{"id":3969,"date":"2015-07-30T06:00:31","date_gmt":"2015-07-30T06:00:31","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3969"},"modified":"2015-09-01T16:24:02","modified_gmt":"2015-09-01T16:24:02","slug":"cassandra-specks","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3969","title":{"rendered":"Cassandra &#038; Specks"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-3970 alignleft\" alt=\"Cassandra-billie\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie-1024x1024.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie-900x900.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cassandra-billie.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Aproveitando o material acumulado para o segundo volume da mi\u00f1a \u201cCaligraf\u00eda sonora feminina\u201d (\u201cdas divas dos oitenta e noventa at\u00e9 as novas aspirantes\u201d), at\u00f3pome dous nomes que este ano te\u00f1en publicado cadanseu disco: Cassandra Wilson e Cold Specks. Coido que, sendo bastante diferentes, os traballos destas donas de \u00e9bano merecen un pouco de atenci\u00f3n, malia a calor deste verao. No ano no que Billie Holiday (1915-1959) ter\u00eda cumprido un s\u00e9culo de vida, a cantante de jazz Casandra Wilson (Jackson-Mississipi, 1955) homenaxea a Lady Day cun \u00e1lbum co que lle d\u00e1 un novo xiro \u00e1 s\u00faa carreira art\u00edstica.<!--more--> Culminado outra vez coa s\u00faa voz afumada, <i>Coming Forth By Day<\/i> n\u00fatrese das ideas der Nick Launay, produtor dos \u00faltimos \u00e1lbums de Nick Cave &amp; The Bad Seeds, para vernizar cunha p\u00e1tina de contemporaneidade algunhas das mellores canci\u00f3ns da diva.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Para comezar, a voz de Cassandra \u00e9 coma unha rabu\u00f1ada na paisaxe do jazz: profunda e de textura escura. A diferenza doutras vocalistas, as s\u00faas cordas vocais de contralto non se proxectan por enriba dos o\u00edntes, coma se quixeran botarse a voar, sen\u00f3n que quedan a ras do chan, co cal inciden directamente nas tripas dos que escoitan con atenci\u00f3n.<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/casandra-3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-3971\" alt=\"casandra 3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/casandra-3-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/casandra-3-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/casandra-3-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/casandra-3-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/casandra-3.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a> Dende que debutou con <i>Point Of View<\/i> (1986) foi labrando unha traxectoria na que o poderoso timbre da s\u00faa voz e a s\u00faa dicci\u00f3n algo arrastrada, preto do blues, sempre actuou coma un feito diferencial, como tam\u00e9n a s\u00faa aposta polo <i>crossover<\/i> entre o jazz e as m\u00fasicas de ra\u00edz, e coma o seu aspecto, unha faciana afiada e desafiante coroada cunha mirada severa e anal\u00edtica e unha longa cabaleira con rastas douradas que para o seu \u00faltimo traballo despeiteouse co obxecto de subli\u00f1ar a s\u00faa cabeza leonina.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Con este compendio de doce novos temas, non \u00e9 a primeira vez que a Wilson entra nun estudio para gravar cl\u00e1sicos do jazz, pero si a primeira na que se mergulla de cheo no corpo compositivo de Billie Holiday. Un dos logros de <i>Coming Forth By Day<\/i> \u00e9 ter conseguido que as letras da Lady Day nos anos trinta e corenta soen arestora sen o matiz a veces sarc\u00e1stico e retranqueiro co que a diva maquillaba algunhas das mensaxes para fuxir do esc\u00e1ndalo p\u00fablico. Neste sentido, <i>Billie\u2019s Blues<\/i>, cantada pola Wilson adquire toda a crueza da que \u00e9 capaz unha letra que deixa entrever o maltrato. Tam\u00e9n acolle o disco unha inici\u00e1tica e resentida <i>Don\u2019t Explain<\/i> e unha esgazada <i>Strange Fruit<\/i>, un dos temas m\u00e1is co\u00f1ecidos e que xa ti\u00f1a rexistrado en <i>New Moon Daugther<\/i> (Blue Note, 1995) cunha aproximaci\u00f3n distinta, un pelo m\u00e1is inocente. Os \u00faltimos minutos do \u00e1lbum est\u00e1n dedicados \u00e1 \u00fanica composici\u00f3n propia, <i>Last Song (For Lester)<\/i>, onde a sure\u00f1a se imaxina a canci\u00f3n que a Holiday ter\u00eda interpretado no funeral de Lester Young, o saxofonista que foi o seu amante e man dereita ao longo de gran parte da s\u00faa andaina musical, se a familia de Young no llo tivese prohibido.