{"id":13475,"date":"2021-05-04T06:00:27","date_gmt":"2021-05-04T06:00:27","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13475"},"modified":"2021-04-30T11:36:36","modified_gmt":"2021-04-30T11:36:36","slug":"outra-rolda-de-vinterverg","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13475","title":{"rendered":"Outra rolda, de Vinterverg"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/druk-153518184-large.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-13476\" alt=\"druk-153518184-large\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/druk-153518184-large-217x300.jpg\" width=\"217\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/druk-153518184-large-217x300.jpg 217w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/druk-153518184-large.jpg 673w\" sizes=\"(max-width: 217px) 100vw, 217px\" \/><\/a><em><strong>Ignacio Castro Rey.\u00a0<\/strong><\/em>Como evitar as adicci\u00f3ns nunha sociedade profundamente adictiva, <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>enganchada<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> compulsivamente \u00e1 s\u00faa normalidade? Hai que dicir que iso de &#8220;un canto \u00e1 vida&#8221; \u00e9, nesta pel\u00edcula, unha idea un tanto rid\u00edcula. E en parte falsa, a\u00ednda que lle ve\u00f1a de perlas \u00e1 produtora para vender o seu obxecto. Hai algo as\u00ed como un canto <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>coral<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> \u00e1 vitalidade, \u00e9 certo, pero sobre un transfondo un pouco t\u00e9trico. Ou ben ese canto desenv\u00f3lvese entre sombras mudas. <!--more-->Moito m\u00e1is doce sobre o social que en <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>La caza<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">, a pesar de que durante a rodaxe morreulle a filla nun absurdo accidente de tr\u00e1fico, Vinterberg non aforra tampouco neste caso serios clar<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">o<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">scuros sobre o noso bendito benestar. F\u00f3ra dos escenarios iluminados, todo o mundo parece ter outro ser con quen <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>divertirse<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Poder\u00eda dicirse que <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Druk<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> \u00e9 unha elex\u00eda visual sobre a amizade, sobre unha piedade e unha calor humanas por todas partes acosadas. Tam\u00e9n pola m\u00e1quina de consumo en que se converteu a familia, ante todo no opulento &#8220;nivel de vida&#8221; dos pa\u00edses norte\u00f1os. Chamarlle <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>capitalismo<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> a esa usura an\u00edmica que arrasa o universo antropol\u00f3xico da antiga humanidade, xa empeza a ser un eufemismo. Que, ademais, parece librarnos a <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>n\u00f3s<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> os progres de calquera clase de culpa.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">\u00c9 certo que, comparadas con <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Celebraci\u00f3n<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> ou <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>La caza<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">, Vinterberg fai aqu\u00ed un esforzo por manter o pulso dunha vitalidade que est\u00e1 en serio perigo de extinci\u00f3n. Non \u00e9 casual que apareza varias veces a silueta de Kierkegaard, un pensador e <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>vividor<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> que foi v\u00edtima da desapiadada inquisici\u00f3n social protestante. Todo o mundo est\u00e1 en crise neste escenario dan\u00e9s, non s\u00f3 os homes que roldan os corenta ou cincuenta anos. Tam\u00e9n os nenos, o &#8220;gafi\u00f1as&#8221; que apenas se atreve a xogar. Tam\u00e9n as nais aburridas e os novos estudantes. A imaxe que o noso director d\u00e1 da mocidade, con breves pinceladas en escorzo, non \u00e9 sempre tranquilizadora. A indolencia, a desidia, a vaidade deses louros de clase \u00e9 un pouco estremecedora. Ag\u00e1s cando choran, certo.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Non \u00e9 talvez casual que os protagonistas desta <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>comedia<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>negra<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> sexan catro profesores de Secundaria. Mozos ou non tanto, o humanismo do ensino est\u00e1 sometido a unha trituradora espectacular que non respecta nada, nin o prestixio do saber, nin as complexidades dunha historia que case nunca \u00e9 en branco e negro, nin menos a\u00ednda o eco da palabra dos mortos. Pode ser que tras a longa e sinuosa reflexi\u00f3n de Vinterberg alente a crise dos adultos neste pan\u00f3ptico &#8220;xuvenil&#8221;. Ante todo, o declive da autoridade paterna, pois elas parecen defenderse moito mellor no novo poder <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>horizontal<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/840_560.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-13478\" alt=\"840_560\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/840_560-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/840_560-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/840_560.jpg 840w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Non \u00e9 s\u00f3 que os personaxes que encarnan Mads Mikkelsen e os seus amigos estean en decadencia: aburridos, case invisibles, encharcados na monoton\u00eda do pragmatismo laboral e dom\u00e9stico. \u00c9 que ademais o horizonte &#8220;cultural&#8221; que lles rodea \u00e9 desolador, con pouco m\u00e1is que o alcol e o deporte para romper a molicie da seguridade normativa que hai tempo que aceptamos. Onde nada debe ocorrer, non o esquezamos, nada que altere o noso confort autista.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">\u00c9 nesta paisaxe docemente arrasada onde os catro amigos, seguindo as doutrinas dun psic\u00f3logo un pouco exc\u00e9ntrico, deciden revitalizarse cun experimento alcoh\u00f3lico que inv<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">e<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">rta os termos do consumo. Hemingway e Churchill ser\u00e1<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">n<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> os modelos. Atrofi\u00e1monos o d\u00eda enteiro coa l\u00f3xica implacable do rendemento laboral para emborracharnos a partir das seis da tarde ou nas fins de semana. Pois ben, agora tr\u00e1tase pola contra, de elevar perigosamente o nivel de alcol no corpo, precisamente durante a xornada laboral, para conseguir romper coa monoton\u00eda na que estamos empantanados. S\u00f3 Mads chora ao principio, s\u00f3 un deles morre, pero os catro est\u00e1n enchoupados nunha vida que perdeu o sangue en case todas as s\u00faas veas. E aos mozos e aos nenos, francamente, Vinterberg tampouco os debuxa coma un portentoso dep\u00f3sito de aventura e risco.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Obra <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>coral<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">, si, pero cun baixo de fondo algo inquietante. Por dicilo dalg\u00fan xeito, borrachos ou non, case todos acaban mexando a cama. Coma nenos que necesitan chamar a atenci\u00f3n? E isto no medio dun <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>desamor<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> que corroe os cimentos de case todas as relaci\u00f3ns. Que Deus me perdoe, pero xurar\u00eda que ata na tan celebrada e <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>apote\u00f3sica<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> escena final, co noso protagonista en danza dionis\u00edaca que acaba en salto mortal sobre a auga, non deixa de haber un fondo histri\u00f3nico que non augura un final necesariamente feliz.<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ignacio Castro Rey.\u00a0Como evitar as adicci\u00f3ns nunha sociedade profundamente adictiva, enganchada compulsivamente \u00e1 s\u00faa normalidade? Hai que dicir que iso de &#8220;un canto \u00e1 vida&#8221; \u00e9, nesta pel\u00edcula, unha idea un tanto rid\u00edcula. E en parte falsa, a\u00ednda que lle ve\u00f1a de perlas \u00e1 produtora para vender o seu obxecto. Hai algo as\u00ed como un &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13475\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Outra rolda, de Vinterverg<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[6,7,77],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13475"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13475"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13475\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13479,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13475\/revisions\/13479"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13475"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13475"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13475"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}