{"id":1685,"date":"2014-07-18T07:37:24","date_gmt":"2014-07-18T07:37:24","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1685"},"modified":"2014-07-18T07:37:24","modified_gmt":"2014-07-18T07:37:24","slug":"tres-libros-e-tres-discos-para-o-veran","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1685","title":{"rendered":"Tres libros e tres discos para o ver\u00e1n"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/john-coltrane.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1688\" alt=\"john coltrane\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/john-coltrane-185x300.jpg\" width=\"185\" height=\"300\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.<\/strong><\/em> Cando chegaba o ver\u00e1n, os compa\u00f1eiros respons\u00e1beis dos suplementos culturais do xornal no que traballaba convid\u00e1banme a participar nunha programaci\u00f3n que xenericamente estaba destinada a recomendar libros ou discos para esta tempada. S\u00f3 coa idea de manter viva esa pequena deformaci\u00f3n profesional, atr\u00e9vome a argallar un m\u00ednimo cartel para os d\u00edas estivais: tres libros acompa\u00f1ados de tres discos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Os volumes est\u00e1n \u00e1 vez relacionados coa m\u00fasica, a\u00ednda que desde perspectivas ben diferentes. As\u00ed, en <i>My Favorite Things<\/i>, Michel Delorme (Ed.) presenta nun pequeno formato de extensi\u00f3n, pero dun colosal valor, unha serie de entrevistas con John Coltrane (1926-1967). <!--more-->O m\u00fasico norteamericano, pouco dado a concedelas, protagoniza aqu\u00ed tres conversas, unha longa de 1962 (esta xunto con Jean Clouzet) e outras d\u00faas breves realizadas en 1963 e 1965, e unha carta de Trane ao editor de \u201cDown Beat\u201d, Don DeMichael, escrita en 1962. O saxofonista fala de jazz, de m\u00fasica en xeral e da urxencia creadora dun Van Gogh encarrexado co mundo, entre outras moitas cuesti\u00f3ns. Moi axeitado para os ac\u00f3litos de Coltrane.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/vigo-80.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-1687\" alt=\"vigo 80\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/vigo-80.jpg\" width=\"200\" height=\"282\" \/><\/a>Noutro punto distinto est\u00e1 <i>Vigo a 80 revoluci\u00f3ns por minuto<\/i> (Xerais). Neste, Emilio Alonso escribe unha cr\u00f3nica talvez tirando a amable, a\u00ednda que tomando unha certa distancia e aderezada con doses de retranca, sobre o que aconteceu na cidade ol\u00edvica na d\u00e9cada dos oitenta. \u00c9 dicir, sobre aquilo que se chamou a \u201cmovida\u201d. O libro, que non engana, \u00e9 un relato period\u00edstico exhaustivo na documentaci\u00f3n e complementado con abundante material fotogr\u00e1fico. Non s\u00f3 pasan m\u00fasicos polas s\u00faas p\u00e1xinas, sen\u00f3n tam\u00e9n perruqueiros, dese\u00f1adores de moda, artistas, revistas, tugurios e incluso alg\u00fan pol\u00edtico daquel momento.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/nick-cave.png\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1689\" alt=\"nick cave\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/nick-cave-300x300.png\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/nick-cave-300x300.png 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/nick-cave-150x150.png 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/nick-cave-144x144.png 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/nick-cave.png 600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>O terceiro, <i>Nick Cave. Confesiones \u00edntimas de un santo pecador. 30 a\u00f1os de conversaciones siniestras<\/i>, \u00e9 outro volume de entrevistas, un x\u00e9nero non moi esixente e, polo tanto, m\u00e1is levadeiro para estas datas. Nesta ocasi\u00f3n o protagonista \u00e9 o m\u00fasico, escritor e guionista australiano. Pero aqu\u00ed non s\u00f3 se debullan as andanzas de Cave, sen\u00f3n que int\u00e9rnanos nos currunchos m\u00e1is\u00a0 embrollados da s\u00faa m\u00fasica e da s\u00faa complexa personalidade. Destacamos as conversas con Simon Hattenstone (The Guardian), Simon Reynolds e Debbie Kruger.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/the-chieftains.