{"id":2379,"date":"2014-11-01T07:00:43","date_gmt":"2014-11-01T07:00:43","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2379"},"modified":"2014-10-29T11:10:50","modified_gmt":"2014-10-29T11:10:50","slug":"o-dia-no-que-os-vivos-visitamos-o-pais-dos-mortos","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2379","title":{"rendered":"O d\u00eda no que os vivos visitamos o pa\u00eds dos mortos"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-2381\" alt=\"dia de defuntos 1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-1-232x300.jpg\" width=\"209\" height=\"270\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-1-232x300.jpg 232w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-1-794x1024.jpg 794w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-1-900x1160.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-1.jpg 2025w\" sizes=\"(max-width: 209px) 100vw, 209px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Unha das cousas que m\u00e1is chamou a mi\u00f1a atenci\u00f3n en Chilo\u00e9, Porto Mont e Porto Varas, al\u00f3 no sur de Chile, foron os camposantos. Pequenos, medianos ou un pouco m\u00e1is grandes, todos amosaban unha face resplandecente. Constru\u00eddos \u00a0xeralmente nas ladeiras de suaves picoutos, brillaban ao lonxe e ped\u00edan que os mirasen: brancos, limpos, coidados, adornados de flores das m\u00e1is variadas cores. Por iso, un ti\u00f1a a impresi\u00f3n de que os vivos os visitaban con frecuencia para falar con ou para acompa\u00f1ar os seus seres queridos (familiares ou achegados) falecidos.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O pa\u00eds dos mortos luc\u00eda coma un xard\u00edn alegre, cheo de viveza. Isto f\u00edxome pensar na morte e na relaci\u00f3n que n\u00f3s temos cos defuntos. Pareceume que al\u00f3 lles dedican moitos d\u00edas ao ano. Entre n\u00f3s, hoxe \u00e9 o seu gran d\u00eda, o D\u00eda de Defuntos, mais o resto do ano semella que case os ignoramos.Con todo, un resto da nosa antiga dedicaci\u00f3n aos mortos queda nesta xornada: os veci\u00f1os das parroquias limpan os camposantos e logo adornan as tumbas e pante\u00f3ns con flores, entre as que predominan os crisantemos, coma cando un era rapaz.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-2382\" alt=\"dia de defuntos 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-2-300x225.jpg\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-2-300x225.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-2.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Mentres me admiraba da alegr\u00eda e do colorido dos cemiterios chilenos, pensaba nas cousas que lles ti\u00f1a escoitado dicir aos vellos e vellas da mi\u00f1a aldea. Contaban que os mortos beben o d\u00eda da s\u00faa festividade: todos beben e ning\u00fan se nega. E todos os anos \u00e9 igual, beben ata embriagarse porque saben que te\u00f1en unha cita cos vivos. E durante a festa, a orquestra s\u00f3 toca a m\u00fasica do silencio. N\u00f3s, pola nosa parte, sabemos que chegar\u00e1 un d\u00eda no que s\u00f3 haber\u00e1 un bosque no que vivir para sempre: daquela, todos os d\u00edas, xa sexa ver\u00e1n ou inverno, ter\u00e1n a mesma duraci\u00f3n: ser\u00e1n curtos, moi curtos, e fr\u00edos, moi fr\u00edos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Sabemos ademais que por Defuntos lembramos os nosos e, de paso, todos os mortos. Tam\u00e9n algunha vez me dixeron que esta \u00e9 a data na que os mortos xulgan aos vivos e que lles levamos flores para facermos que o seu xu\u00edzo non sexa moi severo con n\u00f3s. Relataban mesmamente naqueles tempos da mi\u00f1a infancia que s\u00f3 haber\u00e1 xustiza no mundo cando os vivos saiban o que sufriron os mortos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Cae a tarde. Estou no camposanto da mi\u00f1a parroquia. Aqu\u00ed fican enterrados os meus pais e tres irm\u00e1ns, os av\u00f3s e demais familiares. Os seus rostros xiran na mi\u00f1a cabeza como o fan os d\u00edas e as noites, as estaci\u00f3ns e os anos. E nunca paran de xirar. Forman parte dese coro de voces que canta todos os d\u00edas na mi\u00f1a cachola.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-2383\" alt=\"dia de defuntos 3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-3-300x225.jpg\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-3-300x225.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/10\/dia-de-defuntos-3.jpg 480w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Ao anoitecer, sobre os sepulcros treme a luz do outono, estaci\u00f3n na que toda a natureza est\u00e1 coma suspendida na s\u00faa explosi\u00f3n crom\u00e1tica e nada se apura, na que o tempo minora o seu paso, case se det\u00e9n, ata que unha noite a sorprenden os primeiros xeos do inverno: as xeadas, o sol, a choiva, o vento van borrando os nomes dos mortos inscritos no m\u00e1rmore das campas. Finalmente acabar\u00e1n por ser esquecidos como, ao parecer, o foron sempre dende o principio. Reina un silencio de morte no cemiterio, ata onde me levou a delicada beleza e o perfume das flores, mentres me pregunto: Esquecen os mortos os vivos? \u00c9 verdade que n\u00f3s axi\u00f1a nos esquecemos deles? E p\u00f3dese ter unha certa intimidade coa morte? Non o sei, pero hai persoas que dan esa impresi\u00f3n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0Unha das cousas que m\u00e1is chamou a mi\u00f1a atenci\u00f3n en Chilo\u00e9, Porto Mont e Porto Varas, al\u00f3 no sur de Chile, foron os camposantos. Pequenos, medianos ou un pouco m\u00e1is grandes, todos amosaban unha face resplandecente. Constru\u00eddos \u00a0xeralmente nas ladeiras de suaves picoutos, brillaban ao lonxe e ped\u00edan que os mirasen: brancos, limpos, coidados, &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2379\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O d\u00eda no que os vivos visitamos o pa\u00eds dos mortos<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2379"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2379"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2379\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2384,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2379\/revisions\/2384"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2379"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2379"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2379"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}