{"id":13722,"date":"2021-09-10T06:00:58","date_gmt":"2021-09-10T06:00:58","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13722"},"modified":"2021-09-07T07:38:05","modified_gmt":"2021-09-07T07:38:05","slug":"mellor-a-ausencia-de-edurne-portela","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13722","title":{"rendered":"Mellor a ausencia, de Edurne Portela"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/9788417088125.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-13723\" alt=\"9788417088125\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/9788417088125-181x300.jpg\" width=\"181\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/9788417088125-181x300.jpg 181w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/09\/9788417088125.jpg 229w\" sizes=\"(max-width: 181px) 100vw, 181px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Unha escena desta novela (<\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>Mellor a ausencia,<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"> Galaxia Gutenberg, 2017), faime recordar que, nada m\u00e1is chegar a Euskadi, un colega advertiume de, no caso de que a garda civil me parase, \u201cantes de mover unha man di quen es e onde traballas. Polo acento saber\u00e1n que non corren perigo\u201d. Eran finais dos sesenta. En 1980, na primeira parte desta obra (<\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>1979-1992<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">), sendo a protagonista, Amaia, unha nena, conta cando se acercaron co coche \u201c\u00e1 caseta onde est\u00e1n os se\u00f1ores coas metralletas. Ama d\u00e1se a volta e dinos que esteamos calados (\u2026) Aita saca os caderni\u00f1os e am\u00f3sallos ao se\u00f1or. <!--more-->Outro se\u00f1or ach\u00e9gase polo lado de ama e mete a metralleta dentro. Ama dilles por favor, hai nenos\u201d. Os nenos eran ela, a m\u00e1is nova, e os tres irm\u00e1ns, An\u00edbal, Kepa e Aitor. <\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: large;\">Contada en primeira persoa, na voz de cada idade, vai relatar, a xeito de \u201cescenas intermitentes\u201d, sendo xa unha muller que aprobou \u201cperiodismo de milagre\u201d, e que volve \u00e1 casa matriz \u201cchea de recordos, todos malos\u201d, coa idea de escribir unha novela (xa escrita) que comeza polo final: \u201cAtop\u00e1rono morto nunha suite do hotel m\u00e1is luxoso de Bilbao (\u2026) Non deixou ningunha nota. No seu tel\u00e9fono m\u00f3bil hab\u00eda rexistradas varias chamadas perdidas. Todas \u00e1 mesma persoa: Amaia Gorostiaga a s\u00faa filla\u201d. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: large;\">No colexio de monxas (\u201c\u00f3dioo, \u00f3dioo!\u201d), a dire di que \u201cAmaia non \u00e9 nome cristi\u00e1n\u201d. O <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: large;\">meu pai \u00e9 avogado, responde cando lle preguntan. \u201c-Si, pero non sabes a que se dedica\u201d.\u201c-Non entendo\u201d. Un d\u00eda d\u00e1 cunha nota no seu pupitre que pon: \u201cO teu pai \u00e9 un txibato\u201d. Amais as pintadas na parede da casa: \u201cAqu\u00ed viven un camello e un txibato\u00b7\u201d. No tempo do instituto a\u00ed est\u00e1 a primeira regra, a estrea de sost\u00e9n, o primeiro amor, o botell\u00f3n, os primeiros porros. Todo nun ambiente conflitivo, Xestoras Pro-Amnist\u00eda, Jarrai, Presoak Kalera. Un pai celoso e maltratador, unha nai alcoh\u00f3lica que vai rehabilitarse. E os irm\u00e1ns, An\u00edbal morre de sobredose, Kepa, activista das kale borroka, acaba no c\u00e1rcere. Aitor, estuda filosof\u00eda e aproba as oposici\u00f3ns a c\u00e1tedra. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">Pola s\u00faa banda, Amaia, fan de Extremoduro, entr\u00e9gase \u00e1 lectura, pasa as vacaci\u00f3ns en Galicia, refuxio do seu pai que traballa nun pazo, onde aparca \u201cun coche negro coas vent\u00e1s tinxidas\u201d, e gu\u00eda un autom\u00f3bil de alta gama. Comeza ler <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>Cien a\u00f1os de soledad.<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"> \u201cA do pesado de Mar\u00edas non a rematei. Creo que \u00e9 a primeira novela que deixo sen terminar\u201d. Ela est\u00e1 por Onetti, Rosa Montero. Visita Mux\u00eda, Camari\u00f1as e Vilanova de Arousa, por Valle Incl\u00e1n. Un d\u00eda <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>aita<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"> Amadeo d\u00e1lle unha malleira por se ver con Carlos, un personaxe escuro, que aparece e desaparece, amigo do seu pai con quen estivo no famoso cuartel de Intxaurrondo. Volve escopetada a Euskadi. <\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">Na segunda parte (<\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>O<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>regreso<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">), xa adulta, visita a s\u00faa nai, <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>ama <\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">Elvira, na casa que recende a casa de <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>ama.<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"> Na marxe esquerda da r\u00eda quedan vestixios industriais, \u201cco paradoxo de que agora as desigualdades sociais son a\u00ednda m\u00e1is graves\u201d. A novela ten a rara calidade de dar a sensaci\u00f3n de ser un intento de escribila, cando xa rematou. Deixa un sabor persistente de historias \u00edntimas cun fondo sociopol\u00edtico, m\u00e1is negras e tormentosas se cabe, ao ser contadas coa inocencia de quen relata experiencias persoais. Unha viaxe de ida e volta na que descubre que \u201cningu\u00e9n escapa do entorno que lle tocou vivir, nin da familia que non escolleu nacer. Reco\u00f1ecer isto \u00e9 a maneira de sobrevivir\u201d. <\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Unha escena desta novela (Mellor a ausencia, Galaxia Gutenberg, 2017), faime recordar que, nada m\u00e1is chegar a Euskadi, un colega advertiume de, no caso de que a garda civil me parase, \u201cantes de mover unha man di quen es e onde traballas. Polo acento saber\u00e1n que non corren perigo\u201d. Eran finais dos sesenta. En &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13722\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Mellor a ausencia, de Edurne Portela<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13722"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13722"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13722\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13724,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13722\/revisions\/13724"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13722"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13722"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13722"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}