{"id":14433,"date":"2022-03-24T06:00:28","date_gmt":"2022-03-24T06:00:28","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14433"},"modified":"2023-06-19T10:44:20","modified_gmt":"2023-06-19T10:44:20","slug":"pido-a-dor-que-sexa-o-meu-alimento","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14433","title":{"rendered":"Pido \u00e1 dor que sexa o meu alimento"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><em><strong>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Os feitos futuros proxectan antes as s\u00faas sombras, dic\u00eda James Joyce, e eu paso estes d\u00edas recordando esa frase. Cando leo a prensa e imaxino o horror dos bombardeos. Cando vexo o telexornal e percibo a dor nos rostros de persoas cruzando a fronteira polaca.<!--more--> Cando escoito o ministro de Asuntos Exteriores de Rusia dicir que eles non van atacar ning\u00fan pa\u00eds europeo pois tampouco atacaron Ucra\u00edna. De que feitos futuros, penso, son eses sucesos a sombra? Pero tam\u00e9n recordo esa frase cando me chega a factura da luz. Cando vou ao supermercado e comprobo o prezo do aceite. Cando vexo xogar <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">a<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">os meus sobri\u00f1os e non podo evitar pensar como me sentir\u00eda se houbese a posibilidade de que soasen as sirenas ou de que me chegase ao m\u00f3bil unha mensaxe g<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">o<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">bernamental anunciando un inminente bombardeo. De que feitos futuros son todos eses sucesos a sombra?, penso. E, por suposto, estremezo.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Pasei toda a mi\u00f1a vida adulta agradecendo (sen saber moi ben a quen) ter nacido en Rianxo a principios da d\u00e9cada dos sesenta. \u00c9 certo que nunha ditadura, pero tiven a inmensa fortuna de que, cando comezaba a ser consciente e maduro, o pa\u00eds no que viv\u00eda aprobou unha constituci\u00f3n liberal democr\u00e1tica que nos equiparaba ao resto da Europa Occidental. Tiven unha infancia feliz. Estudei. Atopei un traballo digno, tan digno que lles explico aos fillos dos meus veci\u00f1os as sombras que os feitos futuros proxectaron en diferentes \u00e9pocas da historia. Vin progresar a mi\u00f1a familia e os meus veci\u00f1os: mellor sanidade, mellor educaci\u00f3n, mellores vivendas, mellores coberturas sociais, mellores dereitos para as minor\u00edas. Mellores festas. Ata os emigrantes que marcharan a pa\u00edses como Alema\u00f1a ou Su\u00edza na d\u00e9cada na que eu nacera quedaban asombrados cando volv\u00edan no ver\u00e1n e v\u00edan que aquel Rianxo m\u00edsero do que marcharan pasara de 3 d\u00edas case baleiros de festa a nove d\u00edas repletos de actos, mesmo un, de clausura, no que tres das mellores orquestras de Galicia, cuns palcos que parec\u00edan plat\u00f3s de televisi\u00f3n e ench\u00edan toda a praza, cantaban unha canci\u00f3n, a Rianxeira, antes deostada como folcl\u00f3rica, e agora prestixiada en todo o mundo.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">E viv\u00edn toda a mi\u00f1a vida pensando, consciente ou inconscientemente, doume conta agora, que todas esas marabillas que me pasaban eran a sombra que proxectaban os feitos futuros. Os nosos fillos, os nosos netos, os nosos bisnetos vivir\u00edan moito mellor ca n\u00f3s. M\u00e1is altos, m\u00e1is guapos, m\u00e1is sans, m\u00e1is bos, incluso m\u00e1is eternos. N\u00f3s s\u00f3 eramos a sombra do seu para\u00edso. Pero chegou a crise financeira do 2008. E a crise sanitaria do 2020. E a crise xeopol\u00edtica do 2022. E agora d\u00faas sombras pelexan no meu \u00e1nimo. A sombra que proxecta sobre o futuro o meu pasado e a sombra que proxecta sobre o presente o seu futuro. E non fago m\u00e1is que negarme a responder esa pregunta que, obsesiva e perturbadora, me aborda a todas horas: Cal desas d\u00faas sombras acabar\u00e1 imp\u00f3ndose? E n\u00e9gome a respondela porque os humanos somos moi bos predicindo o comportamento dos planetas ou de estrelas distantes, pero moi malos predicindo o noso propio comportamento. E ese \u00e9 o problema. Que debido a que somos bos para vivir cunha sombra do para\u00edso ou cunha sombra do inferno, pois fomos dotados pola biolox\u00eda para ter axi\u00f1a as cousas claras simplificando o mundo, cando este se volve cr\u00edtico e complexo, \u00e9 f\u00e1cil que nos botemos en mans de tipos simples e brutos como Hitler, Putin ou Trump. S\u00f3 temos un d\u00e9bil recurso para evitalo. A cultura. Porque a cultura invent\u00e1mola, non para entreternos, como moitos parecen pensar hoxe, simplific\u00e1ndoa ata o absurdo, sen\u00f3n para ensinarnos a convivir na nosa mente e no noso mundo con cousas pouco claras e con sombras antag\u00f3nicas, pois s\u00f3 as\u00ed seremos quen de convivir civilizadamente en crises complexas e prolongadas. E por iso cada vez que vexo estes d\u00edas as noticias ou cada vez que paro a repo\u00f1er nunha gasolineira, e me v<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">\u00e9<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">n \u00e1 cabeza esa obsesiva pregunta, penso nun poema, fermoso e tr\u00e1xico, claro e escuro, preciso e contraditorio ao mesmo tempo, de Piedad Bonnet:<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: center;\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Pido al dolor que persevere.<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Que no se rinda al tiempo, que se incruste<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>como una larva eterna en mi costado<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><i style=\"font-family: Calibri, sans-serif; font-size: large;\">para que de su mano cada d\u00eda<\/i><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>con tus ojos intactos resucites,<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>con tu luz y tu pena resucites\u00a0<\/i><\/span><\/span><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>dentro de mi.<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-size: large;\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Para que no te mueras doblemente<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>pido al dolor que sea mi alimento,<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>el aire de mi llama, de la lumbre<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-size: large;\">\u00a0<\/span><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>donde vengan a diario a consolarte<\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>de los fr\u00edos paisajes de la muerte. <\/i><\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"center\"><span style=\"font-size: large;\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Liberation Serif', sans-serif; font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Recordar a persoa amada, dinos a poeta, \u00e9 doloroso, pero \u00e9 a \u00fanica forma de consolala a ela da morte e a n\u00f3s da vida. Recordar estes d\u00edas os ucra\u00ednos \u00e9 doloroso, pero, se non \u00e9 a \u00fanica forma de consolalos a eles da guerra, si \u00e9 a \u00fanica forma de consolarnos a n\u00f3s da paz. <\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Os feitos futuros proxectan antes as s\u00faas sombras, dic\u00eda James Joyce, e eu paso estes d\u00edas recordando esa frase. Cando leo a prensa e imaxino o horror dos bombardeos. Cando vexo o telexornal e percibo a dor nos rostros de persoas cruzando a fronteira polaca.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14433"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14433"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14433\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14854,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14433\/revisions\/14854"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14433"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14433"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14433"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}