{"id":13302,"date":"2021-03-24T06:00:22","date_gmt":"2021-03-24T06:00:22","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13302"},"modified":"2021-03-24T07:46:51","modified_gmt":"2021-03-24T07:46:51","slug":"olga-novo-perdoa-se-che-digo","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13302","title":{"rendered":"Olga Novo, perdoa se che digo&#8230;"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><i><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/9788416721245_1_2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-13303\" alt=\"9788416721245_1_2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/9788416721245_1_2-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/9788416721245_1_2-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/9788416721245_1_2-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/9788416721245_1_2-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/9788416721245_1_2.jpg 700w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong>O infinito conm\u00f3veme e vivo na t\u00faa morte\/ a ledicia de non perderte\/ para sempre\/ mentres a herba medre&#8230;<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">1. Que me perdoe Olga Novo. Que me perdoe se digo que&#8230; me parece que o nacemento da s\u00faa filla est\u00e1 na orixe deste <i>Feliz Idade<\/i>, pero tam\u00e9n o est\u00e1 a morte do seu pai&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">2. Que me perdoe se digo que&#8230; un tam\u00e9n chorou \u00e1s agochadas sobre alg\u00fans dos poemas deste libro que visitei varias veces <!--more-->desde que chegou \u00e1s mi\u00f1as mans como un regalo do ceo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">3. Que me perdoe se digo que a tarefa dun ou dunha poeta \u00e9 facer visible o invisible, e, polo tanto, \u00e1 forza ha de dialogar cos mortos. \u00c9 nisto onde se distingue a boa literatura e a mellor poes\u00eda. E ti, par\u00e9cemo Olga, ti non s\u00f3 falas co teu pai morto, sen\u00f3n cos que xa quedaron antes atr\u00e1s tanto na t\u00faa ascendencia coma no mundo da literatura cl\u00e1sica, e mesmo no mundo do cinema, pero ademais tam\u00e9n falas cos vivos. E dentro deles en primeiro lugar coa t\u00faa filla.\u00a0 A t\u00faa meni\u00f1a est\u00e1 vindo ao mundo, \u00e1 vida, mentres o teu pai estase indo para o outro lado&#8230;Cando unha vida comeza a declinar, agroma unha flor (vida) nova e esplendorosa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">4. Perdoa que&#8230; me atreva a intercalar neste punto uns versos de <i>Eccer Puer<\/i> de James Joyce: &lt;La joven vida respira\/ sobre el cristal. \/ El mundo que no era\/ viene para irse&#8230;&gt;. E un pouco m\u00e1is adiante di: &lt;Un ni\u00f1o duerme: un viejo se marcha&gt;.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">5. Perd\u00f3ame se digo que para ti a poes\u00eda \u00e9 un acto radical de vida. Rescatas para n\u00f3s o que non ollamos cando derramas un manto de luz sobre o que outros non vemos, ou o que est\u00e1 esquecido ou xa non lembramos, como ese &lt;meu pai amaba a beleza das pedras&gt;. Non es ti a que dis que a beleza salva? Pero tam\u00e9n o di o teu admirado Wallace Stevens, cando escribe: &lt;A morte \u00e9 fonte de beleza&gt; (<i>As auroras de outono e outros poemas<\/i>) e m\u00e1is adiante engade: &lt;ella hace que el sauce tiemble\/ al sol para aquellas muchachas&#8230;&gt;.<\/p>\n<figure id=\"attachment_13304\" aria-describedby=\"caption-attachment-13304\" style=\"width: 300px\" class=\"wp-caption alignleft\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/GO16P35F1_173156.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-13304\" alt=\"Foto: La Voz de Galicia\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/GO16P35F1_173156-300x169.jpg\" width=\"300\" height=\"169\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/GO16P35F1_173156-300x169.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/GO16P35F1_173156-1024x576.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/GO16P35F1_173156-900x507.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/GO16P35F1_173156.jpg 1278w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-13304\" class=\"wp-caption-text\">Foto: La Voz de Galicia<\/figcaption><\/figure>\n<p style=\"text-align: justify;\">E se nomeo a Stevens, non \u00e9 porque un queira cantar ou eloxiar a dor, o sufrimento, o terrible, a aflici\u00f3n ou a infelicidade, sen\u00f3n porque ti mesma, cara Olga, escolles uns versos do norteamericano para abrir a fiestra da <i>Zona Tigre<\/i> do teu libro: &lt;Quen \u00e9 o meu pai neste mundo, nesta casa\/ na base do esp\u00edrito?\/ O pai do meu pai, o pai do seu pai, do seu&#8230;\/Van sombras coma ventos\/ de regreso a un proxenitor antes do pensamento, antes da fala,\/ na cabeza do pasado&gt;.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">6. Que me perdoe Olga Novo por chorar lendo <i>T\u00d3TEM<\/i>: &lt;O pai ancestral e a filla posmoderna sentados xuntos ao\/ p\u00e9 dunha pereira que fan?