{"id":3496,"date":"2015-05-11T06:00:16","date_gmt":"2015-05-11T06:00:16","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3496"},"modified":"2015-05-11T11:20:38","modified_gmt":"2015-05-11T11:20:38","slug":"a-exquisita-colleita-do-1915-billie-holiday-orson-wells-edith-piaf","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3496","title":{"rendered":"A exquisita colleita do 1915: Billie Holiday, Orson Wells, \u00c9dith Piaf\u2026"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-3497 alignright\" alt=\"piaf 1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1-1024x1024.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1-900x900.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-1.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>No xogo dos aniversarios, centenarios ou efem\u00e9rides, nos que \u00e1s veces lembramos as datas de nacemento ou falecemento de figuras art\u00edsticas e culturais que nos interesan, o pasado mes lembramos aqu\u00ed a Billie Holiday, co gallo do seu centenario, pois a diva do jazz ti\u00f1a nacido un 7 de abril de 1915, un ano no que vi\u00f1eron ao mundo outros afamados persoeiros e personaxes. Nestes d\u00edas todos os medios celebraron o s\u00e9culo dun mito do celuloide e dun home de acentuada carnalidade e personalidade: Orson Wells (6\/05\/1915-10\/10\/1985).<!--more--> <i>Rosebud<\/i>, <i>Rosebud<\/i>\u2026, aquela magn\u00e9tica palabra a\u00ednda resoa na mi\u00f1a cabeza dende a primeira vez que mirei <i>Cidad\u00e1n Kane<\/i>. Aquela palabra era o arranque dunha pel\u00edcula, pero ao mesmo tempo o final dunha vida, esa \u00e9 a palabra que musita un moribundo e que \u00e9 a clave dunha pel\u00edcula que narra a vida dun neno que se converte en rico tras herdar unha mina e, como consecuencia deste feito, \u00e9 arrancado dos brazos de s\u00faa nai para levalo a ser educado segundo a nova condici\u00f3n social.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pero do fen\u00f3meno Wells xa se falou e escribiu dabondo, e dos outros dous \u201cmonstros\u201d que alumeou aquela exquisita colleita do 1915: Frank Sinatra (12\/12\/15-14\/05\/1998) e Ingrid Bergman (29\/08\/1915-29\/08\/1982), axi\u00f1a ser\u00e1n rememorados en case todos os medios. Pero naquel mesmo ano de graza ou desgraza, segundo se mire, cando Europa estaba metida en plena guerra, tam\u00e9n veu \u00e1 luz en Par\u00eds outra das mulleres que poboan a mi\u00f1a \u201cCaligraf\u00eda sonora feminina\u201d.<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-3498 alignleft\" alt=\"piaf 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-2-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-2-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-2.jpg 540w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a> O 19 de decembro de 1915 naceu \u00c9dith Giovanna Gassion. Da estirpe da Bessie Smith e da Holiday, \u00c9dith Piaf tam\u00e9n tivo unha curta existencia. Faleceu aos 48 anos un 11 de outubro de 1963, s\u00f3 unhas horas antes que o seu amigo Jean Cocteau. Pero ademais, como aquelas damas de \u00e9bano, do mesmo xeito, a grande diva da <i>chanson fran\u00e7aise<\/i> corou unha vida torturada e atribulada polas turbulentas relaci\u00f3ns sentimentais (amores e desamores), adobadas con alcohol e drogas. Alcumada Gorrionci\u00f1o porque era tan mi\u00fada coma ese paxari\u00f1o (1,47 metros), ese pequeno recipiente de aparente fraxilidade conti\u00f1a un esp\u00edrito indom\u00e1bel, agochaba no seu interior unha misteriosa fortaleza que s\u00f3 se pode forxar logo de ter sobrevivido a un milleiro de naufraxios.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dotada dunha voz doente e desgarrada, a que foi musa do existencialismo durante a d\u00e9cada dos 50, comezou cantando nas r\u00faas e nos tugurios do barrio parisiense de Pigalle. Deste s\u00f3rdido ambiente arrancouna Louis Lepl\u00e9e, xerente do Cabaret Gerney\u2019s. Pero tralo asasinato do empresario e protector, \u00c9dith volveu \u00e1 r\u00faa e entregouse ao alcohol e \u00e1s drogas, co cal alimentou a\u00ednda m\u00e1is a n\u00f3mina dos seus tormentos existenciais. O compositor Raymond Asso, quen logo foi o seu mentor e amante, e a pianista Margarite Monnot rescat\u00e1rona do esquecemento e convert\u00e9rona nunha estrela.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Logo de devorar amantes coma se fosen p\u00edlulas, namorouse tolamente do boxeador Marcel Cerdan, pese a que estaba casado. Despois de tres anos de relaci\u00f3n, este morreu nun accidente de aviaci\u00f3n cando se dirix\u00eda a Nova York para xuntarse con ela (1949). A Piaf afundiuse. Sufriu unha depresi\u00f3n de elefante. Sa\u00edu do pantano con drogas e tranquilizantes. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-3499 alignright\" alt=\"piaf 3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-3-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-3-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-3-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-3-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/piaf-3.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Aquela mi\u00fada muller, que chusp\u00eda en cada nota a traxedia dunha existencia esculpida a golpes de miseria, pero tam\u00e9n de bohemia e aplausos, foi un referente vocal para toda a xeraci\u00f3n francesa da posguerra europea. De feito, cando morreu, entre outras moitas doenzas, v\u00edtima dun cancro, ao seu pasamento asistiron unhas 40 mil persoas, entre as cales hab\u00eda reco\u00f1ecidas personalidades e compa\u00f1eiros do espect\u00e1culo, entre outros: Marlen Dietrich, Toni Rossi, Charles Aznavour, a quen promoveu como cantante, e Gilbert B\u00e9caud, ao que lanzou ao \u00e9xito. Como legado, o Gorrionci\u00f1o, despois dunha curta vida tan atormentada como talvez nunca imaxinara, deixounos un feixe de magn\u00edficas melod\u00edas. Comproben, se queren, como a s\u00faa poderosa voz penetra ata as entra\u00f1as en temas tan afamados como <i>Non, je ne regrette rien<\/i>, <i>La vie en rose, Hymne \u00e0 l\u2019amour<\/i> ou <i>Les amantes de Paris<\/i>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0No xogo dos aniversarios, centenarios ou efem\u00e9rides, nos que \u00e1s veces lembramos as datas de nacemento ou falecemento de figuras art\u00edsticas e culturais que nos interesan, o pasado mes lembramos aqu\u00ed a Billie Holiday, co gallo do seu centenario, pois a diva do jazz ti\u00f1a nacido un 7 de abril de 1915, un ano &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3496\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A exquisita colleita do 1915: Billie Holiday, Orson Wells, \u00c9dith Piaf\u2026<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3496"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3496"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3496\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3503,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3496\/revisions\/3503"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3496"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3496"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3496"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}