{"id":2824,"date":"2015-03-19T07:00:05","date_gmt":"2015-03-19T07:00:05","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2824"},"modified":"2015-03-14T19:25:26","modified_gmt":"2015-03-14T19:25:26","slug":"sutura-a-arte-cura","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2824","title":{"rendered":"Sutura, a arte cura"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/sutura1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-2827 alignleft\" alt=\"sutura\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/sutura1-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/sutura1-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/sutura1.jpg 448w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Mar\u00eda \u00c1lvarez.<\/strong><\/em>\u00a0\u201cSutura\u201d (land art, humilde instalaci\u00f3n na natureza, ou como cada un prefira chamarlle) xurdiu -entre moitas outras obras- dunhas xornadas art\u00edsticas levadas a cabo na primavera do 2007 en Arou. Co gallo dunha revisi\u00f3n da figura de Man, o alem\u00e1n de Camelle, celebrouse unha xuntanza de artistas pl\u00e1sticos que xa traballaran previamente co contorno natural. <!--more-->Nils-Udo, artista de longa e reco\u00f1ecida traxectoria internacional (magn\u00edficos traballos, p\u00f3dense apreciar en numerosas p\u00e1xinas de Internet), foi o gu\u00eda da experiencia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Primeira parte: Camelle. Hai anos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">En Camelle, hai tempo, viviu un alem\u00e1n. Pode que vivisen outros, seguro que si, pero este do que falo era especial. Un home fraco, con especial gusto polas artes e a natureza, que foi dar a Camelle como pod\u00eda ter chegado a outro lugar. Uns din que ficou namorado dunha muller, outros din que o que o amarrou a esa vila foi a beleza violenta da s\u00faa costa, e a s\u00faa propia vocaci\u00f3n de n\u00e1ufrago. O caso \u00e9 que al\u00ed quedou, e no peirao, ao longo de trinta anos, fixo o seu pazo de anacoreta.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Non podo evitar preguntarme qu\u00e9 buscaba Man -o alem\u00e1n de Camelle- naquelas pedras que amoreaba, erixindo esculturas gaudinianas ante a mirada -m\u00e1is burlona que admirada- dos que pasaban por al\u00ed.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Segunda parte: Arou. 2007.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A arte cura.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ou polo menos, iso lles digo eu aos meus alumnos cando preguntan: \u201cAi, profe, e para que serve a arte?\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A arte cura, nenos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Son tantas as respostas certas, tantas as posibilidades e usos: que se representar a natureza, que se expresar as emoci\u00f3ns, que se buscar a esencia da existencia, que se decorar unha parede&#8230;; non obstante, para min, o mellor servizo que nos pode facer a arte segue a ser o mesmo:<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A arte cura, nenos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Non hai receitas nin doses establecidas, non \u00e9 remedio de toses nin reumas, pero a arte \u00e9 quen, dou fe, de curar feridas da alma, mal de amores, medos,\u00a0 tristuras, noites de insomnio, e d\u00edas de nin fu nin fa. \u00c9 necesario, iso si, enfrontarse a ela coa mente aberta e os ollos limpos, con esp\u00edrito curioso e ganas de traballar. E nada de pensar en di\u00f1eiros nin en famas, que os prestixios distraen e entorpecen o \u00e1nimo de artista.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Durante tres d\u00edas chuviosos de maio do 2007, na Costa da Morte, entre Camelle e Arou, un grupo de persoas\u00a0 &#8211; vellos amigos alg\u00fans, outros futuros &#8211; compartiron miradas, orballos, experimentos visuais coa paisaxe, ganas de aprender de Nils-Udo (outro alem\u00e1n a mover pedras) e dos demais. Houbo sincron\u00eda e boa onda, a sombra fraca de Man a acompa\u00f1ar os visitantes. Eu tiven a sorte de estar a\u00ed.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">As\u00ed, si.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">&#8211;\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A arte cura, nenos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Quizais por iso, entre tanta beleza, enorme e dram\u00e1tica, das costas de Arou, o meu ollo ficou nunha fenda nas rochas. Fenda como ferida, aberta polo mar, onda tras onda, por d\u00edas, por anos, por s\u00e9culos. Quizais por iso, tentei sandala, cos\u00edn na fenda, fixen sutura.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Non sei se fun quen de curala. Ela a min, si (a arte cura, nenos).<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mar\u00eda \u00c1lvarez.\u00a0\u201cSutura\u201d (land art, humilde instalaci\u00f3n na natureza, ou como cada un prefira chamarlle) xurdiu -entre moitas outras obras- dunhas xornadas art\u00edsticas levadas a cabo na primavera do 2007 en Arou. Co gallo dunha revisi\u00f3n da figura de Man, o alem\u00e1n de Camelle, celebrouse unha xuntanza de artistas pl\u00e1sticos que xa traballaran previamente co contorno &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2824\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Sutura, a arte cura<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,53],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2824"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2824"}],"version-history":[{"count":7,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2824\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3183,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2824\/revisions\/3183"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2824"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2824"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2824"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}