{"id":13706,"date":"2021-09-03T06:00:21","date_gmt":"2021-09-03T06:00:21","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13706"},"modified":"2021-08-30T11:54:54","modified_gmt":"2021-08-30T11:54:54","slug":"porla","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13706","title":{"rendered":"Porla"},"content":{"rendered":"

\"d8fc8a359accd7894dcbd989398acc9d\"<\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>\u201cEla rezou automaticamente em agradecimento. N\u00e3o era agradecimento a Deus, s\u00f3 estava repetindo o que aprendera na inf\u00e2ncia<\/i>\u201d (Clarice Lispector, A hora da estrela<\/i>).<\/p>\n

Se tardei un longo tempo escolar en saber que a palabra \u201cPorla\u201d trataba dun enigma, a\u00ednda hoxe non fun quen de me librar dela como unha definici\u00f3n exacta do seu significado, do \u00fanico significado que ofrec\u00eda. Nada de polisemias. Monosemia: \u201cPorla\u201d. O misterio radicaba en que non era unha soa sen\u00f3n un par de palabras unidas pola fon\u00e9tica axustada ao mesmo acto de a pronunciar. Porque a pronunciaci\u00f3n de ambas as d\u00faas \u00eda formando un todo, como fundidas con soldadura aut\u00f3xena, \u00e1 colocaci\u00f3n do dedo polgar dereito -s\u00f3 o dereito era o correcto- na fronte, xusto no cello: \u201cPorla\u201d.<\/p>\n

Que \u00e9 e que significa \u201cPorla\u201d? Para un neno da mi\u00f1a xeraci\u00f3n o termo \u201cPorla\u201d designaba un lugar sinalado co dedo polgar na metade da fronte: aqu\u00ed \u201cPorla\u201d. Para deseguido levar o mesmo dedo riba do nariz e dicir: \u201cse\u00f1al\u201d. De a\u00ed at\u00e9 a sen esquerda, \u201cdelasanta\u201d, e da esquerda \u00e1 dereita: \u201ccruz\u201d. Seguimos: \u201cde\u201d, o polgar no suco do labio superior, \u201cnuestros\u201d no queixo, e do queixo \u00e1 comisura esquerda da boca, \u201cene\u201d, e nun chimpo ao outro lado da boca, \u201cmigos\u201d (polo visto o inimigo \u00e9 mellor dividido, \u201cene-migos\u201d); \u201cl\u00edbranos\u201d, enriba de esterno, e \u201cSe\u00f1or\u201d embaixo, \u201cDios\u201d no ombro esquerdo, \u201cnuestro\u201d no dereito. E rematamos coa cruz debuxada desde a fronte (\u201cEn el nombre del Padre\u201d) ao peito (\u201cdel Hijo\u201d) e do peito a ambos ombros, primeiro o esquerdo (\u201cy del Esp\u00edritu\u201d) para rematar no dereito (\u201cSanto\u201d), \u201cAm\u00e9n\u201d, cun bico no polgar de despedida.<\/p>\n

\u201cAlingua\u201d, unha ensamblaxe do artigo \u201cA\u201d co substantivo \u201clingua\u201d, \u00e9 un neoloxismo constru\u00eddo por Lacan que describe como algo que se mama<\/i>, \u201ca parte materna e gozosa da lingua\u201d. Polo tanto vai estar ligada ao corpo e cargada de sentido. Serve para distinguir \u201ca lingua do inconsciente da lingua na s\u00faa acepci\u00f3n ling\u00fc\u00edstica\u201d (J. D. Nasio, Cinco lecci\u00f3ns sobre a teor\u00eda de Jacques Lacan<\/i>). Unha lingua que non nos pertence pero que imos fac\u00e9ndonos cargo dela. Ou ela de n\u00f3s.<\/p>\n

Despois souben que \u201cPorla\u201d, en espa\u00f1ol, era un encaixe de dous voc\u00e1bulos ben diferenciados: unha preposici\u00f3n, \u201cpor\u201d, e un artigo determinado, \u201cla\u201d. Nesa conxunci\u00f3n comeza o persignarse. As\u00ed nolo aprend\u00edan as catequistas aos nenos dos anos cincuenta: o dedo gordo da man dereita enriba do cello \u00e9: \u201cPorla\u201d, despois baixaba ao nariz para dicir \u201cSe\u00f1al\u201d. Outra vez, a saltos: \u201cPorla\u201d (fronte) \u201cSe\u00f1al\u201d (nariz). Persignar, persignarse, do lat\u00edn persignare<\/i>, significa facer o sinal da cruz, e div\u00eddese en d\u00faas partes: signar<\/i> e santiguar<\/i>. E nun persoal engadido como terceira parte: resignarse<\/i>.<\/p>\n

E isto non ti\u00f1a nada que ver co inconsciente de ningu\u00e9n sen\u00f3n coa eficacia, consciente e\u00a0 repetitiva, coa catequista teimuda intentando que os nenos soub\u00e9ramos persignarnos, comezando co \u201cPorla\u201d: unha realidade en si que pertenc\u00eda a unha primeira e fundamental lecci\u00f3n. Unha lecci\u00f3n anat\u00f3mica (o polgar dereito riba do cello) e simb\u00f3lica, xa que logo cont\u00e9n elementos de alingua<\/i>, ao estar referida e moi ben referida ao corpo, a un punto concreto do corpo, que significa \u201cestar cargada de sentido\u201d. Neste caso dun sentido rigoroso e autom\u00e1tico, tanto e tan importante como aquel que, grazas a el, o executante vai ser merecedor de recibir o pase para se converter nun bo cristi\u00e1n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fidel Vidal.\u00a0\u201cEla rezou automaticamente em agradecimento. N\u00e3o era agradecimento a Deus, s\u00f3 estava repetindo o que aprendera na inf\u00e2ncia\u201d (Clarice Lispector, A hora da estrela). Se tardei un longo tempo escolar en saber que a palabra \u201cPorla\u201d trataba dun enigma, a\u00ednda hoxe non fun quen de me librar dela como unha definici\u00f3n exacta do seu … Seguir lendo Porla<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13706"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13706"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13706\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13708,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13706\/revisions\/13708"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13706"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13706"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13706"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}