{"id":14663,"date":"2022-06-02T06:00:16","date_gmt":"2022-06-02T06:00:16","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14663"},"modified":"2022-05-30T08:47:08","modified_gmt":"2022-05-30T08:47:08","slug":"fragua-intima","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14663","title":{"rendered":"Fragua \u00edntima"},"content":{"rendered":"

\"317xpeBWCnL\"<\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Mentres tomo un verm\u00fa na terraza da praza da Igrexa en Rianxo, aparece de s\u00fabito Pascual, un bo amigo. D\u00e1me un libro, e dime: Compreino o outro d\u00eda nunha librer\u00eda de vello en Madrid. Non o co\u00f1ec\u00eda. <\/i>\u00c9 A fragua \u00edntima <\/i>de Rafael Dieste, un libro no que Arturo Casas re\u00fane os aforismos que o autor rianxeiro escribiu entre 1926 e 1975. Non llo digo a Pascual (non todo o mundo goza con este tipo de coincidencias), pero o primeiro que penso \u00e9 que aquela praza ch\u00e1mase oficialmente praza de Rafael Dieste. E non podo evitar desviar a vista un pouco \u00e1 esquerda do corpo de Pascual e albiscar a casa na que naceu, viviu e morreu o autor rianxeiro.<\/span><\/p>\n

Hab\u00eda tempo que non l\u00eda os seus aforismos e tem\u00edn, por se me decepcionaba, volver abordalos. A mi\u00f1a sensibilidade lectora cambiou moito. Agora son m\u00e1is lector de narrativa que de ensaio, e selecciono moito as lecturas estritamente filos\u00f3ficas. As\u00ed que tardei uns d\u00edas en p\u00f3rme a ler o libro. E, efectivamente, os meus temores confirm\u00e1ronse co primeiro texto, Alas que se nos dan con la palabra, <\/i>no que Dieste escribe doce p\u00e1xinas con ese estilo entre filos\u00f3fico e po\u00e9tico, moi na li\u00f1a de Mar\u00eda Zambrano, que sempre me deu a impresi\u00f3n dun certo exhibicionismo formal. Por exemplo: Pero el poeta sigue queriendo decir lo que no se pudo, a consecuencia de lo cual se acrecientan los poderes y, sobre todo, se desatan las fuentes; sigue queriendo dar nacimiento a las palabras heredadas para sentirse nacer de ellas (eso, lo uno y lo otro, es heredarlas) y no como resucitador, sino como viviente, con esa profunda naturalidad del querer decir, y que, creando, pone a la vez de manifiesto la inmediata actualidad de lo creado, de lo que visto s\u00f3lo a la luz del uso suele llamarse producido. <\/i><\/span><\/p>\n

G\u00fastanme as frases fermosas, por suposto, pero non me gusta, nun fil\u00f3sofo ou nun ensa\u00edsta, a sensaci\u00f3n de que, m\u00e1is que comunicarse comigo, est\u00e1 intentando escribir bonito. Supo\u00f1o, xa digo, que ser\u00e1 defecto da mi\u00f1a sensibilidade, pero non podo evitar ler textos desa \u00edndole sen pensar que o autor, m\u00e1is que conversar comigo cami\u00f1ando, como me gustan a min que sexan os ensaios filos\u00f3ficos (Plat\u00f3n, Montaigne, Nietzsche, por exemplo), est\u00e1 esix\u00edndome que o admire sentado calado e abraiado mentres el se move nunha pasarela de moda filos\u00f3fica. Como di o propio Dieste nun aforismo posterior: Non deformar o que se ten que dicir, na teima de se faguer ouvir. <\/i>Exacto. Ese \u00e9 o erro no que cae Dieste, ao meu entender, no citado texto. <\/span><\/p>\n

Unha decepci\u00f3n, si, pero unha decepci\u00f3n moment\u00e1nea.<\/span><\/p>\n

Ag\u00e1s ese texto inicial, o resto do libro incluso superou as mi\u00f1as expectativas. As intelixencias conceptual, \u00e9tica e est\u00e9tica de Dieste (unha \u00fanica intelixencia, como ben sabe calquera persoa intelixente) m\u00f3stranse viv\u00edsimas neste libro. Pensamentos profundos, capacidade de equilibrar os paradoxos e as ant\u00edteses sen que perdan o seu car\u00e1cter ambiguo e explosivo, capacidade de extraer o fondo er\u00f3tico, mesmo humor\u00edstico (acaso non son o mesmo?), dos conceptos e, como en calquera outro autor cl\u00e1sico, unha enorme vixencia na actualidade. E abordando todos os temas que o obsesionaron ao longo da s\u00faa vida: <\/span><\/p>\n