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cassandra-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-3973\" alt=\"cassandra 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cassandra-2-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cassandra-2-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cassandra-2.jpg 660w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>A ecl\u00e9ctica carreira de Cassandra retorcese un pouco m\u00e1is con este <i>Coming Forth By Day<\/i>, t\u00edtulo que fai referencia ao libro cl\u00e1sico exipcio para axudar os mortos a superaren a s\u00faa viaxe cara \u00e1 outra vida. O anterior traballo, <i>Another Country<\/i> (2012), composto a d\u00fao co guitarrista Fabrizio Sotti, foi autoeditado e beb\u00eda sobre todo en fontes latinas e mediterr\u00e1neas. A s\u00faa capacidade de mutaci\u00f3n \u00e9 tam\u00e9n observable nas distancias curtas. As\u00ed, no modo en que integra canci\u00f3ns pop e rock nos seus discos para convertelos en est\u00e1ndares a disposici\u00f3n de outros cantantes. Para o o\u00ednte \u00e9 un reto escoitar c\u00f3mo un cl\u00e1sico do rhym\u2019n\u2019blues coma <i>I Can\u2019t Stand The Rain<\/i>, de Ann Peebles, se transmuta nunha obra de blues do Mississipi, ou c\u00f3mo <i>Blackbird<\/i>, dos Beatles, se transforma nunha balada sustentada sobre areas movedizas. Nese ir e vir dun a outro territorio sonoro \u00e9 onde entra en liza un dos puntos distintivos de Cassandra: a relaci\u00f3n con silencio e co espazo da voz dentro de toda a complexa amalgama r\u00edtmica e harm\u00f3nica do jazz. Estas gretas no ritmo explotounas especialmente no tributo a Miles Davis: <i>Traveling Miles<\/i> (1999). Logo de 30 anos de carreira, plantarse cun traballo baseado en cl\u00e1sicos pode ser interpretado coma un xeito de volver conectar con aquel impulso que prendeu a mecha que a levou ao mundo da m\u00fasica. Unha maneira de render culto aos seus devanceiros.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cold-Specks-video-608x465.png\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-3974\" alt=\"Cold-Specks-video-608x465\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cold-Specks-video-608x465-300x229.png\" width=\"300\" height=\"229\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cold-Specks-video-608x465-300x229.png 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/Cold-Specks-video-608x465.png 608w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Moito m\u00e1is nova e a\u00ednda m\u00e1is desco\u00f1ecida \u00e9 Cold Specks. Pero posiblemente \u00e9 o presente m\u00e1is ardente e o futuro m\u00e1is prometedor do chamado soul escuro. Somal\u00ed-canadense, pero residente en Londres, Al Spx tomou o seu nome art\u00edstico dunha li\u00f1a de texto do <i>Ulises<\/i> de James Joyce (<i>Born all in the dark wormy earth, <span style=\"text-decoration: underline;\">cold specks<\/span> of fire, evil, lights shining in the darkness<\/i>). Ela concibe o soul coma algo torturado, escuro e ateigado de cicatrices. Debutou no 2009 e editou o seu primeiro \u00e1lbum tres anos despois: <i>Predict A Graceful Expulsi\u00f3n<\/i>. Pero no segundo, <em>Neuroplasticity<b>,<\/b><\/em> pegou un brinco ao baleiro. Neste repertorio de doce cortes est\u00e1 esculpido a arte de ir ao negro e de explorar as zonas m\u00e1is tenebrosas da m\u00fasica popular, pero onde tam\u00e9n o rock aviva con alcohol as ascuas do blues e do folk primitivo. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cold-specks-neuroplasticity.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-3975\" alt=\"cold-specks-neuroplasticity\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cold-specks-neuroplasticity-300x300.jpg\" width=\"180\" height=\"180\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cold-specks-neuroplasticity-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cold-specks-neuroplasticity-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cold-specks-neuroplasticity-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cold-specks-neuroplasticity-900x900.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cold-specks-neuroplasticity.jpg 1000w\" sizes=\"(max-width: 180px) 100vw, 180px\" \/><\/a>Pensen, se queren, en Grinderman ou nos Bad Seeds despachando soul contrafeito, deforme, e acertar\u00e1n.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Este segundo traballo \u00e9, de feito, moito m\u00e1is \u00e1spero, rugoso e arisco que o primeiro. Un intempestivo lategazo de soul cheo de espi\u00f1as, g\u00f3spel oxidado e pop g\u00f3tico que transforma a Spx nunha sorte de cruce imposible entre PJ Harvey e Macy Gray. Unha garganta profunda e insond\u00e1bel. Un disco perverso e inquietante. Escoiten os dos \u00e1lbums e xa me dir\u00e1n. Se non lles gustan, te\u00f1an piedade deste vello medio tapia. E sen\u00f3n, lapiden, <i>please<\/i>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0Aproveitando o material acumulado para o segundo volume da mi\u00f1a \u201cCaligraf\u00eda sonora feminina\u201d (\u201cdas divas dos oitenta e noventa at\u00e9 as novas aspirantes\u201d), at\u00f3pome dous nomes que este ano te\u00f1en publicado cadanseu disco: Cassandra Wilson e Cold Specks. Coido que, sendo bastante diferentes, os traballos destas donas de \u00e9bano merecen un pouco de atenci\u00f3n, &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3969\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Cassandra &#038; Specks<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3969"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3969"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3969\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3977,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3969\/revisions\/3977"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3969"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3969"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3969"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}