{"id":14667,"date":"2022-06-20T06:00:56","date_gmt":"2022-06-20T06:00:56","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14667"},"modified":"2022-06-13T09:01:51","modified_gmt":"2022-06-13T09:01:51","slug":"alen-dos-campos-de-millo","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14667","title":{"rendered":"Al\u00e9n dos campos de millo"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\" data-gtm-vis-recent-on-screen-39289916_263=\"15370\" data-gtm-vis-first-on-screen-39289916_263=\"15370\" data-gtm-vis-total-visible-time-39289916_263=\"100\" data-gtm-vis-has-fired-39289916_263=\"1\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/pepe.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-14668\" alt=\"pepe\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/pepe-300x169.jpg\" width=\"300\" height=\"169\" \/><\/a><em><strong>Oliveira Casal.\u00a0<\/strong><\/em>Nalg\u00fans espertares, de cando en vez, abrimos os ollos \u00e1 paisaxe. No meu recordo, a ma\u00f1\u00e1 do 17 de novembro de 1983 orballa con perseveranza end\u00e9mica. Antes de aparcar diante do domicilio de Aurora, ach\u00e9gome \u00e1 costa. Nos \u00faltimos anos perd\u00edn case todo o pelo.<!--more--> Debo comezar a pensar en afeitar a cabeza e mercar unha viseira. A friaxe da invern\u00eda f\u00edltrase a trav\u00e9s do meu coiro cabeludo e o vento que sopra do mar lambe de sal e nubes o max\u00edn. Levo anos escoitando falar dela e ata hai 15 d\u00edas non me decid\u00edn a dar o paso. Son menos cuarto. A auga da chuvia fusila a mi\u00f1a mirada con fonda teimos\u00eda mitol\u00f3xica.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00c9 unha casa de aldea, illada. Os muros, de pedra do pa\u00eds. Timbro unha soa vez. \u00c1breme ela. O seu sorriso octoxenario ilumina o p\u00f3rtico e esparexe lonxe o nerviosismo. \u00abBo d\u00eda, meu agardado xornalista. A s\u00faa puntualidade \u00e9 alpina. Pase, por favor, e qu\u00edtese esa gabardina enchoupada\u00bb. S\u00edgoa coa levidade de quen se sabe habitando un so\u00f1o. S\u00e9ntame nunha butaca enfrontada \u00e1 dela. Entre ambos, unha mesi\u00f1a de braseiro cunha cafeteira de porcelana e d\u00faas cuncas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">C\u00f3ntame que foi mestra m\u00e1is de corenta anos na Pobra do Carami\u00f1al. Non regresou \u00e1 casa materna ata enviuvar. Esc\u00f3itase unha voz anci\u00e1 que pregunta desde o piso de arriba se xa chegou a visita. Aurora conf\u00edrmao. \u00abA mi\u00f1a irm\u00e1 Leonor est\u00e1 encamada, pero conserva todo o sentido. Fac\u00e9monos moita compa\u00f1a. Ela tampouco tivo fillos\u00bb. Fai cunca coas palmas, arrolando as ganas de comezar. Entrev\u00edstoa.<\/p>\n<div style=\"text-align: justify;\"><strong>Xeograf\u00eda humana<\/strong><\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00abA paisaxe era tam\u00e9n o seseo e a gheada, o zunido das augas que baixaban do alto da Curota, o son do sacho fendendo a terra f\u00e9rtil, o recendo do bagazo, as cestas enriba do pano \u00e1 cabeza. O fouci\u00f1o e o cami\u00f1ar das zocas das avoas abr\u00edndose paso entre a hostilidade e a exuberancia. Xeograf\u00eda humana. As mulleres traballaban o agro. S\u00f3 elas. Tam\u00e9n manti\u00f1an aos animais, fac\u00edan o xantar e criaban aos meni\u00f1os. Dese\u00f1ei as preguntas coidadosamente. Para facer o estudo sobre a sexualidade e a menstruaci\u00f3n entrevistei 15 mulleres e 15 homes. Non os escoll\u00edn ao chou. Nin por idade nin por sexo apreciei reticencias destacables ao falar do asunto.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">As mulleres dic\u00edan \u2018ando mal\u2019 para explicar por que refusaban o marido. C\u00f3digos ling\u00fc\u00edsticos. Anotaba as respostas nun caderno de campo. Non dispo\u00f1\u00eda de gravadora. Sa\u00edron \u2018esas cousas\u2019. As prohibici\u00f3ns: non tocar plantas, non recoller froitos, non pisar as uvas. O sangue menstrual queima a vexetaci\u00f3n, esteriliza os campos. As imprudencias p\u00e1ganse.<\/p>\n<div style=\"text-align: justify;\"><\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">Esa repulsa, ese sentimento de sucidade e desagrado segue moi presente hoxe en d\u00eda, a pesar da liberaci\u00f3n da muller, da suposta igualdade e paridade e das ideas forza dos feminismos. Non atopei quen publicase o estudo. Tiven problemas laborais. Dei carpetazo. Saquei adiante outros estudos antropol\u00f3xicos sobre as quendas na levada ou as artes de pesca na r\u00eda de Arousa. Tam\u00e9n un prontuario da fala de ribeira. Cando tiraban lixo ao mar, os mari\u00f1eiros dic\u00edan que o mar era femia, porque pod\u00eda con todo. En realidade, era deles. As mulleres habitaban o agro e o tab\u00fa\u00bb.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Un par de semanas despois, recibo a s\u00faa chamada para manifestarme a s\u00faa satisfacci\u00f3n pola entrevista no xornal e a reportaxe de tres p\u00e1xinas no suplemento cultural. A paisaxe est\u00e9ndese al\u00e9n dos campos de millo corvo e das contornas imprecisas pola pingueira da boca da r\u00eda na luzada. Aquela visita a Aurora Barcia Monfero ampliou o per\u00edmetro do meu \u00e1mbito laboral e humano, sementou as ideas que abrollaron na mi\u00f1a cabeza rasurada.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Oliveira Casal.\u00a0Nalg\u00fans espertares, de cando en vez, abrimos os ollos \u00e1 paisaxe. No meu recordo, a ma\u00f1\u00e1 do 17 de novembro de 1983 orballa con perseveranza end\u00e9mica. Antes de aparcar diante do domicilio de Aurora, ach\u00e9gome \u00e1 costa. Nos \u00faltimos anos perd\u00edn case todo o pelo.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[39,7,9,50],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14667"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14667"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14667\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14669,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14667\/revisions\/14669"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14667"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14667"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14667"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}