{"id":13715,"date":"2021-09-11T06:00:54","date_gmt":"2021-09-11T06:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13715"},"modified":"2021-08-31T07:22:06","modified_gmt":"2021-08-31T07:22:06","slug":"o-home-dos-libros","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13715","title":{"rendered":"O home dos libros"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/pexels-photo-4996868.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-13716\" alt=\"pexels-photo-4996868\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/pexels-photo-4996868-200x300.jpeg\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/pexels-photo-4996868-200x300.jpeg 200w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/pexels-photo-4996868-682x1024.jpeg 682w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/pexels-photo-4996868-900x1350.jpeg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/pexels-photo-4996868.jpeg 1000w\" sizes=\"(max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/a><em><strong>\u00d3scar Reboiras.\u00a0<\/strong><\/em>Levo parte do ver\u00e1n coa idea de escribir sobre el. Como do est\u00edo quedan m\u00e1is ben as sobras e ademais, ve\u00f1o de ler <i>O infinito nun xunco<\/i>, creo que \u00e9 o momento perfecto para present\u00e1rvolo.\u00a0Cada tarde, se o tempo acompa\u00f1a (xa sabemos como foron estes meses) e estamos en Rianxo,\u00a0 imos coa nena ata a praia de Tanxil. E cada tarde, entre as sete menos cuarto e as sete, cando o sol perde folgos, aparece un novo habitante no areal. Eu ch\u00e1moo o \u201cO home dos libros\u201d porque me fascina. Chega cun sombreiro de palla, unha cadeira de praia debaixo dun brazo, un suadoiro vermello (que o paso do tempo transformou en coral), uns pantal\u00f3ns con m\u00faltiples petos esfia\u00f1ados, uns tenis Joma verdes, negros e rosas e unha mochila da que colgan, nunha das s\u00faas tiras<!--more-->, tal que unha restra de allos, varias pinzas de madeira, desas de colgar a roupa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O home, ao que lle calculo m\u00e1is de 45 anos, busca un oco no praia, asenta a cadeira, coloca enriba dela unha toalla tam\u00e9n descolorida, quita o sombreiro de palla e mostra o seu <i>pelaso<\/i> longo, saca o suadoiro e a camiseta, fai o propio cos tenis, cos calcet\u00edns e co pantal\u00f3n e, ent\u00f3n, mete a man na mochila. De a\u00ed quita unha bolsa de pl\u00e1stico. Vela\u00ed est\u00e1n varios libros, envoltos e e ben gardadi\u00f1os. \u201cO home dos libros\u201d escolle un e a\u00ed \u00e9 onde entran en xogo as pinzas que colgaban da mochila. Abre o libro por onde quedou, selecciona unhas 50 p\u00e1xinas antes e col\u00f3calles cadans\u00faa pinza arriba e abaixo. Fai o mesmo coas 50 p\u00e1xinas seguintes. Deste xeito, pon o libro no colo e non se preocupa polo vento; sabe que pode vir unha airexa e levar por diante varios parasoles, pero a s\u00faa lectura continuar\u00e1 firme, ben acorada grazas \u00e1s pinzas, sen risco de que a s\u00faa cuartilla se mesture coas outras que conforman a historia. Loxicamente isto esixe paciencia, porque cada vez que pasa a folla ten que ir quitando e recolocando pinzas, pero faino cunha destreza incrible. Ademais, non tarda moito en aparecer con libros novos, polo que, na mi\u00f1a imaxinaci\u00f3n, se trata dun lector voraz.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A ra\u00edz de velo cada d\u00eda, deume por observar a m\u00e1is lectores. Na praia hai moitos e \u00e9 fant\u00e1stico estudalos. Reparei nunha parella maior na que a se\u00f1ora aborda os libros un pouco do trav\u00e9s, como se os lentes fosen un filtro que a conduce a outro mundo. Ao car\u00f3n, o home le movendo os beizos (en <i>O infinito nun xunco<\/i> descubr\u00edn que antes a lectura sempre se fac\u00eda en voz alta, compartindo cos demais a experiencia). Uns metros m\u00e1is al\u00e1, unha rapaza nova t\u00edrase na toalla, boca arriba, estira os brazos e vai movendo o libro no aire conforme o sol avanza cara ao oeste. Vexo tam\u00e9n lectores que trazan cos seus dedos li\u00f1as invisibles para non perder o f\u00edo da narraci\u00f3n. Observo novidades editoriais e cl\u00e1sicos. Conto m\u00e1is libros en papel que electr\u00f3nicos. Det\u00e9\u00f1ome un cacho nunha rapaza que queda a durmir co libro aberto e, cando esperta, un tanto azorada, mira para os lados, comprobando que ningu\u00e9n a descubrise na allada. E incluso vexo un se\u00f1or cun libro forrado con papel de xornal, o que me deixa coas ganas de saber que est\u00e1 a ler e se m\u00e1is ben \u00e9 novelas policiais ou de hist\u00f3ricas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">En definitiva, que me alegra ver os libros libres, desfrutando do sol e da praia, coma veraneantes que escapan da rutina, formando parte da paisaxe xunto cos xogos, coas cervexas e cos xeados. Oxal\u00e1 nunca deixen de ser un imprescindible da bolsa de praia, un complemento que non pode faltar xunto coa toalla e coa crema solar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00d3scar Reboiras.\u00a0Levo parte do ver\u00e1n coa idea de escribir sobre el. Como do est\u00edo quedan m\u00e1is ben as sobras e ademais, ve\u00f1o de ler O infinito nun xunco, creo que \u00e9 o momento perfecto para present\u00e1rvolo.\u00a0Cada tarde, se o tempo acompa\u00f1a (xa sabemos como foron estes meses) e estamos en Rianxo,\u00a0 imos coa nena ata &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13715\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O home dos libros<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,92],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13715"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13715"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13715\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13717,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13715\/revisions\/13717"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13715"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13715"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13715"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}