{"id":14510,"date":"2022-04-13T06:00:55","date_gmt":"2022-04-13T06:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14510"},"modified":"2022-04-08T07:16:10","modified_gmt":"2022-04-08T07:16:10","slug":"murmurios-de-ausentes-de-xabier-l-marques","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14510","title":{"rendered":"Murmurios (de) ausentes, de Xabier L Marqu\u00e9s"},"content":{"rendered":"

\"O<\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>O comezo da obra de Xabier L. Marqu\u00e9s (Murmurio<\/i>s<\/i><\/span> (de) ausente<\/i>s<\/i><\/span>, coidada edici\u00f3n a cargo de Pastor Rodr\u00edguez, 2021), desde o seu primeiro verso fainos axustar o dial para non perder palabra: Ter\u00eda que ser a vida tan interesante como se nos dixo? <\/i>(p. 5). Mais, por seguir o protocolo -proto-colo, resumo pegado con cola como primeira p\u00e1xina-, v\u00e9n ao caso partir do verdadeiro principio, quer dicir, da mesma portada, do t\u00edtulo que o autor lle d\u00e1 a este libro. <\/i>Murmurio, do lat\u00edn murmurare<\/i>, \u201cdise da corrente das augas e tam\u00e9n do vento, das follas\u201d, \u201cson brando e pracenteiro\u201d. Murmurios<\/span>, coa s<\/span> tachada. Murmurar tam\u00e9n significa falar mal de algu\u00e9n. A\u00ed estamos: Ti, si, ti: aquel que sabe por que bisbaban tras da porta do sal\u00f3n todo \u00e1ngulo escuro. \u00c1s toas. -En que lingua falaban? -Falaban?<\/i> <\/i>(p. 23, Auga IV).<\/p>\n

O murmurio, un falar baixi\u00f1o, desde a distancia, un falar da auga, da aqua<\/i>, das fonduras do interior desde a primeira e \u00faltima vogal: A, AUGA. Non nos estra\u00f1e por iso que os cap\u00edtulos ve\u00f1an sinalados con ese nome, AUGA, do I at\u00e9 o XX. Porque A vida est\u00e1 feita de auga (<\/i>vis\u00edbel), de auga de esperanza (a esperanza \u00e9, m\u00e1is que l\u00edquida, acuosa e, xa que logo, indetect\u00e1bel, incomprens\u00edbel, o\/ cal entrar\u00eda en contradicci\u00f3n coa visibilidade da auga\u2026<\/i> (p. 11, Auga I). Unha auga vida que se move, animada, que baixa polo r\u00edo abaixo ou vai e v\u00e9n nas ondas do mar. Arbitraria. As\u00ed as palabras, !amsem is artnoc<\/i> (p. 17, AUGA III), ou o que \u00e9 o mesmo, contra si mesma!<\/i><\/p>\n

Atop\u00e1monos diante dun t\u00edtulo singular onde o plural, d\u00faas consonantes, d\u00faas s min\u00fasculas est\u00e1n tachadas (indicaci\u00f3n para unha posible revisi\u00f3n?). A letra s<\/i>, cunha historia ligada \u00e1 serpe e ao asub\u00edo da serpe, trasl\u00e1danos de inmediato \u00e1 f\u00f3rmula do Signo de Saussure: S\/s, Significante\/s<\/i>ignificado<\/i>. Mais sucede que esta s<\/span>, o significado, aparece cruzada por unha raia horizontal, polo tanto tr\u00e1tase dun significado insignificante, de escaso valor, marxinal. A marca do escravo onde radica o saber facer. E por aqu\u00ed andamos, pola marxe, a car\u00f3n dos marxinados: (D\u00e1deme o perfil cami\u00f1ante do ionqui que volve de tomar metadona cunha lata grande de cervexa nas mans… d\u00e1deme un derrotado e unha derrotada prostitu\u00edndose en ringleiras de coro de teatro grego,… entre os que poder\u00eda reco\u00f1ecer\/adivi\u00f1ar irm\u00e1ns irm\u00e1s, curm\u00e1ns curm\u00e1s\u2026 s\u00f3 mamadas\u2026, \u00e1 beira das estradas, e non me ofrezades estrelas nin me prometades m\u00e1is al\u00e1s! Pantal\u00f3n de fume Sempre estaremos preto deles, na s\u00faa inexistencia…<\/i>)<\/i> (p. 51, Auga X). O autor, sen afirmalo porque non \u00e9 necesario, preg\u00fantase: Somos insignificantes?<\/i> (p. 77, Auga. XIV).<\/p>\n

E no medio, entre os murmurios e os ausentes, unha preposici\u00f3n entre par\u00e9ntese: (de)<\/i>. Iso, unha preposici\u00f3n acoutada entre d\u00faas paredes curvas, unha de apertura e outra de peche. Sabemos que toda preposici\u00f3n establece unha relaci\u00f3n de dependencia, e a de<\/i> fainos preguntar pola pre-posici\u00f3n, pola postura previa, a procedencia: \u201cde onde v\u00e9s?\u201d, ou \u201cde quen v\u00e9s a ser?\u201d. Unha proposici\u00f3n entre parentes(e) de murmurios (de) ausentes. Murmurios de ausentes, Murmurios ausentes ou Murmurio ausente? Todos eles. Parentes ou como da familia (inclu\u00eddos Giacometti, Faulkner, Modigliani, Miguel de Molinos, Ram\u00f3n Llull). A\u00ed, na familia, enra\u00edzan os primeiros sentimentos de culpa e de desculpa, a Culpa e a camuflaxe como defensa (non como mentira): non\/ o son: son outros e non poden comprender por que ningu\u00e9n acredita neles,\/ no seu relato…\/ e as\u00ed comenza a tiran\u00eda da mentira e, como non, da Culpa! Mente o\/ insecto pao? Faino unha\/ solla? Un pateiro? Unha vacaloura? <\/i>(p. 9). Non esquecemos que a familia nun principio inclu\u00eda escravos e servos, os f\u00e1mulos, que pertenc\u00edan a unha persoa, unha escola de rivalidades, ego\u00edsmos e de solidariedade: culp\u00e1bel, morto, ser fillo de dous mortos, e ter unha familia\/ de xente sen h\u00e1lito, alfiestrada e alfinetada pola alferec\u00eda<\/i> (p. 53, Auga XI).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fidel Vidal.\u00a0O comezo da obra de Xabier L. Marqu\u00e9s (Murmurios (de) ausentes, coidada edici\u00f3n a cargo de Pastor Rodr\u00edguez, 2021), desde o seu primeiro verso fainos axustar o dial para non perder palabra: Ter\u00eda que ser a vida tan interesante como se nos dixo? (p. 5). Mais, por seguir o protocolo -proto-colo, resumo pegado con … Seguir lendo Murmurios (de) ausentes, de Xabier L Marqu\u00e9s<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14510"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14510"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14510\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14511,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14510\/revisions\/14511"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14510"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14510"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14510"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}