013 porque os gardas son os responsables do seu benestar; todo soa moi ir\u00f3nico. No medio do batifondo perdeuse U pero eles est\u00e1n dispostos a atopalo, non poden perder nada m\u00e1is.<\/p>\n

No medio do destino m\u00e1is cruel, uns rapaces c\u00f3idanse entre eles; os adultos e as familias pertencen a outro mundo, paralelo. Logo, anxos e demos, os primeiros tan inocentes, os segundos seguindo as normas do uniforme.<\/p>\n

Haber\u00e1 a quen lle doia a lectura, haber\u00e1 a quen lle cheire ou lle dea noxo o que comen os personaxes. Haber\u00e1 quen o pase mal identific\u00e1ndose con esas criaturas abandonadas do destino, correndo riscos que se debuxan entre o misterio. Porque se trata dunha historia triste e lamacenta, tanto coma un campo de refuxiados. Un relato no que se garda a esperanza coma o lume dun misto entre as mans, para que non se apague, porque se a perdemos todo ser\u00e1 marr\u00f3n agrisado.<\/p>\n

A imaxe da cuberta de Adri\u00e0 Fruit\u00f3s res\u00fameo moi ben, o arame de espi\u00f1os rodea o rapaz ata entrarlle no cerebro, pero el ten na man un avi\u00f3n de papel a piques de botalo a voar: \u201c\u2013Quen quere xogar?\u201d\u2013, semella preguntar.<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pilar Sampedro.\u00a0\u201cUnha novela para rapaces que todos os adultos ber\u00edan ler\u201d, di a presentaci\u00f3n editorial. Unha obra, escrita por algu\u00e9n marcado por unha infancia pobre e polo abandono do pai (un refuxiado). Polo tanto, o autor sabe do que fala cando novela a historia duns nenos en situaci\u00f3n extrema. \u00c1 ferida do pasado eng\u00e1dese a … Seguir lendo Eu son A, de Steve Tasane traducido por Carlos Acevedo e publicado por Factor\u00eda K Narrativa.<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[9,69],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13183"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13183"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13183\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13207,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13183\/revisions\/13207"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13183"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13183"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13183"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}