{"id":2881,"date":"2015-01-27T07:00:21","date_gmt":"2015-01-27T07:00:21","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2881"},"modified":"2015-01-26T16:28:29","modified_gmt":"2015-01-26T16:28:29","slug":"arredor-do-concerto-para-violin-e-orquestra-no-2-de-sergei-prokofiev","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2881","title":{"rendered":"Arredor do &#8220;Concerto para viol\u00edn e orquestra n\u00ba 2&#8221; de Sergei Prokofiev"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-2882\" alt=\"prokofiev\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Alberto Pi\u00f1eiro.\u00a0<\/strong><\/em>O d\u00eda que o compositor ruso Sergei Prokofiev morreu, o 5 de marzo de 1953, a Uni\u00f3n Sovi\u00e9tica estaba m\u00e1is pendente doutro pasamento, o de Xos\u00e9 Stalin, polo que a partida dun dos maiores xenios musicais do s\u00e9culo XX pasou inxustamente a un segundo plano; por\u00e9n, o feito de compartir a l\u00fagubre efem\u00e9ride \u00a0co \u201chome de aceiro\u201d, que \u00e9 o que significa <i>Stalin<\/i> en ruso, acabar\u00eda favorecendo a lembranza do cabodano do autor de obras tan co\u00f1ecidas coma o conto infantil <i>Pedro e o lobo<\/i>, os ballets <i>Romeo e Xulieta <\/i>e <i>A Cincenta<\/i>, a <i>Suite escita<\/i>, a \u00f3pera <i>Guerra e Paz<\/i>,<!--more--> as tres <i>Sonatas de guerra<\/i>, os seus cinco concertos para piano e orquestra ou a <i>Sinfon\u00eda n\u00famero 5<\/i>, entre outras moitas pezas que o erixen nun dos referentes culturais da Rusia comunista, malia que nalg\u00fans casos, como por mor do traballo <i>Conto dun home aut\u00e9ntico<\/i>, fose v\u00edtima da censura por parte do mesmo r\u00e9xime que o hab\u00eda condecorar co Premio Stalin no ano 1952.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00c9, xa que logo, extenso o cat\u00e1logo de obras de Prokofiev merecedoras dunha rese\u00f1a ou dun comentario sempre subxectivo, pero entre todas elas quero aproveitar os caracteres desta fiestra para recomendar un dos seus concertos para viol\u00edn, en concreto o n\u00famero 2, en sol menor, opus 63, que no parcial\u00edsimo canon ou escala de quen lles escribe figura no Olimpo deste tipo de composici\u00f3n, a car\u00f3n do de Johannes Brahms, op. 77; do de Tchaikovski, op. 35; do de Beethoven, op. 61; e do n\u00famero 5 de Mozart, K. 219, polo que sempre tiven unha especial predilecci\u00f3n, conformando todos eles o meu particular pentateuco sagrado de concertos para viol\u00edn e orquestra.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-2883\" alt=\"prokofiev 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-2.jpg\" width=\"194\" height=\"259\" \/><\/a>Pero como ben saben os amantes da m\u00fasica cl\u00e1sica, ou digamos mellor da m\u00fasica culta por falarmos dun autor do s\u00e9culo XX, polo tanto moi posterior ao clasicismo, ademais do compositor, na valoraci\u00f3n dunha obra pesa, e moito, o int\u00e9rprete, e trat\u00e1ndose dunha gravaci\u00f3n, evidentemente tam\u00e9n a discogr\u00e1fica. E malia que non escoitei todas as interpretaci\u00f3ns rexistradas en CD do <i>Concerto para viol\u00edn e orquestra n\u00ba 2<\/i> de Prokofiev, entre as que tiven a sorte de gozar quero destacar a de Maxim Vengerov, acompa\u00f1ado pola Orquestra Sinf\u00f3nica de Londres, baixo a direcci\u00f3n de Mstislav Rostropovich, nunha gravaci\u00f3n da Teldec do ano 1997. Como segundo prato do mesmo CD, atoparemos tam\u00e9n o <i>Concerto para viol\u00edn n\u00ba 2<\/i> de Shostakovich, nunha acertada maridaxe musical por parte da discogr\u00e1fica.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Non vou dicir que co\u00f1ezo persoalmente o violinista nado en Novosibirsk, Siberia, o 20 de agosto de 1974, porque iso ser\u00eda mentir de xeito innecesario, malia que tiven a tentaci\u00f3n de chamalo ao seu m\u00f3bil para entrevistalo cando conduc\u00eda con Xos\u00e9 Manuel Tri\u00f1anes o programa \u201cA casa da m\u00fasica\u201d en Barbanza Radio; por\u00e9n, debo admitir que cheguei tanto ao seu m\u00f3bil como \u00e1 s\u00faa m\u00fasica da man doutro violinista que o co\u00f1ec\u00eda mellor, e co que compart\u00edn piso cando estudaba en Compostela, Juan Carlos G\u00f3mez R\u00edos, venezolano e galego de raigame, actual integrante da Orquestra Sinf\u00f3nica de Tenerife e irm\u00e1n de Jos\u00e9 Luis, ga\u00f1ador este \u00faltimo do Premio Solti de direcci\u00f3n orquestral no ano 2010, sendo o primeiro e \u00fanico espa\u00f1ol en acadar o galard\u00f3n, e ao que tiven a fortuna de poder traer a Boiro hai xa m\u00e1is dunha d\u00e9cada, en 2004, para que nos agasallase, nunha velada inesquecible, coa interpretaci\u00f3n de varios \u201ccaprichos\u201d de Paganini, entre outras p\u00e1xinas inmortais. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-2884\" alt=\"prokofiev 3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-3-300x150.jpg\" width=\"300\" height=\"150\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-3-300x150.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/01\/prokofiev-3.jpg 600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Pero volvendo a seu irm\u00e1n, no piso que compartiamos acostumaba po\u00f1er discos de Maxim Vengerov que acompa\u00f1aba co seu viol\u00edn, sendo o movemento m\u00e1is repetido no reprodutor o segundo do concerto recomendado, un <i>andante assai<\/i> que se inicia cun pizzicato tan simple como marabilloso, e no que xorde un deleitoso par\u00e1grafo sonoro a cargo\u00a0 do viol\u00edn solista, repetido decontado pola orquestra, nunha p\u00e1xina de partitura que semella querer demostrar ao mundo da arte que as obras m\u00e1is fermosas son decote as m\u00e1is sinxelas. Outra cousa son as dificultades que carrexa para o artista dar co cami\u00f1o da sinxeleza.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n<p style=\"text-align: justify;\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Alberto Pi\u00f1eiro.\u00a0O d\u00eda que o compositor ruso Sergei Prokofiev morreu, o 5 de marzo de 1953, a Uni\u00f3n Sovi\u00e9tica estaba m\u00e1is pendente doutro pasamento, o de Xos\u00e9 Stalin, polo que a partida dun dos maiores xenios musicais do s\u00e9culo XX pasou inxustamente a un segundo plano; por\u00e9n, o feito de compartir a l\u00fagubre efem\u00e9ride \u00a0co &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2881\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Arredor do &#8220;Concerto para viol\u00edn e orquestra n\u00ba 2&#8221; de Sergei Prokofiev<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[56,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2881"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2881"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2881\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2903,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2881\/revisions\/2903"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2881"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2881"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2881"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}