{"id":2858,"date":"2015-01-28T07:00:12","date_gmt":"2015-01-28T07:00:12","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2858"},"modified":"2015-01-25T18:25:26","modified_gmt":"2015-01-25T18:25:26","slug":"paseos-por-paris","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2858","title":{"rendered":"Paseos por Par\u00eds"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><b><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/peaton.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-2860 alignleft\" alt=\"peaton\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/peaton-196x300.jpg\" width=\"196\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/peaton-196x300.jpg 196w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/peaton-672x1024.jpg 672w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/peaton.jpg 1097w\" sizes=\"(max-width: 196px) 100vw, 196px\" \/><\/a>Rom\u00e1n Ar\u00e9n<\/i><\/b>. A descrici\u00f3n de Par\u00eds, os paseos pola capital francesa, son case un x\u00e9nero literario, con formas distintas: poes\u00eda, novela, ensaio&#8230; Un x\u00e9nero que dalg\u00fan xeito inaugura Baudelaire co <i>Spleen de Par\u00eds<\/i> e que conta con nomes como Victor Hugo, Walter Benjamin e o <i>Libro das pasaxes,<\/i> Apollinaire e <i>O paseante das d\u00faas beiras,<\/i> Breton en <i>Nadja,<\/i> Green en <i>Par\u00eds<\/i>, Patrick Modiano, L\u00e9o Mallet, o <i>Hotel do Norte<\/i> de Dabit, Boris Vian, o Maurice Sachs de <i>Par\u00eds Canalla<\/i> ou Franz Hessel. Sempre que se queira ler o mellor deste x\u00e9nero, sen d\u00fabida non se pode esquecer <i>Le pi\u00e9ton de Paris<\/i> (1939) de L\u00e9on-Paul Fargue (1876-1947), que agora aparece en espa\u00f1ol na editorial Errata Naturae, en traduci\u00f3n de Regina L\u00f3pez Mu\u00f1oz e con pr\u00f3logo de Andr\u00e9s Trapiello. <!--more-->En realidade a obra incl\u00fae tam\u00e9n <i>D\u2019Apr\u00e8s Paris<\/i> (1932), e une o poema en prosa do artigo xornal\u00edstico, a melancol\u00eda ao pracer.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Fargue, tan esquecido, foi un dos elos de uni\u00f3n da cadea que vai do Simbolismo (<i>Tancr\u00e8de, <\/i>1894<i>)<\/i> \u00e1s vangardas, pasando polas fantasistas. O seu nome non pode deixarse de lado cando un se interesa polo poema en prosa, o x\u00e9nero tan franc\u00e9s creado por Bertrand e Rabbe e que consagrou Baudelaire. A\u00ed est\u00e1 o mellor da obra de Fargue, que chega ao cumio con <i>Haute solitude<\/i> (1941).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Se o prestixio en vida e as amizades dos grandes axudasen de verdade \u00e1 gloria, Fargue estar\u00eda entre os grandes.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/fargue-man-ray.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-2861 alignright\" alt=\"fargue-man-ray\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/fargue-man-ray-217x300.jpg\" width=\"217\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/fargue-man-ray-217x300.jpg 217w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/fargue-man-ray.jpg 471w\" sizes=\"(max-width: 217px) 100vw, 217px\" \/><\/a>Creador de &lt;L\u2019art litt\u00e9rarie&gt; con Aldred Jarry, de &lt;Commerce&gt; con Paul Val\u00e9ry e Val\u00e9ry Larbaud, vencellado como poeta ao &lt;Mercure de France&gt;, un dos primeiros colaboradores de &lt;La nouvelle Revue Fran\u00e7aise&gt;, foi amigo de Joyce e Proust, de Mallarm\u00e9 e de Claudel, de Gide e de Debussy, de Schwob e de Satie, de Ravel e de Morand, de Radiguet e de Picasso, de Cocteau e de Malraux, dalg\u00fans surrealistas como Desnos, Soupault e Michaux&#8230; Algu\u00e9n d\u00e1 m\u00e1is?<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A calidade fundamental da s\u00faa obra bas\u00e9ase nos poemas en prosa de <i>Espace<\/i> (1929) e <i>Sous la lampe<\/i> (1929), en <i>Alta soedade<\/i> e nos <i>Poemas <\/i>(1905), pero tam\u00e9n no xornalismo brillante, melanc\u00f3lico e \u00e1xil do volume agora traducido de <i>D\u00e9jeuners de soleil<\/i> e <i>D\u00eeners de lune.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Un vitalista, un intuitivo disc\u00edpulo de Bergson, herm\u00e9tico \u00e1s veces como o seu mestre Mallarm\u00e9, lixeiro outras, cultivou unha poes\u00eda libre como a vida, pero non an\u00e1rquica, que mestura o serio e o lixeiro. Nel confl\u00faen alg\u00fans riscos de Rimbaud, de Laforgue, de Huysmans e de Mallarm\u00e9, pero con voz propia, nun ton de impresionista que se vai cara ao on\u00edrico.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">En Galicia foi moi lido por \u00c1lvaro Cunqueiro, que traduciu \u201cSoupir\u201d para o xornal &lt;El compostelano&gt; en marzo de 1935.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rom\u00e1n Ar\u00e9n. A descrici\u00f3n de Par\u00eds, os paseos pola capital francesa, son case un x\u00e9nero literario, con formas distintas: poes\u00eda, novela, ensaio&#8230; Un x\u00e9nero que dalg\u00fan xeito inaugura Baudelaire co Spleen de Par\u00eds e que conta con nomes como Victor Hugo, Walter Benjamin e o Libro das pasaxes, Apollinaire e O paseante das d\u00faas beiras, &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2858\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Paseos por Par\u00eds<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,10,28],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2858"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2858"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2858\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2880,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2858\/revisions\/2880"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2858"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2858"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2858"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}