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-1690\" alt=\"the chieftains\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/the-chieftains-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/the-chieftains-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/the-chieftains-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/the-chieftains-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/the-chieftains.jpg 650w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Na estrita paraxe sonora, a primeira recomendaci\u00f3n \u00e9 para os namorados do folk celta: <i>Voice Of Ages<\/i>, un disco dos The Chieftains. Como \u00e9 sabido, o combo irland\u00e9s ten publicado m\u00e1is discos con convidados que sen eles. Para ilustrarnos chega con ollar os tres \u00faltimos lustros: <i>The Long Black Veil<\/i> (1995, con Sting, Mick Jagger, Van Morrison e ata Tom Jones), <i>Tears Of Stone<\/i> (1999; Bonnie Raitt, Natalie Merchante, Diana Krall) e <i>Further Down The Old Plank Road<\/i> (2003, con Emmylou Harris, John Hiatt y Chet Atkins).\u00a0 Nesta ocasi\u00f3n, arredor do patriarca Paddy Moloney, integran os impetuosos The Decemberists e os solemnes The Low Anthem. O grupo envolve coas s\u00faas gaitas a Bon Iver, e traba amizade con de Civil Wars e co vigu\u00e9s Carlos N\u00fa\u00f1ez. Proveitoso di\u00e1logo entre diferentes xeraci\u00f3ns.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/meridians.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1691\" alt=\"meridians\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/meridians-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/meridians-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/meridians-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/meridians-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/meridians.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Imos agora ata Am\u00e9rica Latina. De Bogot\u00e1 (Colombia) chega <i>Salvadora Robot<\/i>, un disco dos Meridian Brothers, &lt;unha caricatura esgazada da salsa e da m\u00fasica tropical, mestura de sorna e solemnidade abortada&gt;, as\u00ed define o contido deste \u00e1lbum Eblis \u00c1lvarez, o l\u00edder dunha banda tan orgullosamente rara como desco\u00f1ecida entre n\u00f3s, tan inclinados a p\u00f3r as orellas na escena angloamericana. Aqu\u00ed, os colombianos fusionan sons populares latinos, psicodelia, electroac\u00fastica e poes\u00eda on\u00edrica. Unha fren\u00e9tica marabilla.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/jolie-holland.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-1692\" alt=\"jolie holland\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/jolie-holland-300x300.jpg\" width=\"210\" height=\"210\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/jolie-holland-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/jolie-holland-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/jolie-holland-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/jolie-holland.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 210px) 100vw, 210px\" \/><\/a>Cerramos o cartel en Houston, de onde\u00a0 \u00e9 orixinaria Jolie Holland, a autora de <i>Wine Dark Sea<\/i>, un \u00e1lbum de rock-blues no que a voz da norteamericana acada a s\u00faa m\u00e1xima expresividade, e cond\u00facenos ata unha atmosfera de blues cubista, unha clase de cinta sonora espectral, h\u00famida e fumegante. Dende este territorio g\u00f3tico sure\u00f1o rel\u00e1tanos diversas e impactantes ramificaci\u00f3ns amorosas, contrapostas con alucinadas descrici\u00f3ns da natureza (pantanosa, tormentosa, misteriosa\u2026). Unha aut\u00e9ntica paraxe rom\u00e1ntica na que relocen baixos gordos, guitarras renxeantes ou oxidadas e ventos enfebrecidos. Un disco tan fermoso como inc\u00f3modo, tan preto do tradicional como preto de caer no precipicio. Probade e veredes.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Cando chegaba o ver\u00e1n, os compa\u00f1eiros respons\u00e1beis dos suplementos culturais do xornal no que traballaba convid\u00e1banme a participar nunha programaci\u00f3n que xenericamente estaba destinada a recomendar libros ou discos para esta tempada. S\u00f3 coa idea de manter viva esa pequena deformaci\u00f3n profesional, atr\u00e9vome a argallar un m\u00ednimo cartel para os d\u00edas estivais: tres &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1685\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Tres libros e tres discos para o ver\u00e1n<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1685"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1685"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1685\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1693,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1685\/revisions\/1693"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1685"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1685"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1685"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}