{"id":14068,"date":"2021-12-13T06:00:59","date_gmt":"2021-12-13T06:00:59","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14068"},"modified":"2021-12-08T10:33:01","modified_gmt":"2021-12-08T10:33:01","slug":"da-emocion-na-arte","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14068","title":{"rendered":"Da emoci\u00f3n na arte"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/606px-Van_Gogh_-_Starry_Night_-_Google_Art_Project.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-14069\" alt=\"606px-Van_Gogh_-_Starry_Night_-_Google_Art_Project\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/606px-Van_Gogh_-_Starry_Night_-_Google_Art_Project-300x237.jpg\" width=\"300\" height=\"237\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/606px-Van_Gogh_-_Starry_Night_-_Google_Art_Project-300x237.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2021\/12\/606px-Van_Gogh_-_Starry_Night_-_Google_Art_Project.jpg 606w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Thomas Wolfe nunha das s\u00faas novelas relata: \u201cAlgu\u00e9n sae pola ma\u00f1\u00e1 e sente un aire fresco; ch\u00e9galle un olor de calquera cousa, digamos que de pan tostado: hai un complexo de sensaci\u00f3ns\u201d. Ou olor a herba cortada, a coiro, cuarto pechado, a cocido de marisco, a fume. \u201cQue dev\u00e9n cando morre o que o experimenta? Ou cando fai outra cousa? Que dev\u00e9n?\u201d. A arte d\u00e1 unha resposta. <!--more-->D\u00e1 unha duraci\u00f3n ou unha eternidade a&#8230; ese complexo de sensaci\u00f3ns que xa non \u00e9 aprehendido como se fose vivido por algu\u00e9n ou, se acaso, que vai ser aprehendido como se fose experimentado por un personaxe de novela, \u00e9 dicir, por un personaxe ficticio.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Porque a percepci\u00f3n \u00e9 xa en si mesma un co\u00f1ecemento, un saber al\u00e9n da mera sensaci\u00f3n: un saber complexo, unha historia, en especial as impresi\u00f3ns olfativas, as m\u00e1is primarias e ateigadas de afectos. Cando algu\u00e9n ule a tabaco est\u00e1 ulindo ao av\u00f3 fumando, e se recibimos o olor da terra h\u00famida podemos remontarnos aos d\u00edas escampados de xogos na eira. Como o recendo a salitre fainos lembrar a praia onde nos divert\u00edamos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">E que \u00e9 o que fai un pintor? Un pintor d\u00e1 consistencia aos perceptos, ou deber\u00eda intentalo: arrancar sensaci\u00f3ns daquilo que percibimos, das impresi\u00f3ns, para convertelas en referencias universais desde o punto de vista m\u00e1is humano. Facer que permanezan no tempo, como se fosen un documento para os tempos vindeiros, tal como require e se pretende nunha frase de C\u00e9zanne: \u201cHai que facer duradeiro o impresionismo\u201d (Gilles Deleuze, <i>Abecedario<\/i>). Mais para que isto sexa posible, para que as impresi\u00f3ns duren, imponse como imprescindible, sempre, a presenza emocional.<\/p>\n<p align=\"center\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Thomas Wolfe nunha das s\u00faas novelas relata: \u201cAlgu\u00e9n sae pola ma\u00f1\u00e1 e sente un aire fresco; ch\u00e9galle un olor de calquera cousa, digamos que de pan tostado: hai un complexo de sensaci\u00f3ns\u201d. Ou olor a herba cortada, a coiro, cuarto pechado, a cocido de marisco, a fume. \u201cQue dev\u00e9n cando morre o que o &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14068\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Da emoci\u00f3n na arte<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14068"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14068"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14068\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14070,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14068\/revisions\/14070"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14068"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14068"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14068"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}