{"id":1920,"date":"2014-09-05T09:00:09","date_gmt":"2014-09-05T09:00:09","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1920"},"modified":"2014-09-04T18:34:37","modified_gmt":"2014-09-04T18:34:37","slug":"vixencia-de-rock-bottom-cumio-da-excelsa-obra-de-robert-wyatt-ii","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1920","title":{"rendered":"Vixencia de Rock Bottom, cumio da excelsa obra de Robert Wyatt (II)"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1923\" alt=\"robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front-900x900.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert_wyatt_-_ruth_is_stranger_than_richard_-_front.jpg 1000w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach<\/strong><\/em>. Pero se\u00a0<em>Rock Bottom<\/em>\u00a0\u00e9 a s\u00faa obra mestra, no \u00e9 a \u00fanica excelsa de Robert. Lembremos, pois, outras cimas importantes na s\u00faa longa cabalgada en solitario:<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Con\u00a0<em>Ruth Is Stranger Than Richard<\/em>\u00a0(1975) o jazz e o pop acadan novas formas na s\u00faa creaci\u00f3n. As\u00ed o demostran a colorista\u00a0<i>Soup Song<\/i>\u00a0e os malabarismo vocais, outra vez un instrumento m\u00e1is \u2013como se observa no di\u00e1logo piano-voz que establece con Frith en\u00a0<i>Muddy Mouse<\/i>.<!--more--> Aqu\u00ed hai un pequeno espazo dedicado ao jazz politizado, en d\u00faas versi\u00f3n:\u00a0<i>Song For Che<\/i>, de Charlie Haden, e tam\u00e9n para os primeiros coqueteos coa m\u00fasica africana a trav\u00e9s de\u00a0<i>Sonia<\/i>, composici\u00f3n de Feza.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert+Wyatt+-+Nothing+Can+Stop+Us+-+LP+RECORD-450563.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-1924\" alt=\"Robert+Wyatt+-+Nothing+Can+Stop+Us+-+LP+RECORD-450563\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert+Wyatt+-+Nothing+Can+Stop+Us+-+LP+RECORD-450563-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert+Wyatt+-+Nothing+Can+Stop+Us+-+LP+RECORD-450563-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert+Wyatt+-+Nothing+Can+Stop+Us+-+LP+RECORD-450563-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert+Wyatt+-+Nothing+Can+Stop+Us+-+LP+RECORD-450563-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert+Wyatt+-+Nothing+Can+Stop+Us+-+LP+RECORD-450563.jpg 475w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Nothing Can Stop Us\u00a0<\/em>(1982) non \u00e9 un \u00e1lbum propiamente. \u00c9 o conxunto de canci\u00f3ns que gravara para Rough Trade en 1980-81. Se\u00a0<em>Rock Bottom<\/em>\u00a0significou o rompemento con Soft Machine e Matching Mole, este supuxo unha crebadura no tem\u00e1tico, pero non no est\u00e9tico. Partindo das versi\u00f3ns de\u00a0<i>Strange Fruit<\/i>\u00a0(tema do xudeu Lewis Allan que Billie Holiday ti\u00f1a interpretado en memoria das v\u00edctimas do Ku Klux Kan),\u00a0<i>Arauco<\/i>\u00a0(Violeta Parra),\u00a0<i>Caminera<\/i>\u00a0(Carlos Puebla),\u00a0<i>Red Flag<\/i>\u00a0(tradicional) e\u00a0<i>Stalingrad<\/i>\u00a0(poema recitado no disco polo seu autor Peter Blackman), Wyatt radicalizou a s\u00faa postura marxista e transformou a interpretaci\u00f3n de canci\u00f3ns alleas nunha verdadeira arte: a versi\u00f3n de\u00a0<i>At Last I Am Free<\/i>, o tema de Chic Corea, \u00e9 toda una declaraci\u00f3n de principios neste sentido.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert-WYATT-old-rottenhat.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-1925\" alt=\"Robert WYATT old rottenhat\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert-WYATT-old-rottenhat-300x300.jpg\" width=\"240\" height=\"240\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert-WYATT-old-rottenhat-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert-WYATT-old-rottenhat-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert-WYATT-old-rottenhat-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert-WYATT-old-rottenhat.jpg 425w\" sizes=\"(max-width: 240px) 100vw, 240px\" \/><\/a>En\u00a0<i>Old Rottenhat<\/i>\u00a0(1985), contando con composici\u00f3ns propias, Wyatt amosa a s\u00faa visi\u00f3n enrabechada e po\u00e9tica fronte aos desaxustes mundiais. Algo m\u00e1is pop que folk, o disco vai do abstracto \u2013<i>Vandalusia<\/i>, un bocexo sobre as fronteiras xeogr\u00e1ficas e an\u00edmi-cas-,\u00a0<i>The Age Of Self<\/i>, sobre a loita de clases, ata pola s\u00faa percepci\u00f3n demoledora e retranqueira de\u00a0<i>The United States Of Amnesia<\/i>, onde lles berra aos gobernantes americanos: \u201cconstru\u00edde o voso imperio ario en paz\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Dondestan.