{"id":4106,"date":"2015-09-03T06:00:22","date_gmt":"2015-09-03T06:00:22","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4106"},"modified":"2015-09-02T12:01:19","modified_gmt":"2015-09-02T12:01:19","slug":"pan-amor-e-plastilina","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4106","title":{"rendered":"Pan, amor e plastilina"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/plan-amor.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-4107\" alt=\"plan amor\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/plan-amor-300x300.jpg\" width=\"270\" height=\"270\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/plan-amor-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/plan-amor-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/plan-amor-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/plan-amor.jpg 600w\" sizes=\"(max-width: 270px) 100vw, 270px\" \/><\/a><em><strong>Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0<\/strong><\/em>Sei en alem\u00e1n boa parte de anatom\u00eda humana. Sempre gustei dos idiomas, da sonoridade estra\u00f1a das palabras, da s\u00faa fon\u00e9tica e expresividade. \u00c1s veces, s\u00f3 polo pracer de escoitar un idioma, son quen de estar horas vendo unha pel\u00edcula en ruso ou en h\u00fangaro sen saber que dia\u00f1os din.\u00a0Cando eu estaba a piques de encetar os trece anos, chegaron ao barrio d\u00faas irm\u00e1s exuberantes de catorce e dezaseis anos. Eran alem\u00e1s.<!--more--> A m\u00e1is nova, loura, e a maior, morena. Non lembro exactamente os seus nomes, pero non esquezo os seus corpos e a loita feroz de todos os rapaces das Casas Baratas por conquistarmos aquelas criaturas ex\u00f3ticas que s\u00f3 sab\u00edan falar o seu idioma e que, certamente, eran moi guapas. A\u00ednda hoxe non sei por que a loura, coido que se chamaba Elsa ou Emma, me escolleu a min, sendo m\u00e1is novo ca ela e infinitamente m\u00e1is inexperto nas cuesti\u00f3ns amatorias. A morena decantouse por outro m\u00e1is maior, e todas as tardes, os catro, entra\u00f1ab\u00e1monos nunha carballeira que hab\u00eda xunto ao r\u00edo e pasabamos horas bic\u00e1ndonos, primeiro cunha paix\u00f3n de abraio e despois con certo automatismo. Mentres morreabamos sen parar, coma se os nosos beixos fosen o alimento que sosti\u00f1a o mundo, a loura ti\u00f1a nas mans unha b\u00f3la de plastilina. Ela, que viv\u00eda en Alema\u00f1a, curiosamente nunca vira esa materia sint\u00e9tica, e encant\u00e1balle esmagala. Sempre o estaba facendo. As s\u00faas mans, brancas e afusadas, ul\u00edan tanto a plastilina que, cando eu a tocaba, ti\u00f1a a sensaci\u00f3n de que estaba a lle dar forma ao seu corpo fermoso.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/7-Pan-tostado.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-4108\" alt=\"7-Pan-tostado\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/7-Pan-tostado-300x264.jpg\" width=\"300\" height=\"264\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/7-Pan-tostado-300x264.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/7-Pan-tostado-1024x903.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/7-Pan-tostado-900x794.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/08\/7-Pan-tostado.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Ao cabo dos primeiros d\u00edas, a novidade murchou, e os bicos, que xa non eran o m\u00e1is importante, deron paso a outros intercambios acompa\u00f1ados de palabras. Foi as\u00ed como compartimos os idiomas nunha realidade equ\u00edvoca. Os nosos xogos viraron moito m\u00e1is excitantes, cando menos para min, porque agora as partes que acari\u00f1abamos levaban aparellados nomes fermosos que modelabamos na boca coma anacos de plastilina: <i>beizos, brust, p\u00e1lpebra, hinterbacke, orella, zunge, xeonllo, finger, unlla, auge, pirola, liebe, embigo&#8230;<\/i> Era pura anatom\u00eda comparada, delicias idiom\u00e1ticas coas que constru\u00edmos a nosa paix\u00f3n adolescente e establecemos unha linguaxe tan exclusiva para os sentidos que, cando ela marchou, ficaron as palabras coma os restos dun naufraxio. A\u00ednda hoxe, nos momentos \u00edntimos, xorde en min o desexo de nomear as partes do corpo en alem\u00e1n. Se non o fago en alta voz \u00e9 por non ter que dar m\u00e1is explicaci\u00f3ns das debidas. O certo \u00e9 que xa pasaron case corenta anos daquel ver\u00e1n intenso e non son quen de me formar nin tan sequera unha vaga idea de como era o rostro daquela loura innominada coa que aprend\u00edn en alem\u00e1n os abismos do amor e boa parte do corpo humano. O \u00fanico que puiden saber hai pouco, por medio dun familiar, \u00e9 que actualmente ela ten unha panadar\u00eda en Hamburgo, cousa que non me sorprendeu al\u00e1 moito porque estou certo de que as s\u00faas mans brancas saber\u00e1n amasar ben o pan.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0Sei en alem\u00e1n boa parte de anatom\u00eda humana. Sempre gustei dos idiomas, da sonoridade estra\u00f1a das palabras, da s\u00faa fon\u00e9tica e expresividade. \u00c1s veces, s\u00f3 polo pracer de escoitar un idioma, son quen de estar horas vendo unha pel\u00edcula en ruso ou en h\u00fangaro sen saber que dia\u00f1os din.\u00a0Cando eu estaba a piques &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4106\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Pan, amor e plastilina<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[13,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4106"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4106"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4106\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4109,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4106\/revisions\/4109"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4106"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4106"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4106"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}