{"id":14377,"date":"2022-03-28T06:00:36","date_gmt":"2022-03-28T06:00:36","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14377"},"modified":"2023-06-19T11:38:45","modified_gmt":"2023-06-19T11:38:45","slug":"o-xilgaro-de-durrell","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14377","title":{"rendered":"O x\u00edlgaro de Durrell"},"content":{"rendered":"<div class=\"mceTemp\"><\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\" data-gtm-vis-recent-on-screen-39289916_263=\"2990\" data-gtm-vis-first-on-screen-39289916_263=\"2991\" data-gtm-vis-total-visible-time-39289916_263=\"100\" data-gtm-vis-has-fired-39289916_263=\"1\"><em><strong>Agust\u00edn Agra.\u00a0<\/strong><\/em>Pouco antes de eu cumprir 12 anos, e ante o incipiente interese que amosaba polas aves, meu av\u00f3 apareceu pola casa cun agasallo inesperado: unha gaiola, que mercara nun dos postos que os d\u00edas de feira se establec\u00edan na r\u00faa do Curro, cun x\u00edlgaro no interior. Por\u00e9n, a meirande sorpresa foi a de descubrir que o paxaro portaba arredor dunha pata un anel met\u00e1lico no que aparec\u00eda inscrito un c\u00f3digo num\u00e9rico e o enderezo dun zool\u00f3xico da illa de Jersey.<!--more--><\/p>\n<div id=\"6ad_RobaPaginasMobile-id\" style=\"text-align: justify;\" data-ad=\"no\">No meu recordo de neno, aquel x\u00edlgaro nunca cantou. Desco\u00f1ezo canto tempo tardou en perecer encerrado no seu c\u00e1rcere, mais non debeu ser moito. O que si sei \u00e9 que, tras a s\u00faa morte, decid\u00edn enviar o anel ao lugar onde algu\u00e9n llo colocara co prop\u00f3sito de obter informaci\u00f3n acerca do ciclo migratorio da especie. Para tal fin, redactar a misiva, recorr\u00edn \u00e1 axuda dun meu t\u00edo profesor de ingl\u00e9s. D\u00edas ou semanas despois, recib\u00edn resposta. Na li\u00f1a final daquela carta aparec\u00eda unha pregunta que inquir\u00eda acerca da causa da morte do x\u00edlgaro e unha sinatura: Gerald Durrell.<\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Afamado naturalista<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Eu, naquela altura, non sab\u00eda quen era Durrell. Desco\u00f1ec\u00eda que, ademais de fundar e dirixir o zoo de Jersey, era tam\u00e9n un afamado naturalista, presentador de televisi\u00f3n e escritor. Entre outro feixe de libros nos que daba conta das s\u00faas peripecias mundo adiante na busca de exemplares para os m\u00e1is importantes zool\u00f3xicos do planeta, escribira unha obra paradigm\u00e1tica na que relata a s\u00faa infancia na illa grega de Corf\u00fa:\u00a0<em>A mi\u00f1a familia e outros animais<\/em>.<\/p>\n<div id=\"PL_ad_Roba2Mobile\" style=\"text-align: justify;\">As\u00ed, con apenas unha ducia de anos \u00e1s costas, atopeime de s\u00fapeto ante unha dif\u00edcil tesitura moral. Unha das opci\u00f3ns era dicir a verdade; mais esta, como tantas veces, amosaba un grande inconveniente: o da vergo\u00f1a que me produc\u00eda confesar un costume b\u00e1rbaro, o de engaiolar un paxaro coa contraditoria desculpa do amor pola natureza e o gozo que proporciona escoitar o canto dun animal condenado a cadea perpetua. A outra era mentir; contar, por exemplo, que o coitado do x\u00edlgaro, antes de ser espetado na espi\u00f1a dun estripeiro, caera nas poutas dun dos nosos m\u00e1is fermosos visitantes estivais: o picanzo vermello.<\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>\u00daltima carta<\/strong><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00c1 volta de correo chegoume a segunda e \u00faltima das cartas de Durrell. Nela, al\u00e9n dunha inmerecida felicitaci\u00f3n polo meu excelente ingl\u00e9s, agradec\u00edame a informaci\u00f3n e encomi\u00e1bame a seguir afondando no mundo da ornitolox\u00eda, fonte inacabable de praceres. Dende aquel breve cruzamento de cartas pasou ben tempo.<\/p>\n<div id=\"PL_ad_Roba3Mobile\" style=\"text-align: justify;\">Hai uns anos a casa familiar ardeu. A mor parte do que se queimou non ti\u00f1a m\u00e1is valor ca o dos recordos que nos unen co pasado. Entre aqueles obxectos tam\u00e9n se contaban varios centos de libros; ese d\u00eda, ademais de media ducia de obras de Gerald Durrell, o lume levou canda si a correspondencia que, coma un pequeno tesouro, gardaba celosamente entre as p\u00e1xinas dunha edici\u00f3n de\u00a0<em>A mi\u00f1a familia e outros animais<\/em>. Mais o que si sobreviviu, tanto ao tempo como \u00e1s lapas, \u00e9 esa inc\u00f3moda sensaci\u00f3n de rubor que me ataca cando, a\u00ednda hoxe, ben andado o s\u00e9culo XXI, escoito un trilo co\u00f1ecido e descubro pendurada nalgunha fiestra ou nun balc\u00f3n a continuidade desa infanda tradici\u00f3n que, hai xa tantos anos, ocasionara a mi\u00f1a mentira.<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Agust\u00edn Agra.\u00a0Pouco antes de eu cumprir 12 anos, e ante o incipiente interese que amosaba polas aves, meu av\u00f3 apareceu pola casa cun agasallo inesperado: unha gaiola, que mercara nun dos postos que os d\u00edas de feira se establec\u00edan na r\u00faa do Curro, cun x\u00edlgaro no interior. Por\u00e9n, a meirande sorpresa foi a de descubrir &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14377\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O x\u00edlgaro de Durrell<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[23,39,7,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14377"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14377"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14377\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14871,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14377\/revisions\/14871"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}