{"id":13740,"date":"2021-09-18T06:00:33","date_gmt":"2021-09-18T06:00:33","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13740"},"modified":"2021-09-15T17:51:06","modified_gmt":"2021-09-15T17:51:06","slug":"robertrobert-vidas-cruzadas","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13740","title":{"rendered":"Robert&Robert: vidas cruzadas"},"content":{"rendered":"

\"ab67616d0000b273660561ea691a62bed9cdbff0\"<\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Domingo. 5 de setembro. Tarde sufocante. Lenta e talvez un pouco m\u00e1is aburrida do habitual. Atopamos en YouTube un afastado concerto do 1971 de Soft Machine, que arranca coa memorable Moon in June<\/i>. Busco algunha informaci\u00f3n sobre Robert Wyatt, o cantante e bater\u00eda dunha formaci\u00f3n fundada no 1966 e que xunto con Caravan foron os expo\u00f1entes m\u00e1s sobresa\u00edntes do chamado Son Canterbury. No equipo inicial, ademais de Wyatt, estaban Kevin Ayers, Mike Retledge, Hug Hooper, Alan Holdsworth, Daeven Allan, Karl Jenkis, Elton Dean e outros que tocaban como colaboradores ou invitados.<\/p>\n

Na busca tropezo cunha composici\u00f3n fotogr\u00e1fica. Na parte dereita est\u00e1 Robert Wyatt (Bristol, 25 decembro 1945) sentado nunha bater\u00eda espido da cintura para arriba e ten unha baqueta metida entre o pantal\u00f3n e o corpo. Na esquerda figura o rostro e a\u00a0 metade do seu busto sen roupa do escritor Robert Graves (Inglaterra, 1895, Dey\u00e1 7 decembro, 1985).<\/p>\n

Confesamos que nada sabiamos de Graves ata que TVE, (daquela as teles a\u00ednda lles ofrec\u00edan algo interesante aos espectadores), emitiu a serie Yo, Claudio<\/i>, da que era autor o brit\u00e1nico afincado en Mallorca. Por ent\u00f3n, xa co\u00f1eciamos, sen embargo, alg\u00fans discos de Soft Machine (m\u00e1quina suave ou branda), a banda que tomara o seu nome dunha novela de William Burroughts. E se esta serie nos levou at\u00e9 Graves, outra pel\u00edcula, O terceiro home<\/i>, de Carol Reed, que protagonizaban Joseph Cotten, Orson Wells e Trevor Howard, nos achegou ao novelista Graham Green.<\/p>\n

Pero tam\u00e9n a agrupaci\u00f3n musical nos arrimou a Graves. De feito,\u00a0 cando no 1962 Wyatt se instalou en Dey\u00e1, preto da casa de Graves, pese a ter tan s\u00f3 17 anos, alg\u00fans m\u00e1is tarde, tivemos a intuici\u00f3n de que se afincara al\u00ed levado pola xorda e teimuda chamada do destino, porque, en efecto, hai vida e historias cruzadas e mesmo traxedias coincidentes nos currunchos onde case ningu\u00e9n vai mirar.<\/p>\n

Vexamos. Lembremos.<\/p>\n

\"aa\"<\/a>Abril de 1929. Sete anos despois de que T.S. Elliot publicara A terra baleira<\/i>, onde di que abril \u00e9 o mes m\u00e1is cruel. Pois si. Porque ese mes resultou o m\u00e1is esgazador para Graves e a s\u00faa dona Nancy Nicholson. Por aqueles tempos, ambos compart\u00edan casa coa poeta norteamericana Laura Riding (1901-1991) e tam\u00e9n co poeta irland\u00e9s Geoffrey Phibbs. O ambiente estaba cargado. A tensi\u00f3n afeitaba en seco: Laura encaprichada con Phibbs; Graves, obsesionado con Laura, e Phibbs chalado por Nancy.<\/p>\n

A atmosfera era espesa, irrespirable e deveu en traxedia: unha ma\u00f1\u00e1 a norteamericana an\u00fancialle aos compa\u00f1eiros que se vai tirar pola fiestra do cuarto andar. Ningu\u00e9n a toma en serio, ag\u00e1s Graves que trata de impedilo. Nancy reteno. Phibbs nin se move. E Laura di: <Adeus, amigos> e brincou ao baleiro. Robert correu ata o terceiro andar para atrapala. Tam\u00e9n se lanzou. Caeron na r\u00faa.<\/p>\n

A escena racha o matrimonio Graves e certifica a ruptura de Laura con Phibbs. Nin este nin Nancy se inmutaron. O resultado da ca\u00edda: Graves, ileso; Laura, catro v\u00e9rtebras machacadas e o espi\u00f1azo quedou ao aire libre.<\/p>\n

Moitos meses m\u00e1is tarde do incidente, Laura e Robert reapareceron por vez primeira en Dey\u00e1 (Mallorca), onde viviron at\u00e9 o arranque da nosa Guerra Civil. Entre 1936-39 estiveron en Inglaterra, Francia e Suiza. No 1939 Graves acompa\u00f1ou a Laura ata USA e nese mesmo ano separ\u00e1ronse, dez despois da chegada da poeta e ensa\u00edsta neoiorquina \u00e1 casa do matrimonio Graves. Mentres estiveron residindo en Dey\u00e1, recib\u00edan a visita dos m\u00e1is c\u00e9lebres artistas e escritores brit\u00e1nicos da \u00e9poca, entre os que figuraba Honor Wyatt, a nai do bater\u00eda e cantante de Soft Machine.<\/p>\n

