{"id":4221,"date":"2015-09-21T06:00:19","date_gmt":"2015-09-21T06:00:19","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4221"},"modified":"2015-09-20T09:56:10","modified_gmt":"2015-09-20T09:56:10","slug":"doce-luas-de-hector-pose-e-alberto-rodriguez-farina","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4221","title":{"rendered":"Doce l\u00faas, de H\u00e9ctor Pose e Alberto Rodr\u00edguez Fari\u00f1a"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/doce-luas.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-4222\" alt=\"doce luas\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/doce-luas-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/doce-luas-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/doce-luas-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/doce-luas-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/doce-luas.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0<\/strong><\/em>Un home c\u00f3ntanos no seu diario a s\u00faa experiencia vital nunha vila mari\u00f1eira onde casa e vive das crebas que o mar desbota. Un d\u00eda a s\u00faa filla adolescente, Casilda, que toma ba\u00f1os seguindo a receita dun m\u00e9dico local, ve unha manda de arroaces preto da praia e d\u00e1 en nadar tras deles desaparecendo para sempre. Este \u00e9 o punto de partida de <i>Doce l\u00faas <\/i>(Ax\u00f3uxere, 2015)<i>, <\/i>un libro ins\u00f3lito, escrito dende a dor e que acolle a vida dunha vila e unha paisaxe que se fan tanxibles, non s\u00f3 polas fotos de Alberto Rodr\u00edguez Fari\u00f1a que acompa\u00f1an o texto sen\u00f3n tam\u00e9n, e sobre todo, pola forza afor\u00edstica das palabras de H\u00e9ctor Pose. <!--more-->O libro, inzado dun fraseo curto de altura, cifra o paso do tempo cun achado de met\u00e1foras que prenden na desolaci\u00f3n e nos po\u00f1en diante dun horizonte de dor no que acontece a vida dunha vila mari\u00f1eira. Di o autor-personaxe neste seu diario \u201cpo\u00e9tico\u201d (o argumento non \u00e9 importante neste libro) que as palabras son unha expresi\u00f3n imperfecta, mais as s\u00faas palabras int\u00e9granse con acerto nunha paisaxe e deixan en n\u00f3s algo f\u00edsico, unha saudade salitrosa, un pouso memorable que tam\u00e9n nos le a n\u00f3s por dentro. \u00c9 un libro breve na s\u00faa extensi\u00f3n, pero no que podemos, e debemos, facer moitas paradas, para degustar os intres coma unha experiencia propia, case metaf\u00edsica. A mesma lectura demorada que precisa un bo libro de poes\u00eda. As\u00ed podemos gozar desa especie de haikus que nos levan, coma unha despedida do mundo patrimonial, polo cemiterio, as festas, as romar\u00edas, as procesi\u00f3ns mar\u00edtimas, a soidade, a pesca ou a dor, por esa tradici\u00f3n que esmorece, por esa globalizaci\u00f3n que, como el di, expurga os espazos comunitarios e converte os velorios e os centros de sa\u00fade en term\u00f3metros de vida diante da morte. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/hector-pose.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-4223\" alt=\"hector pose\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/hector-pose-300x300.jpeg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/hector-pose-300x300.jpeg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/hector-pose-150x150.jpeg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/hector-pose-144x144.jpeg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/hector-pose.jpeg 400w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>O diario \u00e9 un tratado sociol\u00f3xico que tam\u00e9n acolle cr\u00edtica cando ten saudade da vangarda obreira do mar, cando nos fala da desfeita socioecon\u00f3mica que baleira a vila de xente moza, cando ve os baixos coma nichos ocupados ou cando reflexiona sobre os estorbos da arte dicindo que, se a est\u00e9tica prevalece sobre a funcionalidade, quen perde \u00e9 a cidadan\u00eda.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Nese percorrido vital, coa eterna cicatriz de Casilda sempre no peito, o personaxe al\u00edviase no alcol, na m\u00fasica e, sobre todo, na literatura. Bufafino, Iris Murdoch, Rivas, Blanco Amor, Rosal\u00eda, Olga Novo ou Van Morrison acompa\u00f1an o protagonista no seu penar, e nesa derrota asistimos \u00e1 queima dos d\u00edas e recollemos as s\u00faas crebas coma obxectos de valor, cousas que pos\u00faen a s\u00faa propia biograf\u00eda e que falan de n\u00f3s, desa nosa identidade que esmorece d\u00eda a d\u00eda e que o autor eterniza nun instante grazas \u00e1 luminosidade das s\u00faas palabras. Un libro intelixente, de significados, para pensar e ler devagar m\u00e1is dunha vez, se \u00e9 posible fronte ao mar. Paga a pena.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0Un home c\u00f3ntanos no seu diario a s\u00faa experiencia vital nunha vila mari\u00f1eira onde casa e vive das crebas que o mar desbota. Un d\u00eda a s\u00faa filla adolescente, Casilda, que toma ba\u00f1os seguindo a receita dun m\u00e9dico local, ve unha manda de arroaces preto da praia e d\u00e1 en nadar tras deles &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4221\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Doce l\u00faas, de H\u00e9ctor Pose e Alberto Rodr\u00edguez Fari\u00f1a<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[13,32,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4221"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4221"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4221\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4230,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4221\/revisions\/4230"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4221"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4221"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4221"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}