{"id":14371,"date":"2022-03-08T06:00:02","date_gmt":"2022-03-08T06:00:02","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14371"},"modified":"2023-06-19T11:40:23","modified_gmt":"2023-06-19T11:40:23","slug":"de-promesas-incumpridas","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14371","title":{"rendered":"De promesas (in)cumpridas"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Non ter palabra, faltar \u00e1 palabra (dada), apl\u00edcase a persoas pouco serias, sobre todo se a quen se lle deu non o merec\u00eda. L\u00e9mbrome dunha vi\u00fava amiga que ficou abraiada cando, m\u00e1is dunha persoa, achegouse \u00e1 s\u00faa casa para lle entregar unhas boas sumas de di\u00f1eiro. Ela desco\u00f1ec\u00eda a que vi\u00f1a tal sorpresa. Eran d\u00e9bedas que adquiriran co seu defunto esposo.<!--more--> O verdadeiramente sorprendente estaba en que non hab\u00eda papeis por medio. S\u00f3 a palabra dada asinada cun apert\u00f3n de mans. Hoxe, penso eu, acontecemento semellante non ocorre nin con papeis. Tal \u00e9 o caso daqueloutro puntilloso que apuntaba nunha axenda todo canto deb\u00eda. Como unha das v\u00edtimas lle reclamara o empr\u00e9stito, o debedor, despois de o comprobar no caderno d\u00edxolle: \u201cEn efecto, est\u00e1s apuntado, d\u00e9boche tanto\u201d. Ao que o acredor, perplexo e enrabechado, respondeu: \u201cCon que estea apuntado non abonda\u201d. \u201cComo te po\u00f1as as\u00ed -retrucou ofendido o do caderno- vou e b\u00f3rrote\u201d.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\">Igual que unha carta, segundo Lacan, sempre chega ao seu destino, pola contra, penso eu, unha promesa feita xamais se cumpre. No caso da carta, o destinatario \u00e9 o mesmo remitente, xa que logo, quen escribe na soidade fronte ao papel en branco est\u00e1 a escribirse a si propio. A promesa \u00e9 un dicir antes (<i>pro<\/i>) de sa\u00edr (<i>metere<\/i>), un \u201caxi\u00f1a volvo\u201d ao sa\u00edr da casa para mercar tabaco. A promesa desc\u00e9ntrase diante doutro ser, sexa este da realidade (\u00e1 parella, deixar de fumar) ou da fantas\u00eda (a un santo un par de cirios). De calquera xeito podemos adiar, desprazar no tempo aquilo prometido. Non esquezamos que as formaci\u00f3ns de compromiso, dependendo do contexto nos que se d\u00e1, ad\u00f3itanse cualificar como ambivalentes, quer dicir, capaces de elaborar un conflito persoal. En todo caso, a promesa fica en suspenso, en tanto non deixa de ser un dicir.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\">A respecto do amor, anhelando escoitar palabras que nos comprometan, non abonda co consabido \u201cqu\u00e9rote\u201d. \u00c9 necesario acompa\u00f1alas doutros ofrecementos, como a l\u00faa ou as estrelas, prometerlle unha vida feliz o resto dos d\u00edas. \u201cPor ti baixar\u00eda as estrelas do ceo\u201d. Ademais dun imposible, para que demos quere as estrelas ningu\u00e9n? Un amor verdadeiro -por seguir a li\u00f1a m\u00e1is simple de Lacan-, \u00e9 aquel no que o amante non ten palabras para definir o seu amor pola amada, e que esta tampouco reclama nin precisa: \u201camar \u00e9 dar o que non se ten a algu\u00e9n que non o necesita\u201d. Neste \u00e1mbito andamos un chisco ao chou, mais estamos certos de que, a\u00ednda cami\u00f1ando de fronte, xamais iremos adiante.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\">Na situaci\u00f3n m\u00e1is favorable, unha promesa seguir\u00e1 sen realizarse. Desde un paradoxo entre sinxelo e forzado, resulta que, en canto a promesa se cumpra deixar\u00e1 de ser promesa. Isto non incumbe \u00e1 persoa a quen se lle ofreceu sen\u00f3n a aquel que a proclamou. Para ser fiel a si mesmo debe manterse firme na mesma, mant\u00e9ndoa como tal, como promoci\u00f3n cara a unha pr\u00f3xima ocasi\u00f3n. \u201cOcasi\u00f3n!\u201d, o momento de se aproveitar das rebaixas<i>,<\/i> de sermos uns aproveitados no peor sentido da palabra, persoas de proveito e, no xantar, de bon proveito. Desa maneira aprov\u00e9itase o santo da cera como a noiva das estrelas ofrendadas polo mozo, mantendo a promesa en cada ocasi\u00f3n. En rigor, inclu\u00eddas as escritas, debemos aceptar que non existen as promesas incumpridas. S\u00e1canos de d\u00fabidas o meticuloso home do caderno.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Non ter palabra, faltar \u00e1 palabra (dada), apl\u00edcase a persoas pouco serias, sobre todo se a quen se lle deu non o merec\u00eda. L\u00e9mbrome dunha vi\u00fava amiga que ficou abraiada cando, m\u00e1is dunha persoa, achegouse \u00e1 s\u00faa casa para lle entregar unhas boas sumas de di\u00f1eiro. Ela desco\u00f1ec\u00eda a que vi\u00f1a tal sorpresa. Eran &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14371\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">De promesas (in)cumpridas<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14371"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14371"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14371\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14873,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14371\/revisions\/14873"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14371"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14371"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14371"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}