{"id":13856,"date":"2021-10-17T06:00:26","date_gmt":"2021-10-17T06:00:26","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13856"},"modified":"2023-06-19T10:46:57","modified_gmt":"2023-06-19T10:46:57","slug":"lavado-de-remorsos","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13856","title":{"rendered":"Lavado de remorsos"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><em><strong>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Non hai moito publiquei un artigo en La Voz de Galicia no que falaba dun compa\u00f1eiro de equipo homosexual que se corr\u00eda cada vez que os outros membros do equipo o abrazaban tras meter un gol, e mesmo indicaba que ti\u00f1a un membro viril de gran tama\u00f1o. Te\u00f1o moitos anos pero debo reco\u00f1ecer que cada vez que escribo un artigo as\u00ed, penso nos cregos da mi\u00f1a infancia e, antes de mandalo, sempre me ve\u00f1en remorsos \u00e1 cabeza<!--more-->, incluso un forte sentimento de culpa. Pero como podes falar desas cousas! Pero como podes estar a favor dos homosexuais! <i>Vade retro! Vade retro! Vade retro! <\/i>Os lavados de cerebro que sufrimos na infancia nunca se desterran da nosa mente, e a madurez consiste en ser quen de superalos, e mandar o artigo libre e orgullosamente. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Outra cousa \u00e9 cando utilizo unha linguaxe, digamos, en termos da mi\u00f1a \u00e9poca, porca ou basta ou de malfalado. Pirola. Coll\u00f3ns. Cona. Vai tomar polo cu. \u00c9ntrame outro tipo de remorsos ou de sentimento de culpa. Meus pais traballaron moito para darme unha carreira e tiveron que sufrir que o fillo cambiase as s\u00faas vocaci\u00f3ns deportista e matem\u00e1tica de toda a adolescencia por unha repentina vocaci\u00f3n filos\u00f3fica que non sab\u00edan moi ben en que consist\u00eda, pero que, de seguro, asociaban a alta cultura, alta linguaxe, alta visi\u00f3n do mundo. As\u00ed, cada vez que escribo nun texto a palabra <i>picha<\/i> ou a expresi\u00f3n <i>Vai ao carallo, cabr\u00f3n<\/i>, non podo evitar a imaxe mental de mi\u00f1a nai e meu pai mir\u00e1ndome consternados. Coa cantidade de cousas das que hai que falar, coas innumerables formas bonitas de dicir que existen na historia da literatura, por que tes que escoller precisamente esa?<\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">\u00c9 unha moi boa pregunta, mam\u00e1; \u00e9 unha moi boa pregunta, pap\u00e1. Xa que logo, intentarei darvos unha moi boa resposta. E esa moi boa resposta \u00e9 que hai unha fort\u00edsima tendencia en min a unir cousas que en principio son antag\u00f3nicas, e unha firme convicci\u00f3n de que \u00e9 unha calidade imprescindible para evitar o sectarismo. Na facultade encant\u00e1bame ser o alumno de filosof\u00eda (hoxe non, pero, daquela, f\u00fatbol e filosof\u00eda eran incompatibles) ao que lle gustaba o f\u00fatbol. Nos vestiarios dos equipos de f\u00fatbol nos que xogaba, encant\u00e1bame ser o dianteiro que l\u00eda libros de filosof\u00eda. P\u00e1same o mesmo como escritor. Enc\u00e1ntame escoitar as palabras malsoantes dun amigo de infancia nun texto de Nietzsche sobre a moral de escravos. Enc\u00e1ntame percibir nun chiste retranqueiro dun amigo de infancia a risa esc\u00e9ptica do fil\u00f3sofo franc\u00e9s Montaigne. <\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Non hai moito publiquei un artigo en La Voz de Galicia no que falaba dun compa\u00f1eiro de equipo homosexual que se corr\u00eda cada vez que os outros membros do equipo o abrazaban tras meter un gol, e mesmo indicaba que ti\u00f1a un membro viril de gran tama\u00f1o. Te\u00f1o moitos anos pero debo reco\u00f1ecer &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=13856\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Lavado de remorsos<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13856"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13856"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13856\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14859,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13856\/revisions\/14859"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13856"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13856"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13856"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}