Na compa\u00f1\u00eda do seu mestre o bater\u00eda George Neidorf, como xa se dixo, Robert Wyatt aterrou en Dey\u00e1 no 1962. Arrincara a s\u00faa carreira musical no Daevid Allen Trio. Logo pasou por The Wild Flowers, de onde saltou a fundar Soft Machine. Xurdiron desavinzas na banda, ent\u00f3n liderada polo teclista Mike Redledge, que se decantaba cada vez m\u00e1is polo jazz, e Robert v\u00eda cada vez m\u00e1is achicado o seu espazo para cantar.<\/p>\n

\"aamach\"<\/a>Agosto de 1971. Fai agora 50 anos. Wyatt, apartado da banda, fundou Machine Mole (toupa concordante?). E de toupa, a cabeza cuberta cun pasamonta\u00f1as, presentouse coa nova formaci\u00f3n en Rockenstock, o 7 de xaneiro de 1972. De a\u00ed en diante comezou o xiro \u00e1 esquerda do bater\u00eda, do que d\u00e1 fe o pequeno “Disco rojo” de 1972, onde lle quere lembrar ao mundo enteiro que foron os rusos e non os americanos os que derrotaron os nazis.<\/p>\n

Naqueles d\u00edas, Wyatt regresou a Mallorca. \u00c9 m\u00e1is que posible que a s\u00faa nova traxectoria non lle gustase a Graves. Wyatt e Alfreda Benge, a s\u00faa muller, coa que casou no 1974, xa estivera vivindo en Cuba, onde gravou singulares versi\u00f3ns de canci\u00f3ns populares cubanas, como Guantanamera<\/i>, entre outras, pero Graves non tivo tempo para comprobalo.<\/p>\n

Ver\u00e1n de 1973. No transcurso dunha festa preto de Picadilly Circus (Londres), Robert Wyatt cae desde o cuarto piso dunha casa \u00e1 r\u00faa, onde se orixinou un tremendo rebumbio. Houbo unha morea de versi\u00f3ns sobre o incidente. Resultado: o bater\u00eda parte o espi\u00f1azo e queda hemipl\u00e9xico. De entre os moi diversos comentarios, recollemos o que di que o pillaron na cama coa muller dun amigo (Deus me libre dos meus amigos que dos inimigos enc\u00e1rgome eu, segundo un dito popular), e Wyatt sentiuse tan avergo\u00f1ado que ao non ser capaz de mirar para os ollos do amigo, tirouse pola vent\u00e1. Sobreviviu, pero quedou atrapado para toda a vida nunha cadeira de rodas.<\/p>\n

Mallorca foi o escenario da maior\u00eda da produci\u00f3n literaria de Robert Graves. Algunhas das s\u00faas obras tiveron unha boa relaci\u00f3n co cine. En 1953 rodouse “My Majorca”, cun gui\u00f3n del mesmo, unha cinta recuperada en 2019 (non se atopa nas redes). Anos antes, no 1937, unha novela s\u00faa I, Claudius<\/i> tivo o seu primeiro flirteo coa pantalla. O filme \u00e9 de Dennis Cavangh e Josef Von Sternberg. O protagonista: Charles Laugthon, como emperador Claudio, e est\u00e1 producido por Alexander Korda, m\u00e1is nunca terminou de rodarse: primeiro abandonou Sternberg e despois Kavanagh.<\/p>\n

\"aacalu\"<\/a>No 1976, I, Claudius<\/i> subiu \u00e1 pantalla no formato dunha serie televisiva, a que moitos lembramos que pasou a TVE. Naqueles tempos a\u00ednda lle debiamos algunha alegr\u00eda \u00e1 tele. A serie dirixiuna Herbert Wise. En Mallorca cruz\u00e1ronse dous Roberts. Pero as s\u00faas vidas a\u00ednda que non o souberan estaban marcadas por unha ca\u00edda dende un cuarto andar at\u00e9 a r\u00faa: por amor no caso de Graves, que quixo impedir o suicidio da s\u00faa namorada Laura Ridding. 44 anos despois, Wyatt lanzouse ao baleiro para non aturar a vergo\u00f1a da mirada de reproche do seu amigo, unha escena na que tam\u00e9n se dixo que o pillara a s\u00faa noiva Alfreda Benge. 44 anos de distancia: un mesmo destino.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gonzalo Trasbach.\u00a0Domingo. 5 de setembro. Tarde sufocante. Lenta e talvez un pouco m\u00e1is aburrida do habitual. Atopamos en YouTube un afastado concerto do 1971 de Soft Machine, que arranca coa memorable Moon in June. Busco algunha informaci\u00f3n sobre Robert Wyatt, o cantante e bater\u00eda dunha formaci\u00f3n fundada no 1966 e que xunto con Caravan foron … Seguir lendo Robert&Robert: vidas cruzadas<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13740"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13740"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13740\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13745,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13740\/revisions\/13745"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13740"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13740"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13740"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}