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-1926\" alt=\"Dondestan\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Dondestan-300x300.jpeg\" width=\"126\" height=\"126\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Dondestan-300x300.jpeg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Dondestan-150x150.jpeg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Dondestan-144x144.jpeg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Dondestan.jpeg 500w\" sizes=\"(max-width: 126px) 100vw, 126px\" \/><\/a>Dondestan<\/em>\u00a0(1991), co dibuxo de Alfreda Benge nunha portada que evoca o apartamento no que viviran en Castelldefels, \u00e9 a continuaci\u00f3n do anterior: a mirada panor\u00e1mica de Wyatt repasa dende o catolicismo ata a loita palestina, minimizando cada vez m\u00e1is o sonido e logrando que convivan a reflexi\u00f3n pol\u00edtica coa melod\u00eda m\u00e1is cauta e sixilosa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert-wyatt-shleep.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-1927\" alt=\"robert-wyatt-shleep\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert-wyatt-shleep-297x300.jpg\" width=\"166\" height=\"168\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert-wyatt-shleep-297x300.jpg 297w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/robert-wyatt-shleep.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 166px) 100vw, 166px\" \/><\/a>Shleep<\/em>\u00a0(1997). A\u00ednda que sempre baixo o denominador com\u00fan da voz de Wyatt e atmosfera sonora dos seus teclados, falamos dun disco tan cambiante como distintos son os estilos dos tres guitarristas que participan: Manzanera, Paul Weller e o jazzman Philip Catherine. Eno aporta sintetizadores, voz e estado de \u00e1nimo. O veterano Evan Parker, Annie Whitehead e Benge redondean a saborosa n\u00f3mina.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert_Wyatt-Cuckooland.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-1928\" alt=\"Robert_Wyatt-Cuckooland\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/Robert_Wyatt-Cuckooland.jpg\" width=\"300\" height=\"267\" \/><\/a>Cuckooland\u00a0<\/em>(2003). Ahora con Karen Manthler como aprezada acompa\u00f1ante nos xogos vocais e arabescos con harm\u00f3nica: da sensual versi\u00f3n de\u00a0<i>Insensatez<\/i>\u00a0\u00e1 infausta lembranza de Hirosima e Nagasaki en\u00a0<i>Foreing Accents<\/i>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em>EPS\u00a0<\/em>(1999). Unha compilaci\u00f3n onde sobresaen\u00a0<i>Memories<\/i>\u00a0(cl\u00e1sica de Hugh Hopper),\u00a0<i>Biko<\/i>\u00a0(Peter Gabriel),\u00a0<i>Round Midnight<\/i>\u00a0(Thelonius Monk),\u00a0<i>Te recuerdo Amanda<\/i>\u00a0(V\u00edctor Jara),\u00a0<i>I\u00b4m A Believer<\/i>\u00a0(The Monkees) e\u00a0<i>Shipbuilding<\/i>\u00a0(Elvis Costello).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/RobertWyattFriends-TheatreRoyalDrur.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-1929\" alt=\"RobertWyattFriends-TheatreRoyalDrur\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/RobertWyattFriends-TheatreRoyalDrur-300x261.jpg\" width=\"270\" height=\"235\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/RobertWyattFriends-TheatreRoyalDrur-300x261.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/09\/RobertWyattFriends-TheatreRoyalDrur.jpg 350w\" sizes=\"(max-width: 270px) 100vw, 270px\" \/><\/a>Pechamos o percorrido con\u00a0<em>Theatre Royal Drury Lane 8th September 1974<\/em>\u00a0(2005), disco que recolle o concerto de presentaci\u00f3n de\u00a0<em>Rock Bottom<\/em>, cunha banda incr\u00edbel (Frith, Hopper, Feza, Gary Windo, Julie Tippetts, Mike Oldfield, Laurie Allan, Dave Stewart, Nick Manson, John Peel e Ivor Cutler) e un repertorio no que se alternan temas do m\u00edtico disco con canci\u00f3ns da s\u00faa mellor \u00e9poca canterburiana, antes do aciago accidente, antes de escoitar o silencio do deserto e antes tam\u00e9n da serena introspecci\u00f3n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Pero se\u00a0Rock Bottom\u00a0\u00e9 a s\u00faa obra mestra, no \u00e9 a \u00fanica excelsa de Robert. Lembremos, pois, outras cimas importantes na s\u00faa longa cabalgada en solitario: Con\u00a0Ruth Is Stranger Than Richard\u00a0(1975) o jazz e o pop acadan novas formas na s\u00faa creaci\u00f3n. As\u00ed o demostran a colorista\u00a0Soup Song\u00a0e os malabarismo vocais, outra vez un &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1920\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Vixencia de Rock Bottom, cumio da excelsa obra de Robert Wyatt (II)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1920"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1920"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1920\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1964,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1920\/revisions\/1964"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1920"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1920"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1920"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}