{"id":3361,"date":"2015-05-01T06:00:08","date_gmt":"2015-05-01T06:00:08","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3361"},"modified":"2015-05-01T09:14:32","modified_gmt":"2015-05-01T09:14:32","slug":"a-asasina","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3361","title":{"rendered":"A asasina"},"content":{"rendered":"<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/asesina.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-full wp-image-3362 alignright\" alt=\"asesina\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/04\/asesina.jpg\" width=\"274\" height=\"184\" \/><\/a><em><strong>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0<\/strong><\/em>Cando co\u00f1ec\u00edn a se\u00f1ora To\u00f1a, hai m\u00e1is de trinta anos, buscando datos sobre aqueles esmolantes que andaban polas casas labregas \u00e1 procura dun prato de comida ou dun alpendre onde pasar a noite, xeralmente a troco dalg\u00fan traballo temporal, nin ela nin eu sabiamos que o conto se \u00eda repetir, nin que a ela s\u00f3 lle quedaban uns meses de vida. <!--more-->E s\u00f3 a min, por forasteiro e desco\u00f1ecido, me foi confiado o seu grande secreto, \u00abque nin o cura que mo perdoou puido quitarme a amargura do corpo\u00bb.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">A cousa chegou por aquilo de que quen ten un traballo ten un tesouro, e do malo que \u00e9 ter que mendigar o sustento a troco do que sexa, de todo iso das consabidas consignas de pan, traballo e liberdade que tanto se botan de menos, e faloume de como moitas daquelas persoas que ela lembraba vi\u00f1an pola aldea a traballar polo caldo e s\u00f3 polo caldo, que nin un seguro \u00f3 que ampararse ti\u00f1an, e por non ter non ti\u00f1an nin con que marchar de polis\u00f3n \u00f3 estranxeiro. E por necesitados eran explotadas, e sab\u00edano, e resign\u00e1banse.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">E a\u00ednda que aquilo era o que hab\u00eda, a s\u00faa casa ti\u00f1a fama de caritativa, e se ben a s\u00faa casa non era ning\u00fan hospicio nin a s\u00faa coci\u00f1a a de ningunha beneficencia, sempre presumiron de que da s\u00faa porta ningu\u00e9n sa\u00edu de baleiro, se non hab\u00eda leite hab\u00eda caldo e se non hab\u00eda caldo hab\u00eda unha auga quente, pero sempre se agasallou a quen fose. A\u00ednda no velorio contaba unha neta os m\u00e9ritos que a ti\u00f1an elevado \u00f3 cume do ceo.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Ela daba o que boamente pod\u00eda, a\u00ednda que poucas veces o pan fose fresco, e se o esmolante botaba unha man nos labores do campo, ata pod\u00eda gozar o luxo e a deferencia dunha tallada de carne, porque sempre era mellor darllo \u00f3s pobres ca tirarllo \u00e1s gali\u00f1as.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">A mesma \u00abcunca do pobre\u00bb, como tal cunca, e de uso exclusivo para quen vi\u00f1ese pola porta, estaba sempre a un lado do vertedoiro, e cando un pobre se acercaba, os rapaces da casa xa sab\u00edan que hab\u00eda que deixar sitio no poio da porta, ou, se chov\u00eda, o segundo chanzo da escaleira para que aquel sentase como se fose unha mesa con mantel, que a caridade, a\u00ednda que non te\u00f1a protocolo ten boa vontade. Aqu\u00ed non se conta que, algunha vez, antes de servir o pan que \u00eda facer sopas na auga sen verzas, hab\u00eda que rasparlle o balor, mais, como queira que fose, ensopado sempre quec\u00eda o est\u00f3mago e devolv\u00edalle a cor \u00e1 cara. E tam\u00e9n, a\u00ednda que moitas veces a cunca do pobre conservaba os baballos doutro esmolante, o est\u00f3mago quedaba satisfeito e a caritativa se\u00f1ora en paz coa s\u00faa consciencia. Que onde non hai pan toda codia \u00e9 pastel. E a\u00ednda que a caridade non \u00e9 obrigatoria, tan de boa xente \u00e9 agradecer o dado como dar do que se ten ou pode.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Pero quixo a mala sorte que un daqueles pobres que vi\u00f1an pola casa, despois de tomar a s\u00faa cunca e seguir esmolando por outras casas da aldea, se sentise mal pola noite, e tivese que vir un m\u00e9dico que o mandou para o hospital de pobres, e \u00f3s poucos d\u00edas, na vez del, quen volveu pola aldea foi a nova de que o pobre morrera, \u00f3 parecer por algo que lle fixo mal, seguramente algunha comida en mal estado, e foi o\u00edr iso e a se\u00f1ora To\u00f1a, que daquela non chegaba \u00f3s corenta, sumiuse nunha profunda amargura, e non pod\u00eda deixar de lembrar, esperta ou en so\u00f1os, a cunca co balor en que lle servira unha auga quente ensopada con pan reseso, despois de que lle sachase tres regos de patacas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0Cando co\u00f1ec\u00edn a se\u00f1ora To\u00f1a, hai m\u00e1is de trinta anos, buscando datos sobre aqueles esmolantes que andaban polas casas labregas \u00e1 procura dun prato de comida ou dun alpendre onde pasar a noite, xeralmente a troco dalg\u00fan traballo temporal, nin ela nin eu sabiamos que o conto se \u00eda repetir, nin que &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3361\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A asasina<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,52,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3361"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3361"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3361\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3462,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3361\/revisions\/3462"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3361"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3361"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3361"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}