{"id":2698,"date":"2015-01-03T07:00:53","date_gmt":"2015-01-03T07:00:53","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2698"},"modified":"2015-01-02T09:21:45","modified_gmt":"2015-01-02T09:21:45","slug":"mais-banville-please","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2698","title":{"rendered":"M\u00e1is Banville, please!"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><b><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/eclipse.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-2700\" alt=\"eclipse\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/eclipse-189x300.jpg\" width=\"170\" height=\"270\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/eclipse-189x300.jpg 189w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/eclipse.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 170px) 100vw, 170px\" \/><\/a>Ant\u00f3n Riveiro Coello<\/i><\/b>. Non \u00e9 a primeira vez que falo aqu\u00ed de John Banville, o escritor irland\u00e9s que se desdobra en Benjamin Black para nos agasallar con novelas negras de calidade protagonizadas polo forense Quirke: \u00a0<i>O segredo de Christine, O outro nome de Laura, Na procura de April, Morte no ver\u00e1n<\/i> e <i>Vinganza<\/i>. Concretamente falaba neste caf\u00e9 da \u00faltima novela negra <i>A loura de ollos negros<\/i>, protagonizada agora polo m\u00edtico detective Philip Marlowe, que volv\u00eda medio s\u00e9culo despois polo convite expreso que os herdeiros de Raymond Chandler lle fixeron a John Banville, mellor dito, a Benjamin Black, que \u00e9 o autor da novela. <!--more-->Esta dobre identidade \u00e9 un xogo que vai m\u00e1is al\u00e1 do seud\u00f3nimo e que intenta diferenciar a ambici\u00f3n da s\u00faa narrativa, de moito m\u00e1is alcance a de John Banville que a de Benjamin Black. Con todo, e para desesperaci\u00f3n de moitos lectores do x\u00e9nero negro, que gustan da velocidade das tramas, as novelas de Benjamin Black tam\u00e9n est\u00e1n tocadas por unha calidade est\u00e9tica f\u00f3ra do com\u00fan e adoita demorarse nas descrici\u00f3ns e no desenvolvemento das historias.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/banville-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-2701\" alt=\"banville 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/banville-2-300x166.jpg\" width=\"300\" height=\"166\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/banville-2-300x166.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/banville-2.jpg 460w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>John Banville \u00e9 outra cousa. Libros como <i>O mar, Os infinitos, O intocable, Imposturas, Cop\u00e9rnico, Antiga luz<\/i> ou <i>Eclipse<\/i>, que \u00e9 a novela que hoxe traio ao caf\u00e9, son obras tan contundentes que cada vez o achegan m\u00e1is ao Premio N\u00f3bel. M\u00e9ritos non lle faltan. E \u00e9 que o m\u00e1is salientable dos seus libros \u00e9 esa prosa iluminada, fermosa e subxugante que se imp\u00f3n por riba de calquera trama e historia. John Banville usa a lingua cunha finura e unha est\u00e9tica tan alta que te envolve cunha morea de imaxes, met\u00e1foras e adxectivos que fan das s\u00faas frases un elaborado crisol l\u00edrico.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Tal acontece en <i>Eclipse<\/i>, onde se conta a historia dun actor que, logo de ficar mudo no escenario, procura o acubillo na vella casa familiar, onde pasou parte da s\u00faa vida e onde poder\u00e1 atoparse consigo mesmo. A trama da novela non ten moitas m\u00e1is cousas, nin demasiados personaxes: unha muller que tam\u00e9n coquetea co fracaso, unha filla depresiva que hai tempo fuxiu del, o vello veci\u00f1o que coida da casa coa s\u00faa filla adolescente e, sobre todo, as pantasmas que adoitan ocupar algunhas das estancias da casa. O protagonista, Alexander Cleave, vai debullando episodios da s\u00faa vida dun xeito un tanto an\u00e1rquico e a tensi\u00f3n da novela, unha vez m\u00e1is, non est\u00e1 na trama sen\u00f3n nas propias palabras deses recordos e sensaci\u00f3ns que John Banville f\u00eda con seda. \u00a0<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/banville-3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-2702\" alt=\"banville 3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/banville-3.jpg\" width=\"122\" height=\"168\" \/><\/a>Sospeito que a moitos lectores este libro lles provocar\u00e1 fast\u00edo, estra\u00f1amento e mesmo estar\u00e1n tentados de pechar un libro ateigado de digresi\u00f3ns, estilismo ret\u00f3rico e unha indefinici\u00f3n de personaxes que non rematan por se involucrar na historia. Mais, aos amantes da forma e da palabra, far\u00e1senos dif\u00edcil non ter a percepci\u00f3n de que, por tras desta novela aparentemente \u201caburrida\u201d, hai unha alta lecci\u00f3n de literatura. M\u00e1is Banville, please!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ant\u00f3n Riveiro Coello. Non \u00e9 a primeira vez que falo aqu\u00ed de John Banville, o escritor irland\u00e9s que se desdobra en Benjamin Black para nos agasallar con novelas negras de calidade protagonizadas polo forense Quirke: \u00a0O segredo de Christine, O outro nome de Laura, Na procura de April, Morte no ver\u00e1n e Vinganza. Concretamente falaba &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2698\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">M\u00e1is Banville, please!<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[13,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2698"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2698"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2698\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2703,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2698\/revisions\/2703"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2698"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2698"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2698"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}