Metaliteratura: O conto \u00e9 o remu\u00ed\u00f1o que fan arredor dunha l\u00e1mpada moitas volvoretas, todas mergulladas na mesma luz. <\/i>Ou: No existe el g\u00e9nero aforismo. Existe el estado esp\u00edritu afor\u00edstico.<\/i><\/span><\/p>\n

\"9788412313697\"<\/a>Filosof\u00eda: Mas no basta que el \u201cs\u00ed\u201d permanezca oculto en el centro de un \u201cno\u201d. En la evidencia de tal \u201cs\u00ed\u201d radicar\u00eda una fraternidad m\u00e1is firme y de eficacia menos pasajera. <\/i><\/span><\/p>\n

Psicolox\u00eda e Estilo (para el, como para o seu admirado Nietzsche, son o mesmo): Orixinalidade, finura e dureza… Orixinalidade, s\u00ed. Pero hay que remar a comp\u00e1s. <\/i><\/span><\/p>\n

Autoco\u00f1ecemento: Non se coidar bo por ser somente sentimental. <\/i><\/span><\/p>\n

Galeguismo: Non convertir a galeguidade aut\u00e9ntica, a que xa non cabe no corpo, en simulacro de galeguidade. <\/i><\/span><\/p>\n

\u00c9tica: Non faguer do dereito unha leira. <\/i><\/span><\/p>\n

Pol\u00edtica: Se che toca mandar, que sexa en homes. <\/i><\/span><\/p>\n

Pacifismo: Despois… A nosa paz ser\u00e1 tan digna como unha guerra santa.<\/i><\/span><\/p>\n

Teor\u00eda da arte: El color est\u00e1 detr\u00e1s del color. Hay que verlo a trav\u00e9s del color. <\/i>Ou: La luz puede pescar descuidada a la sombra, para mostrarla (iluminada) como sombra. <\/i><\/span><\/p>\n

Espiritualidade: Santo: el que es capaz de contemplar humildemente su propia bondad. <\/i>Ou: La gratitud perfecta es el \u00fanico milagro que le es concedido hacer al hombre. <\/i>Ou: Dios nos pierde en el tiempo. Est\u00e1 perdido de nosotros. Como nosotros de \u00e9l. \u00a1Salv\u00e9mosle! \u00a1Esa es la salvaci\u00f3n eterna! <\/i>Ou: La Paloma se f\u00eda de su mundo, y orient\u00e1ndose en \u00e9l no se pierde en el nuestro. <\/i><\/span><\/p>\n

Est\u00e9tica: Entrar en una cueva es despertarla. Hay que tener cuidado<\/i>. Ou: \u00bfC\u00f3mo pintar el canto? Pintando el c\u00e1ntaro, el cantor, lleno del canto como un c\u00e1ntaro. <\/i><\/span><\/p>\n

E, enmarc\u00e1ndoos todos, estoutro que, ao meu entender, revela a fragua m\u00e1is \u00edntima da alma de Dieste: Verdadero equilibrio: no consiste en tener en cuenta la diversidad de intereses, sino en sentirlos todos como propios. Eso es reinar.<\/i><\/span><\/p>\n

E, efectivamente, Dieste reina neste libro contaxi\u00e1ndonos ese entusiasmo, como o de Plat\u00f3n, o de Montaigne ou o de Nietzsche, que \u00e9 herdeiro voluntario das verdades, as bondades e as belezas que, sendo diversas, senten como propia a verdade, a bondade e a beleza universais.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

X. Ricardo Losada.\u00a0Mentres tomo un verm\u00fa na terraza da praza da Igrexa en Rianxo, aparece de s\u00fabito Pascual, un bo amigo. D\u00e1me un libro, e dime: Compreino o outro d\u00eda nunha librer\u00eda de vello en Madrid. Non o co\u00f1ec\u00eda. \u00c9 A fragua \u00edntima de Rafael Dieste, un libro no que Arturo Casas re\u00fane os aforismos … Seguir lendo Fragua \u00edntima<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14663"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14663"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14663\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14666,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14663\/revisions\/14666"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14663"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}