{"id":425,"date":"2014-01-31T10:26:19","date_gmt":"2014-01-31T10:26:19","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=425"},"modified":"2014-02-02T09:35:53","modified_gmt":"2014-02-02T09:35:53","slug":"diario-de-un-intoxicado-de-jules-boissiere","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=425","title":{"rendered":"Diario dun intoxicado, de Jules Boissi\u00e8re"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><b><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/01\/diario-de-un-intoxicado-portada.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-428\" alt=\"diario de un intoxicado portada\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/01\/diario-de-un-intoxicado-portada.jpg\" width=\"177\" height=\"285\" \/><\/a>Rom\u00e1n Ar\u00e9n<\/i><\/b>. En traduci\u00f3n de Rober Juan-Cantavella (Barcelona. Alpha Decay, 2011, 83 p.) sorpr\u00e9ndenos este breve volume, que en 1890 publicou un dos simbolistas menores, Jules Boissi\u00e8re (1863-1897), baixo o pseud\u00f3nimo Khou-Mi, en Hanoi, onde realizara o seu servizo militar e onde foi logo funcionario. Todo volve malia o tempo, e as\u00ed \u00e9 f\u00e1cil atopar hoxe na rede datos e algunha fotograf\u00eda deste seguidor de Mallarm\u00e9, asasinado a\u00ednda na s\u00faa mocidade.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0 \u00a0 \u201cPropos d\u2019un intoxiqu\u00e9\u201d, co\u00f1ecido en Europa en 1911, \u00e9 un texto autobiogr\u00e1fico sobre as experiencias co opio en Vietnam, na tradici\u00f3n de Quincey e que logo seguir\u00e1 Cocteau. <!--more-->No libri\u00f1o destacan a lucidez, a sobriedade (nada que ver coa alambicada prosa do seu mestre Mallarm\u00e9) e a exactitude na descrici\u00f3n dunha experiencia que o autor cre fundamental para comprender as culturas orientais. Estudo da \u201cdivindade do opio\u201d, \u00e9 un relato dun viaxeiro culto fascinado polo outro, polo ex\u00f3tico, a\u00ednda que no seu caso se trate dun home ben informado, que sabe anamita e que residiu varios anos en Indochina. A autobiograf\u00eda ag\u00f3chase sutilmente \u201chemos tenido que acudir a las confidencias de un intoxicado curioso y culto, sutil y refinado\u2026 desde\u00f1oso como todos sus iguales de los anatemas de la conciencia p\u00fablica\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/01\/jules-boissi\u00e8re.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-430\" alt=\"jules boissi\u00e8re\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/01\/jules-boissi\u00e8re.jpg\" width=\"195\" height=\"258\" \/><\/a> \u00a0Khou-Mi, o garda da pagoda, concl\u00fae as\u00ed: \u201cantes de firmar la \u00faltima p\u00e1gina postr\u00e9monos ante su Divinidad el opio, el \u00eddolo escaso y socarr\u00f3n que nos ha probado su poder sobrenatural durante tres a\u00f1os de posesi\u00f3n, sin que la idea de Rebeli\u00f3n se nos haya pasado nunca por la cabeza, sin que hayamos cre\u00eddo en ning\u00fan momento que yugo alguno nos sujetaba\u201d. Non invoquemos o opio, como os anamitas fan co Tigre, para non lembralo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rom\u00e1n Ar\u00e9n. En traduci\u00f3n de Rober Juan-Cantavella (Barcelona. Alpha Decay, 2011, 83 p.) sorpr\u00e9ndenos este breve volume, que en 1890 publicou un dos simbolistas menores, Jules Boissi\u00e8re (1863-1897), baixo o pseud\u00f3nimo Khou-Mi, en Hanoi, onde realizara o seu servizo militar e onde foi logo funcionario. Todo volve malia o tempo, e as\u00ed \u00e9 f\u00e1cil atopar &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=425\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Diario dun intoxicado, de Jules Boissi\u00e8re<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[9,28],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/425"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=425"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":432,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/425\/revisions\/432"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=425"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=425"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}