{"id":2442,"date":"2014-11-16T07:00:04","date_gmt":"2014-11-16T07:00:04","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2442"},"modified":"2014-11-14T09:06:12","modified_gmt":"2014-11-14T09:06:12","slug":"os-paxaros-non-son-bos-ornitologos","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2442","title":{"rendered":"Os paxaros non son bos ornit\u00f3logos"},"content":{"rendered":"

\"Maquetaci\u00f3n<\/a>X. Ricardo Losada.<\/strong><\/em>\u00a0<\/strong>“Para meu irm\u00e1n Tucho, que se escondeu\/Para meus pais, que o atopar\u00e1n”.\u00a0<\/em>Lendo unha novela extraordinaria de Siri Hustvedt, El mundo deslumbrante,<\/i> at\u00f3pome cunha desas coincidencias que nos encanta a certo tipo de lectores. Unha adivi\u00f1a que me contara un profesor aos dez anos: Que \u00e9 algo tan fr\u00e1xil que rompe ao dicir o seu nome? <\/i>Pero o encanto da feliz coincidencia r\u00f3mpese nada m\u00e1is ler a soluci\u00f3n (o silencio), que non recordaba. De neno, cando a revelou aquel profesor, fascinoume cunha alegr\u00eda pueril e luminosa, a alegr\u00eda dun neno que resolve un enigma e non desexa m\u00e1is que contarllo a outro. Agora, sen embargo, lendo este erudito libro, interr\u00f3game con enigmas a\u00ednda m\u00e1is dif\u00edciles. Existe o silencio? Se existe, que \u00e9? Unha presenza ou unha ausencia? Cando digo Silencio<\/i>, mato o silencio ou simplemente o oculto? Se o mato, como \u00e9 posible que volva en canto calo? Acaso pode resucitar? Se non o mato, onde se meteu? Acaso existe outra dimensi\u00f3n?<\/p>\n

\"silencio\"<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Creo que a enorme diferenza entre esas d\u00faas reacci\u00f3ns \u00e9 significativa. Poder\u00eda dicirse que \u00e9 a diferenza entre unha mente infantil e unha mente madura, entre unha mente fr\u00edvola e unha mente intelectual. Non o dubido. Pero comezo a estar cansado desa madurez inquisitiva que deber\u00eda traer sabedor\u00eda e s\u00f3 trae preguntas cuxas respostas levan a outras preguntas, a\u00ednda m\u00e1is dif\u00edciles. S\u00e1ndor M\u00e1rai, despois de esparexer as cinzas da muller no mar, escribiu no seu diario: \u201cTragouna o oc\u00e9ano e no seu lugar queda a Nada que est\u00e1 m\u00e1is presente que calquera outra cousa que exista\u201d. M\u00e1rai ti\u00f1a 86 anos e estaba tan deprimido que decidiu que a soluci\u00f3n a todas as preguntas era a Nada, unha Nada que, por ser como o silencio, tam\u00e9n rompe ao dicir o seu nome, levouno a preguntas a\u00ednda m\u00e1is dif\u00edciles, que s\u00f3 soubo contestar co suicidio.<\/p>\n

\u00a0\"vello<\/a>\u00a0\u00a0 Eu n\u00e9gome a ser tan pesimista. E desde hai un tempo (pode que desde que superei os cincuenta) busco esperanza nesa frase que, quizais influenciado polos cl\u00e1sicos grecolatinos, nunca me gustou: Os vellos son coma nenos. <\/i>Desexo con todo o meu coraz\u00f3n que sexa certa. Ser\u00eda fermoso que aos 80 anos, cando algu\u00e9n me conte unha adivi\u00f1a como esta: Que cousa \u00e9, que cousa \u00e9, que voa sen ter \u00e1s e corre sen ter p\u00e9s?, <\/i>eu, tras o\u00edr a soluci\u00f3n (o tempo), non pregunte se o tempo e obxectivo ou subxectivo, emp\u00edrico ou transcendental. Simplemente me po\u00f1a contento, como un neno que atopa algo escondido e o esconde noutro sitio, porque pode contarlle a outro esa mesma adivi\u00f1a, sabendo a soluci\u00f3n.<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

X. Ricardo Losada.\u00a0“Para meu irm\u00e1n Tucho, que se escondeu\/Para meus pais, que o atopar\u00e1n”.\u00a0Lendo unha novela extraordinaria de Siri Hustvedt, El mundo deslumbrante, at\u00f3pome cunha desas coincidencias que nos encanta a certo tipo de lectores. Unha adivi\u00f1a que me contara un profesor aos dez anos: Que \u00e9 algo tan fr\u00e1xil que rompe ao dicir o … Seguir lendo Os paxaros non son bos ornit\u00f3logos<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2442"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2442"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2442\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2449,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2442\/revisions\/2449"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2442"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2442"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2442"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}