{"id":1904,"date":"2014-09-03T07:49:56","date_gmt":"2014-09-03T07:49:56","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1904"},"modified":"2014-09-03T07:49:56","modified_gmt":"2014-09-03T07:49:56","slug":"a-supersticion-da-arte","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1904","title":{"rendered":"A superstici\u00f3n da arte"},"content":{"rendered":"
\"CASA<\/a>
Casa Andr\u00e9<\/figcaption><\/figure>\n

X. Ricardo Losada.<\/strong><\/em> Andr\u00e9, un sobri\u00f1o de catro anos, colle pequenos paus do chan e fai unha casa nun dos bancos de pedra do Campo de Arriba. Rec\u00f3rdame o cadro A casa xiratoria<\/i> de Paul Klee, e incom\u00f3dome. \u00bfPor que non son capaz de disfrutar esa espont\u00e1nea casa sen ning\u00fan tipo de mediaci\u00f3n intelectual? \u00c9 unha das mi\u00f1as teimas recorrentes. A mala educaci\u00f3n que recib\u00edn sobre arte. Ben sinto non ter lido con 15 anos o libro de Gombrich A historia da arte. <\/i>Di algo que me parece de sentido com\u00fan: \u201c\u00c9 infinitamente mellor non saber nada sobre arte que posu\u00edr esa especie de co\u00f1ecemento a medias propia do snob\u201d.<\/i> \u00a1Cantas veces viaxei como un snob polos museos de Europa! Esa horrible sensaci\u00f3n de non saber canto tempo dedicarlle a un cadro para poder considerarme un tipo sensible, como unha vez nun museo de Viena no que estiven case unha hora mirando en fite un cadro de Rothko, e marchei deprimido porque non consegu\u00edn unha experiencia m\u00edstica. Esa obsesi\u00f3n compulsiva por atopar trazos impresionistas, surrealistas ou expresionistas, que sempre me fixo pensar neses pol\u00edticos que cando falan contigo s\u00f3 queren saber se es conservador, socialdem\u00f3crata, nacionalista ou equidistante.<\/p>\n

\"Casa<\/a>
Casa Klee<\/figcaption><\/figure>\n

Esa mortificante decepci\u00f3n de non sentir nada distinto diante do cadro orixinal que ante unha reproduci\u00f3n s\u00faa nun libro de texto. Esa humillante revelaci\u00f3n de sentir maior pracer est\u00e9tico ante moitas das visitantes do museo que ante a mesm\u00edsima Gioconda. E todo porque non tiven un profesor de arte como pide Gombrich: que axude a abrir os ollos e non a desatar a lingua para exhibir co\u00f1ecementos. Asociar a casa de Andr\u00e9 coa casa xiratoria de Klee non ten m\u00e9rito, como non o ten falar con certa destreza de arte. Ten m\u00e9rito o que di Gombrich: \u201cMirar un cadro con ollos limpos e aventurarse nunha viaxe de descuberta \u00e9 unha tarefa moito m\u00e1is dif\u00edcil, a\u00ednda que tam\u00e9n moito mellor recompensada\u201d. Esa recompensa \u00e9 a que eu sempre botei en falta nos museos. Agora sei por que. Nunca mirei os cadros cos meus ollos sen\u00f3n cos dos meus profesores de arte.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Esa \u00e9 a raz\u00f3n de que non sexa partidario de que os alumnos fagan visitas guiadas aos museos. M\u00e1is que cadros ven as explicaci\u00f3ns do profesor, do cat\u00e1logo ou das audiogu\u00edas. Eu recom\u00e9ndolles que paseen polos museos como pasean por un centro comercial ou por un parque (fix\u00e1ndose s\u00f3 no que lles chame a atenci\u00f3n), e despois, en clase, que profunden nesa experiencia contrast\u00e1ndoa con outras experiencias, sobre todo de expertos, coa fin de mellorar a sensibilidade para as peculiaridades de cada autor. Porque Gombrich tam\u00e9n di: \u201cO antigo refr\u00e1n Sobre gustos non hai nada escrito <\/i>pode ser verdade, pero non debe negarse o feito comprobado de que o gusto pode desenvolverse\u201d.\"hist.del-arte\"<\/a> Quizais sexa iso o que intentan moitos pais explic\u00e1ndolles os cadros aos fillos pequenos nos museos, pero a min d\u00e1me a impresi\u00f3n que est\u00e1n pensando m\u00e1is no futuro acad\u00e9mico ou na competencia art\u00edstica do rapaz que na s\u00faa sensibilidade para gozar a arte, e que est\u00e1n impedindo que sexa como aquel neno de 6 anos ao que un d\u00eda o profesor de Pl\u00e1stica lle preguntou que estaba debuxando. A Deus, d\u00edxolle o neno. Pero ningu\u00e9n co\u00f1ece a Deus, corrixiuno o profesor. Agarda un minuto, dixo o neno, e xa o co\u00f1ecer\u00e1n.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Supo\u00f1o que a alg\u00fans vos parecer\u00e1 unha herex\u00eda, pero creo que me gustar\u00eda ter aprendido arte como aprend\u00edn a xogar ao f\u00fatbol: d\u00e1ndolle patadas ao bal\u00f3n eu s\u00f3 ou xogando partidos improvisados cos amigos, sen que ningu\u00e9n me falase da historia do f\u00fatbol ou de t\u00e1cticas ata que o bal\u00f3n xa era parte da mi\u00f1a sensibilidade. Pode que por iso o que m\u00e1is me gusta facer con Andr\u00e9 \u00e9 xogar ao f\u00fatbol sen recordar o meu xogador preferido, Johan Cruyff, ou o meu equipo da alma, o Bar\u00e7a de Guardiola. Ensimesmado, e feliz por facerlle ao pobre rapaz iso que os te\u00f3ricos da arte chamar\u00edan perspectivas lineais e escorzos, e os te\u00f3ricos do f\u00fatbol ca\u00f1os <\/i>e caneos.<\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

X. Ricardo Losada. Andr\u00e9, un sobri\u00f1o de catro anos, colle pequenos paus do chan e fai unha casa nun dos bancos de pedra do Campo de Arriba. Rec\u00f3rdame o cadro A casa xiratoria de Paul Klee, e incom\u00f3dome. \u00bfPor que non son capaz de disfrutar esa espont\u00e1nea casa sen ning\u00fan tipo de mediaci\u00f3n intelectual? \u00c9 … Seguir lendo A superstici\u00f3n da arte<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1904"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1904"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1904\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1961,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1904\/revisions\/1961"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1904"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1904"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1904"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}