\/ En que punto da historia se\/ reencontran?&gt;.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">7. E se digo que me parece que a tarefa do\/da poeta \u00e9 facer visible o invisible, o que non ven os ollos dos que somos com\u00fans, \u00e9 porque dalg\u00fan xeito ti o dis en <i>Eclipse de coraz\u00f3n<\/i>: &lt;Ver m\u00e1is al\u00f3 do invisible. Iso \u00e9 o que fan os ollos da poes\u00eda&#8230;&gt;. E tam\u00e9n: &lt;Aqu\u00ed son\/ o que ningu\u00e9n ve\/ nin ver\u00e1 nunca&#8230;&gt;.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">8. Coido que foi Cicer\u00f3n quen definiu a GRACIA como a luz que o poeta esparexe sobre as cousas nas noites escuras do mundo. Non ilumina Olga Novo o que est\u00e1 na sombra, non ergue o candil da s\u00faa poes\u00eda para que vexamos na escuridade?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">9. Que me perdoe esta muller que tam\u00e9n naceu nunha aldea coma un, se digo que \u00e9 unha poeta de verdade. Feita da pasta dos cl\u00e1sicos. \u00c9 honesta porque escoita primeiro os sons do mundo e logo f\u00e1lanos, f\u00e1lanos con palabras que perduran, que non gasta o paso do tempo&#8230; E isto \u00e9 as\u00ed porque ela rega as vellas palabras cun orballo novo, e faino con paix\u00f3n e emoci\u00f3n&#8230;<\/p>\n<figure id=\"attachment_13305\" aria-describedby=\"caption-attachment-13305\" style=\"width: 300px\" class=\"wp-caption alignright\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC_0607-min.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-13305\" alt=\"Foto: La Voz de Galicia\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC_0607-min-300x171.jpg\" width=\"300\" height=\"171\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC_0607-min-300x171.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC_0607-min-1024x583.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC_0607-min-900x513.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC_0607-min.jpg 1600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-13305\" class=\"wp-caption-text\">Foto: La Voz de Galicia<\/figcaption><\/figure>\n<p style=\"text-align: justify;\">10. Se dicimos que escribe (fai) poes\u00eda aut\u00e9ntica (desculpa esta palabra tan usada) \u00e9 porque trae ao presente o que est\u00e1 esquecido, tirado no cuarto dos obxetos que ningu\u00e9n apreza, por iso dialoga cos mortos, dende Michaux a Bret\u00f3n, pasando por Borges e Heidegger, pero tam\u00e9n cos vivos, en primeiro lugar coa s\u00faa filla. Neste <i>Feliz Idade<\/i> Olga Novo, non lle d\u00e1 un corpo, unha forma e \u00e1 vez a palabra as voces que a antecederon? Non xunta pasado e presente pondo en marcha un tractor sen motor? Acaso non \u00e9 a s\u00faa voz un volc\u00e1n activo? Non rescata para n\u00f3s feitos e rostros?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">11. Non s\u00f3 confeso que chorei sobre as p\u00e1xinas deste libro, que adoro e do que me fixen devoto, sen\u00f3n que afirmo que Olga Novo tenme atrapado, enganchado dende o arranque da s\u00faa obra po\u00e9tica. Que me perdoe se digo que \u00e9 como unha chama que arde sen consumirse, que a s\u00faa ra\u00edz xorde da ferida nunha rocha e, como ra\u00edz campesi\u00f1a que \u00e9, n\u00e9gase a extinguirse, a\u00ednda que xa non queden xentes nin campos para labrar.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">12. E como chorei na meirande parte dos poemas, mentres o fac\u00eda \u00edame disolvendo en b\u00e1goas, \u00e1 vez que regresaba inconscientemente \u00e1s oraci\u00f3ns e pregarias que rezaba de neno, a unha especie de devoci\u00f3n piadosa, e sent\u00eda que amaba esta terra rica e pobre baixo un ceo inmenso e indiferente. Que me perdoe se digo&#8230;Perdoa este meu atrevemento.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0O infinito conm\u00f3veme e vivo na t\u00faa morte\/ a ledicia de non perderte\/ para sempre\/ mentres a herba medre&#8230; 1. Que me perdoe Olga Novo. Que me perdoe se digo que&#8230; me parece que o nacemento da s\u00faa filla est\u00e1 na orixe deste Feliz Idade, pero tam\u00e9n o est\u00e1 a morte do seu pai&#8230; &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13302\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Olga Novo, perdoa se che digo&#8230;<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[18,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13302"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13302"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13302\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13309,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13302\/revisions\/13309"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13302"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13302"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13302"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}