{"id":1645,"date":"2014-07-08T07:24:25","date_gmt":"2014-07-08T07:24:25","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1645"},"modified":"2014-07-08T07:24:25","modified_gmt":"2014-07-08T07:24:25","slug":"ao-fio-do-mana-de-doug-liman","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1645","title":{"rendered":"Ao f\u00edo do ma\u00f1\u00e1, de Doug Liman"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al_filo_del_manana-cartel-5562.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1647\" alt=\"al_filo_del_manana-cartel-5562\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al_filo_del_manana-cartel-5562-209x300.jpg\" width=\"209\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al_filo_del_manana-cartel-5562-209x300.jpg 209w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al_filo_del_manana-cartel-5562-716x1024.jpg 716w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al_filo_del_manana-cartel-5562-900x1286.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al_filo_del_manana-cartel-5562.jpg 1000w\" sizes=\"(max-width: 209px) 100vw, 209px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.<\/strong><\/em> Confeso que entrei no cine coa mosca trala orella. Pero tam\u00e9n sa\u00edn bastante contento. Non vira unha xoia cinematogr\u00e1fica. Pero si unha cinta moi entretida. As\u00ed me resultou <i>Ao f\u00edo do ma\u00f1\u00e1<\/i>, un filme cuxa trama me lembrou a <i>C\u00f3digo fonte<\/i> (2011), o traballo no que Duncan Jones usaba con gran pericia a peripecia dun heroe at\u00f3nito enfrontado \u00e1 necesidade de morrer unha e outra vez para abortar un atentado nun tren.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O filme do que falamos arestora xoga cunha tese semellante. O noso (anti)heroe esperta a v\u00e9spera do d\u00eda D nun campamento militar. Pasa a noite en capela antes da batalla, \u00e1 que \u00e9 botado literalmente, e que os aliados perden. <!--more-->A protagonista morre aos 30 segundos de entrar en acci\u00f3n e el mesmo non dura nin cinco minutos\u2026 Un final entre tr\u00e1xico e previs\u00edbel. Rebobinamos e volvemos empezar de novo e as\u00ed sucesivamente ata o remate da cinta. Esta idea de rebobinar (acelerar e borrar a nosa propia vida) ou dunha fonda sensaci\u00f3n de <i>Dej\u00e0 vu<\/i> \u00e9 o eixo central de <i>Ao f\u00edo do ma\u00f1\u00e1<\/i>, un gui\u00f3n que Liman obtivo de <i>All You Need Is Kill<\/i>, a novela gr\u00e1fica que editou en 2004 Hiroshi Sakuraza, para p\u00f3r ao servizo de Tom Cruise neste estimulante exercicio de ciencia ficci\u00f3n, onde o director manexa con destreza a gram\u00e1tica e o ritmo do videoxogo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al-filo-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-1648\" alt=\"al filo 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al-filo-2-300x187.jpg\" width=\"300\" height=\"187\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al-filo-2-300x187.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al-filo-2-1024x640.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al-filo-2-900x562.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/al-filo-2.jpg 1280w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>O protagonista argalla o seu reto do mesmo xeito no que un xogador, tras morrer, aproveita o aprendido para afrontar as novas vidas. \u00c9 dicir: un noso heroe recorre afanosamente cada un dos mundos nos que se ramifica o bucle tempo-onda corpuscular (un termo f\u00edsico que subxace como f\u00edo de fondo). A cada paso sofre e morre. Pero na seguinte vez chega un pouco m\u00e1is lonxe. Sofre m\u00e1is e morre de novo\u2026 Pero ao final do cami\u00f1o \u00e9 m\u00e1is valente, m\u00e1is sabio, m\u00e1is humano\u2026 En realidade \u00e9 unha especie de versi\u00f3n contempor\u00e1nea do mito de S\u00edsifo. Este era un heroe cl\u00e1sico e os gregos viv\u00edan atados ao destino. Cruise, en cambio, \u00e9 un heroe moderno. Non se limita a suar e sufrir. Intenta cambiar as cousas, unha e outra vez\u2026<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">M\u00e1is al\u00e1 dos pos\u00edbeis buratos da argumentaci\u00f3n ou da m\u00e1is que improbable l\u00f3xica da historia narrada, <i>Ao f\u00edo da ma\u00f1\u00e1<\/i> rev\u00e9lase como un xogo malabarista e trepidante no que s\u00f3 nos falta o mando da PlayStation para axudar ao noso amigo Cruise a rebentar extraterrestres.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ao f\u00edo do ma\u00f1\u00e1<\/i>. Ciencia ficci\u00f3n. Director: Doug Liman. Int\u00e9rpretes: Tom Cruise, Emily Blunt y Bill Paxton.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Confeso que entrei no cine coa mosca trala orella. Pero tam\u00e9n sa\u00edn bastante contento. Non vira unha xoia cinematogr\u00e1fica. Pero si unha cinta moi entretida. As\u00ed me resultou Ao f\u00edo do ma\u00f1\u00e1, un filme cuxa trama me lembrou a C\u00f3digo fonte (2011), o traballo no que Duncan Jones usaba con gran pericia a &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1645\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Ao f\u00edo do ma\u00f1\u00e1, de Doug Liman<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[6,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1645"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1645"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1645\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1649,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1645\/revisions\/1649"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1645"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1645"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1645"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}