{"id":1873,"date":"2014-08-21T11:53:34","date_gmt":"2014-08-21T11:53:34","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1873"},"modified":"2014-08-21T11:53:34","modified_gmt":"2014-08-21T11:53:34","slug":"graal-ou-maria-isabel-o-dilema-dun-borracho-culto","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1873","title":{"rendered":"Graal ou Mar\u00eda Isabel (O dilema dun borracho culto)"},"content":{"rendered":"

\"valente\"<\/a>X. Ricardo Losada<\/strong><\/em>. Aqu\u00ed tedes un artigo que me deixar\u00e1 en rid\u00edculo. Xurdiu na sobremesa dunha cea de ex xogadores do C.D. Uni\u00f3n de Rianxo, cantando, nun ambiente de gran camarader\u00eda: \u201cEn la arena escrib\u00ed tu nombre \/ y luego yo lo borr\u00e9 \/ para que nadie pisara \/ tu nombre, Mar\u00eda Isabel\u201d. Evocoume unha tarde solitaria na rianxeira praia de Tronco. Eu ti\u00f1a 17 anos e, namorado, escrib\u00edn cos dedos na area o nome da moza. Despois borreino, pensando: Para que non o pise nin a marea<\/i>. Tiven a sensaci\u00f3n de que todos aqueles que cantaban comigo tiveran unha experiencia parecida. Ao acabar a canci\u00f3n, fun ao ba\u00f1o, mireime no espello e reco\u00f1ec\u00edn o que non quer\u00eda reco\u00f1ecer. Aquela pegadiza canci\u00f3n parec\u00edame m\u00e1is fermosa que o poema, Graal de Valente, que o meu sistema cultural inmunol\u00f3xico me mandara como anticorpo (\u00a1c\u00f3mo che pode gustar esa horterada<\/i>!) para eliminar o virus de Mar\u00eda Isabel: \u201cRespiraci\u00f3n oscura de la vulva.\/ En su latir lat\u00eda el pez del l\u00e9gamo \/ y yo lat\u00eda en ti. \/ Me respiraste \/ en tu vac\u00edo lleno \/ y yo lat\u00eda en ti y en ti lat\u00edan \/ la vulva, el verbo, el v\u00e9rtigo y el centro\u201d. Comparados cos versos de Los Payos, aqueles de Valente parec\u00edanme os de algu\u00e9n que se amaba moito a si mesmo como Poeta pero que nunca amara a ningu\u00e9n de carne e \u00f3so. D\u00e1bame a impresi\u00f3n, como di I\u00f1aki Uriarte, que Valente non ti\u00f1a nada que dicir sobre o amor e, moito menos, que compartir.<\/p>\n

\"valente2\"<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Cando cheguei \u00e1 casa, m\u00e1is b\u00e9bedo, non puiden evitar reler (leva unha hora) Novas cartas a un mozo poeta, <\/i>para saber se o autor, Joan Margarit, lle daba a raz\u00f3n a Mar\u00eda Isabel ou a Graal, pois supuxen que este era o nome dalgunha muller evanescente. Lin: \u201cO l\u00edmite da poes\u00eda \u00e9 o da emoci\u00f3n. Quero dicir que non me interesa o poema que non contrib\u00faa (\u2026) a deixarme un pouco m\u00e1is cerca da felicidade\u201d. Un punto para Mar\u00eda Isabel. \u201cSe o poema \u00e9o de verdade, leva o lector directamente a un lugar do seu propio interior e al\u00ed acende algo como un faro, o cal parece dicir que estes lugares profundos e dif\u00edciles dun mesmo se parecen moito aos doutras persoas\u201d. Outro punto para Mar\u00eda Isabel. \u201cO instrumento do lector de poes\u00eda \u00e9 a s\u00faa sensibilidade, a s\u00faa cultura, os seus sentimentos, o seu pasado\u2026\u201d. Terceiro punto para Mar\u00eda Isabel. \u201cHoxe o que identifica a poes\u00eda respecto da prosa son a concisi\u00f3n e a exactitude\u201d. Dous puntos m\u00e1is para Mar\u00eda Isabel. \u201cA min par\u00e9ceme que s\u00f3 \u00e9 v\u00e1lida a poes\u00eda que se entende\u201d. Resultado final: Mar\u00eda Isabel, 6; Graal, cero.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Alegreime, pero o sistema cultural inmunol\u00f3xico intentou avergonzarme record\u00e1ndome o retrouso de Mar\u00eda Isabel: \u201cChi ri bi ri bi po po pom pom (catro veces). Bo ataque, pero o meu cerebro b\u00e9bedo ten resposta para todo. Cantei: \u201cLa playa estaba desierta, \/ el mar ba\u00f1aba tu piel,\/ cantando con mi guitarra \/ para ti, Mar\u00eda Isabel\u201d. Recordoume aquela mi\u00f1a moza en traxe de ba\u00f1o branco sa\u00edndo do mar, e tiven unha erecci\u00f3n. C\u00f3mo me gustaba vela disimuladamente desde a toalla e imaxinar que a abrazaba, e me humedec\u00eda. Pero o sistema cultural inmunol\u00f3xico retrucou: En el latir de la vulva late el pez del l\u00e9gamo, dixo, iso si \u00e9 fermoso. \"union\"<\/a>Debo reco\u00f1ecer que ao o\u00edr vulva, recordei algunha cochada que te\u00f1o feito e o meu membro parec\u00eda que\u2026 pero en canto a comparou co peixe do l\u00e9gamo arrefriou. \u00bfL\u00e9gamo? Ter\u00eda que ir ao dicionario, atopar\u00eda m\u00e1is dun significado e romper\u00edame a cabeza para interpretalo. Prefer\u00edn cantar esa parte cursi <\/i>da canci\u00f3n de Mar\u00eda Isabel (si, cursi;<\/i> \u00bfe que?, \u00bfquen non foi sincero algunha vez sendo cursi<\/i>?): \u201cLa luna fue caminando \/ junto a las olas del mar, \/ ten\u00eda celos de tus ojos \/ y de tu forma de mirar\u201d. D\u00e9ronme ganas de coller un sombreiro, como pide o retrouso da canci\u00f3n, po\u00f1elo e ir \u00e1 praia. Pero era de noite e non quentaba o sol: deiteime e, desvelado, en vez de contar ovellas, contei ducias de veces aquel retrouso: Chi ri bi ri bi po po pom pom, ata que quedei durmido, e durmido como un rei.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Levanteime coa peor resaca da mi\u00f1a vida. \u00a1Que vergonza, Dios m\u00edo!<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

X. Ricardo Losada. Aqu\u00ed tedes un artigo que me deixar\u00e1 en rid\u00edculo. Xurdiu na sobremesa dunha cea de ex xogadores do C.D. Uni\u00f3n de Rianxo, cantando, nun ambiente de gran camarader\u00eda: \u201cEn la arena escrib\u00ed tu nombre \/ y luego yo lo borr\u00e9 \/ para que nadie pisara \/ tu nombre, Mar\u00eda Isabel\u201d. Evocoume unha … Seguir lendo Graal ou Mar\u00eda Isabel (O dilema dun borracho culto)<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1873"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1873"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1873\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1877,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1873\/revisions\/1877"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1873"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1873"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1873"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}